Podlodów (gmina Łaszczów) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2021) | |
Strefa numeracyjna | 84 |
Kod pocztowy | 22-650[4] |
Tablice rejestracyjne | LTM |
SIMC | 0893966[5] |
Położenie na mapie gminy Łaszczów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego ![]() | |
![]() |
Podlodów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów[5][6].
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0893972 | Kolonia Podlodów | część wsi |
0893989 | Kolonia Podlodów Drugi | część wsi |
0893995 | Krasoniówka | część wsi |
0894003 | Kulikówka | część wsi |
0894010 | Ozdobówka | część wsi |
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Łaszczów[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 249 mieszkańców[8].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Ślady osadnictwa sięgają okresu kultury przeworskiej - w roku 1960 znaleziono tu bogato wyposażony grób z III wieku, ze zdobionym mieczem rzymskim[9].
Wieś notowana w roku 1439[10] jako „Pollodow”. Z Podlodowa pisali się w roku 1439 Mikołaj i Jan[11].
W wieku XIX Podlodów stanowił wieś z folwarkiem, a także dobra tej nazwy w powiecie tomaszowskim, gminie Czerkasy, parafii Gródek. Wieś odległa 16 wiorst od Tomaszowa położona wówczas przy granicy galicyjskiej.
W roku 1885 Podlodów posiadał 54 domy i 301 mieszkańców, w tym wyznania rzymskokatolickiego 119 osób.
Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z 1827 r. we wsi były 43 domy i 312 mieszkańców. W ówczesnej wsi była cerkiew drewniana zbudowana w roku 1752, filialna do parafii w Pienianach, a także szkółka początkowa. Ludność parała się głównie rolnictwem, byli tu także rzemieślnicy: 1 stolarz, 1 mularz, 2 kowali, 3 tkaczy, 1 cieśla. Obok folwarku nasypy, mówią, że to były wały opasujące kościół ariański. Od roku 1878 funkcjonowała fabryka mączki i krochmalu z kartofli, produkująca rocznie 20000 pudów mączki (ziemniaczanej). W 1880 roku wartość produkcji wynosiła 34 200 rubli srebrnych. Przy fabryce była młocarnia. Gleba żyzna, na folwarku owczarnia zarodowa, lasu nie było[12].
Dobra Podlodów składały się w 1874 r. z folwarku i wsi: Podlodów z literą A i Podlodów z literami CD. Rozległość dominialna gruntów wynosiła 817 mórg.[...] Wieś Podlodów literą A posiadała osad 23, z gruntem mórg 208. Wieś Podlodów litera B osad 12, z gruntem mórg 171; Wieś Podlodów literą CD osad 12, z gruntem mórg 130[12].
W skorowidzu miejscowości z roku 1967 występują Podlodów – wieś i Podlodów Pierwszy – kolonia. Miejscowości w gromadzie Łaszczczów, PRN w Tomaszowie Lubelskim[13].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 105676
- ↑ Wieś Podlodów w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-02] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-02] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 943 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-09-06].
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia 4 sierpnia 2015(dts) (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636).
- ↑ Jednostki pomocnicze gminy Łaszczów. Urząd Gminy Łaszczów. [dostęp 2017-09-06].
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ http://rcin.org.pl/Content/60468
- ↑ Czopek 1988 ↓, s. 187.
- ↑ Janeczek 1991 ↓, s. 358.
- ↑ a b Podlodów 1(2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 430 .
- ↑ Praca zbiorowa: Spis Miejscowości Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Wyd. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności. Warszawa: 1967, s. 1389.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Janeczek: Osadnictwo pogranicza polsko-ruskiego. Województwo bełskie od schyłku XIV do początku XVII w. Wrocław: 1991.
- Barbara Czopek: Nazwy miejscowe dawnej Ziemi Chełmskiej i Bełskiej (W granicach dzisiejszego państwa polskiego). Wyd. Ossolineum. Wrocław: 1988..