Próchniczo-mineralne sorbenty glebowe – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Humic_acid.svg/150px-Humic_acid.svg.png)
Próchniczo-mineralne sorbenty glebowe – połączenia składników mineralnych gleby (minerały glebowe, jony metali) i składników organicznych (produkty humifikacji detrytusu), tworzące – wraz z minerałami glebowymi i próchnicą – glebowy kompleks sorpcyjny[1][2][3].
Produktami humifikacji są różnorodne związki o złożonej budowie, m.in. kwasy humusowe (kwasy fulwowe, kwasy huminowe) i huminy. Z mineralnymi składnikami gleby tworzą one sole, chelaty i kompleksy z iłami (ilasto-humusowe, ilasto-próchnicze) – rozpuszczalne lub nierozpuszczalne[1].
Połączenia organiczno-mineralne mogą mieć charakter[3]:
- niestukturalny – np. reakcje prostych produktów humifikacji z jonami metali,
- strukturalny – połączenia między cząstkami próchnicy i minerałów glebowych, tworzone z udziałem pośredniczących kationów (np. H+ tworzącego mostki wodorowe, Ca2+, Al3+, Fe3+) lub amfoterycznych tlenków i wodorotlenków (np. Fe(OH)3), pokrywających powierzchnię ziaren iłu; procesy sprzyjające trwałości glebowych agregatów i gruzełków (elementy struktury gleby).
Kompleksy ilasto-humusowe mają dużą pojemność sorpcyjną i właściwości buforowe.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Renata Bednarek, Helena Dziadowiec, Urszula Pokojska, Zbigniew Prusinkiewicz: Badania ekologiczno-gleboznawcze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 116–117, 144. ISBN 83-01-14216-2.
- ↑ Mariusz Fotyma, Stanisław Mercik: Chemia rolna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992, s. 29–30.
- ↑ a b Mieczysław Koter: Chemia rolna. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976, s. 150–151.