Rośliny zarodnikowe – Wikipedia, wolna encyklopedia
Rośliny zarodnikowe lub kryptogamiczne (Cryptogamae) – dawna nazwa grupy organizmów niewytwarzających kwiatów i nasion, rozmnażających się przez zarodniki lub przez podział. Nazwa pochodzi od dwóch greckich słów: kryptos – ukryty i gamos – małżeństwo[1]. Nazwę tę wprowadził w 1883 r. August Wilhelm Eichler, który podzielił królestwo roślin na dwie grupy: rośliny kryptogamiczne i rośliny fanerogamiczne (rośliny nasienne)[2]. Rośliny zarodnikowe z kolei dzielono na 3 grupy:
- plechowce (Thallophyta), do których zaliczano bakterie, glony, grzyby i porosty;
- mszaki (Bryophyta);
- paprotniki (Pteridophyta)[2].
Formalnie grupa roślin zarodnikowych nigdy nie była traktowana jako takson w ścisłym tego pojęcia znaczeniu, lecz była zgrupowaniem różnych taksonów, których jedyną cechą wspólną była odmienność od roślin nasiennych. Obecnie łączenie organizmów w taką grupę nie odpowiada współczesnym poglądom na systematykę organizmów. Jest to bowiem sztuczna grupa polifiletyczna, grupująca organizmy nie spokrewnione z sobą. Dawniej zaliczane do niej organizmy we współczesnej klasyfikacji Thomasa Cavaliera-Smitha należą do kilku odrębnych królestw: bakterie, protisty, rośliny, grzyby, chromisty[3].
- Plasmopara viticola porażająca liścia winorośli (lęgniowce)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Gilbert M. Smith , Natural Sciences, Botany, Cryptogams. Flowerless plants. Spore plants, [w:] Cryptogamic Botany, vol. 1. Algae and Fungi [online] [dostęp 2015-12-16] .
- ↑ a b Cryptogams (''Cryptogamae''), [w:] Botany Today [online] [dostęp 2015-12-16] .
- ↑ Thomas Cavalier-Smith , Only six kingdoms of life, „Proc. R. Soc. Lond. B”, 271, 2004, s. 1251–1262, DOI: 10.1098/rspb.2004.2705 (ang.).