Ratno (Ukraina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Nadanie prawa magdeburskiego | |||
| |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Powierzchnia | 5,32 km² | ||
Populacja (2024) • liczba ludności • gęstość |
| ||
Nr kierunkowy | 3366 | ||
Kod pocztowy | 44100 | ||
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego ![]() | |||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||
![]() |
Ratno (ukr. Ратне) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie i siedziba administracyjna rejonu ratnieńskiego obwodu wołyńskiego, nad Prypecią. 8751 mieszkańców (2024)[1], przemysł drzewny.
Było miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[2], położonym w pierwszej połowie XVII wieku w starostwie niegrodowym ratneńskim w ziemi chełmskiej[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]Król polski i węgierski Władysław III przeniósł miasto Ratno w ziemi ruskiej na prawo miejskie magdeburskie. Dokument z 28 września 1440 r., wystawiony został w Budzie.
W okresie I Rzeczypospolitej w ziemi chełmskiej (prowincja małopolska, województwo ruskie); do początku XVI wieku miasto powiatowe.
Do 1945 miasto w Polsce w województwie wołyńskim. Miasto było siedzibą wiejskiej gminy Górniki. Przed II wojną światową w niewielkiej odległości od Ratna znajdował się chutor Borki.
Podczas okupacji hitlerowskiej, na wiosnę 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 2500 osób. W sierpniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali w lesie Prochód. Sprawcami zbrodni było Gestapo i SD w asyście niemieckiej żandarmerii oraz ukraińska policja[4].
Obecnie w skład miejscowości wchodzą dawne przedmieścia: Podzamcze, Pólkowo i Zanotycze.
Urodzeni
[edytuj | edytuj kod]- Eliasz Rajzman - urodził się 8 lipca 1909 w Ratnie, polski poeta pochodzenia żydowskiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Паспорт Ратнівської селищної територіальної громади | Ратнівська селищна рада Ратнівська територіальна громада [online], ratnesel.gov.ua [dostęp 2024-06-25] (ukr.).
- ↑ Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt, t. XVI, Halle, 1782, s. 13.
- ↑ Lustracye królewszczyzn ziem ruskich, Wołynia, Podola i Ukrainy z piérwszéj połowy XVII wieku / wydał Aleksander Jabłonowski, Warszawa 1877, s. 152.
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1457 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Ratno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 542 .