Siemieniotka – Wikipedia, wolna encyklopedia
Inne nazwy | konopionka, siemieniec, siemieniatka, siemiotka, siemionka, siemianka, siemieniucha, konopiotka, konopianka |
---|---|
Rodzaj | zupa |
Kuchnia | |
Miejsce powstania | |
Obróbka żywności | gotowanie |
Składniki | |
Siemieniotka (także: konopionka, siemieniec, siemieniatka, siemiotka, siemionka, siemianka, siemieniucha, konopiotka, konopianka) – zupa z nasion (siemienia) konopi. Na Śląsku, w Małopolsce[2][3][4] i Wielkopolsce[5] tradycyjnie spożywana w wigilię Bożego Narodzenia.
Gospodynie na Śląsku miały najczęściej własny, każda nieco odrębny przepis na siemieniotkę. Zupę podawano z gotowaną na sypko kaszą gryczaną (którą nazywano na Śląsku tatarczaną lub pogańską) albo z grzankami.
Według wierzeń ludowych potrawa ta miała moc leczniczą – uważano, że chroni przed świerzbem i wrzodami.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Konopiotka (Siemieniotka) - Śląskie Smaki [online], slaskiesmaki.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Michał Federowski - Lud okolic Żarek, Siewierza i Pilicy, Warszawa 1888
- ↑ Stanisław Ciszewski - Lud rolniczo-górniczy z okolic Sławkowa w powiecie olkuskim, Kraków 1887
- ↑ Oskar Kolberg - Dzieła wszystkie. T. 5 Krakowskie. Cz. 1
- ↑ Oskar Kolberg - Dzieła wszystkie. T. 9 W. Ks. Poznańskie Cz. 1