Stutz IV-Porte – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Stutz IV-Porte | |
Producent | |
---|---|
Projektant | Virgil Exner |
Zaprezentowany | grudzień 1979 |
Okres produkcji | 1979 – 1987 |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 4-drzwiowy sedan |
Skrzynia biegów | 5-biegowa automatyczna |
Napęd | |
Liczba miejsc | 4 |
Dane dodatkowe | |
Modele bliźniacze | |
Konkurencja |
Stutz IV-Porte – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Stutz w latach 1979–1987.
Historia i opis modelu
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/Stutz_IV_Porte_Retro_Classics_2020_IMG_0069.jpg/220px-Stutz_IV_Porte_Retro_Classics_2020_IMG_0069.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/MHV_Stutz_IV-Porte_1979_02.jpg/220px-MHV_Stutz_IV-Porte_1979_02.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/1985_Stutz_Victoria.jpg/220px-1985_Stutz_Victoria.jpg)
Po tym jak w 1972 roku amerykańskie przedsiębiorstwo Stutz zbudowało swoją pierwszą luksusową limuzynę Duplex w oparciu o duże coupé Blackhawk[1], 7 lat później skonstruowano odrębną konstrukcję wywodzącą się bezpośrednio z dużego sedana. W tym celu firma porozumiała się ponownie z rodzimym Pontiakiem, wykorzystując tym razem za bazę limuzynę Bonneville w generacji z końca lat 70[2].
Za awangardowy projekt stylistyczny utrzymany w nurcie neoklasycyzmu, podobnie jak w przypadku podobnie wyglądających modeli Blackhawk i Bearcat, odpowiedzialny był amerykański projektant Virgil Exner[3]. Charakterystycznymi cechami wizualnymi był przez to m.in. wąski, pionowo umieszczony wlot osłony chłodnicy z chromowanym wykończeniem. Chrom został także obficie wykorzystany do listew ozdobnych obecnych na karoserii czy zderzakach.
Warianty
[edytuj | edytuj kod]Stutz IV-Porte posłużył za bazę dla gamy budowanych na specjalne zamówienie wydłużonych limuzyn, które otrzymały różne nazwy. Włoski stylista Paolo Martin zaprojektował opartą na IV-Porte wariację pod nazwą Stutz Royale, która charakteryzowała się m.in. większą przestrzenią między przednim a tylnym rzędem siedzeń oraz znacznie obszerniejszą kabiną pasażerską, debiutując w 1979 roku i powstając głównie dla dworu królewskiego w Arabii Saudyjskiej[4].
W 1981 roku zadebiutowała ograniczona do 7 egzemplarzy seria krótszych limuzyn Stutz Diplomatica[5] o większej przestrzeni dla pasażerów i wysuniętej kanapie za linię drzwi. W 1984 roku zadebiutowała z kolei kolejna pochodna, tym razem pod nazwą Stutz Victoria[6] o innym niż bazowe IV-Porte wystroju kabiny pasażerskiej oraz podobnych proporcjach nadwozia co przedstawiony wcześniej model Diplomatica.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/MHV_Stutz_IV-Porte_1979_04.jpg/220px-MHV_Stutz_IV-Porte_1979_04.jpg)
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Stutz IV-Porte produkowany był w ściśle limitowanej serii, powstając ręcznie na zlecenie klientów głównie w Stanach Zjednoczonych i Arabii Saudyjskiej. Łącznie zakłady Stutza opuściło ok. 50 egzemplarzy luksusowej limuzyny[7], z których pojedyncze egzemplarze zachowały się do czasów współczesnych trafiając na aukcje motoryzacyjne.
Silniki
[edytuj | edytuj kod]- V8 5.0l
- V8 7.5l
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stutz – Duplex. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).
- ↑ Stutz – IV Porte. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).
- ↑ Las Vegas na kołach - Stutz IV-Porte. [dostęp 2021-12-20]. (pol.).
- ↑ Stutz Royale Limousine. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).
- ↑ Stutz Diplomatica 1981. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).
- ↑ Stutz Victoria. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).
- ↑ 1981 Stutz Sedan. [dostęp 2021-12-20]. (ang.).