Pomost Krakowski – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Megaregion | |
---|---|
Prowincja | |
Podprowincja | |
Makroregion | |
Mezoregion | Pomost Krakowski |
Zajmowane jednostki administracyjne |
Pomost Krakowski (512.33) – mezoregion fizycznogeograficzny w południowej Polsce, we wschodniej części Bramy Krakowskiej. Graniczy od zachodu i północy z Obniżeniem Cholerzyńskim, od północnego wschodu z Płaskowyżem Proszowickim, od wschodu z Niziną Nadwiślańską a od południa z Rowem Skawińskim[1].
Region jest systemem wzgórz zbudowanym z wapieni jurajskich (m.in. Wawel, Wzgórza Tynieckie, Pychowice, Sowiniec czy Krzemionki). W poprzek Pomostu Krakowskiego przepływa Wisła. W zachodniej części regionu znajdują się niewielkie pozostałości obszarów leśnych – Bielańsko-Tyniecki Park Krajobrazowy[1]. Utworzono tutaj kilka rezerwatów przyrodniczych i geologicznych: Panieńskie Skały, Skałki Przegorzalskie, Bielańskie Skałki, Bonarka, Kajasówka[2].
Pomost Krakowski leży prawie w całości w granicach Krakowa. Jego wschodnia część została antropogenicznie przekształcona i stanowi obecnie duże zagrożenie dla środowiska (odpady komunalne Krakowa i zanieczyszczenia z Huty Sendzimira).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2015-04-01].