Sergiusz Sprudin – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód | |
Współmałżonek | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/5_Brygada_Wile%C5%84ska_AK.jpg/250px-5_Brygada_Wile%C5%84ska_AK.jpg)
Sergiusz Sprudin (ur. 2 lutego 1913 w Straczy Małej na Wileńszczyźnie, zm. 2 stycznia 1996 w Warszawie) – operator filmowy, reżyser.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Ordodzenia Polski oraz Orderem Sztandaru Pracy II klasy[1] w 1954 Srebrnym Krzyżem Zasługi[2].
Filmy
[edytuj | edytuj kod]1975 Gdy wszystko było pierwsze (dokumentalny)
1971 Kiermasy (fabularny)
1969 Czekam w Monte-Carlo (fabularny)
1965 Tatarak (fabularny)
1961 Wariant R (dokumentalny)
1961 Hindukusz (dokumentalny)
1959 Taternicy (dokumentalny)
1958 Dezerter (fabularny)
1958 Narciarze (dokumentalny)
1958 Trochę słońca (dokumentalny)
1956 Śląsk (dokumentalny)
1956 Zielony i czarny Śląsk (dokumentalny)
1955 Błękitny krzyż (fabularny)
1954 Uczta Baltazara (fabularny)
1954 Warszawa. Dokumenty walki, zniszczenia, odbudowy (dokumentalny)
1952 Poemat symfoniczny 'Bajka' St. Moniuszki (dokumentalny)
1951 Pokój zdobędzie świat (dokumentalny)