Paweł Maślanka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
profesor nauk fizycznych | |
Specjalność: fizyka teoretyczna | |
Alma Mater | |
Doktorat | 1981 |
Habilitacja | 30 października 1995 – fizyka teoretyczna |
Profesura | 16 sierpnia 1999 |
Uczelnia |
Paweł Franciszek Maślanka (ur. 27 września 1951 w Łodzi[1]) – polski fizyk i matematyk, profesor, nauczyciel akademicki, prorektor Uniwersytetu Łódzkiego[a], członek organizacji naukowych: Komitetu Fizyki PAN[2], Polskiego Towarzystwa Matematycznego oraz International Association of Mathematical Physics[3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1974 ukończył w Łodzi studia magisterskie na kierunku fizyka[3], prowadzonym przez ówczesny Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii UŁ[b]. Następnie został zatrudniony w Zakładzie Analizy Funkcjonalnej Instytutu Matematyki UŁ[c][1], z trzyletnią przerwą, gdy był słuchaczem studium doktoranckiego Instytutu Matematyki UŁ[1].
W 1981 obronił pracę doktorską z matematyki w Instytucie Matematyki UŁ[1]. Kolejno, w latach 1981-1995, był adiunktem w Zakładzie Analizy Funkcjonalnej UŁ[3] W 1995 zdał kolokwium habilitacyjne w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego[3]. Następnie, w latach 1996-2000, pracował na stanowisku adiunkta, a potem profesora nadzwyczajnego UŁ w Zakładzie Teorii Pola Instytutu Fizyki[d].
W sierpniu 1999 nadano mu tytuł profesora[2]. Od stycznia 2001 jest zatrudniony na etacie profesora zwyczajnego[1]. W latach 1999-2005 był kierownikiem studium doktoranckiego przy ówczesnym Wydziale Fizyki i Chemii UŁ[1]. Od listopada 2004 przewodzi Katedrze Fizyki Teoretycznej II UŁ[e][2]. W latach 2005-2007 był prodziekanem Wydziału Fizyki i Chemii UŁ i dyrektorem Instytutu Fizyki tejże uczelni[3]. W latach 2007–2008 był dziekanem Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej UŁ[3]. Po objęciu stanowiska rektora UŁ przez Włodzimierza Nykiela został powołany na stanowisko prorektora ds. studenckich i toku studiów[3].
Jest autorem lub współautorem około 80 prac naukowych opublikowanych w czasopismach z tzw. listy filadelfijskiej oraz ok. 20 artykułów umieszczonych w materiałach konferencji międzynarodowych[1]. Brał udział jako kierownik lub główny wykonawca w pracach związanych z realizacją 10 projektów badawczych Komitetu Badań Naukowych[3]. Wygłaszał referaty zagranicznych wydziałach fizyki i matematyki licznych uniwersytetów i instytutów badawczych (w Amsterdamie, Giessen, Utrechcie, Oldenburgu, Yorku, Mons)[3].
Za osiągnięcia w pracy dydaktycznej otrzymał kilka nagród rektora UŁ. Natomiast za osiągnięcia w pracy naukowej otrzymał nagrody od rektora oraz jedną nagrodę od ministra nauki[1].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dalej: UŁ.
- ↑ Z którego potem wydzielił się Wydział Matematyki, a następnie wydziały Chemii oraz Fizyki (obecnie te 3 wydziały posiadają nazwy: Wydział Chemii, Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej oraz Wydział Matematyki i Informatyki).
- ↑ Najpierw na stanowisku asystenta, a potem starszego asystenta
- ↑ W 1997 zakład ten został przekształcony w Katedrę Fizyki Teoretycznej II.
- ↑ Najpierw o tytulaturze kierownika, a następnie dyrektora
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Prof. dr hab. Paweł Franciszek Maślanka, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-10-02] .