Towarzystwo Monarchiczne Trzeciego Maja – Wikipedia, wolna encyklopedia
Towarzystwo Monarchiczne Trzeciego Maja (właściwie Towarzystwo Insurrekcyjno-Monarchiczne Fundatorów i Przyjaciół Trzeciego Maja) – emigracyjna organizacja polityczna polskich monarchistów, istniejąca we Francji w latach 1843–1848.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Towarzystwo było jawną emanacją Hotelu Lambert. Głosiła program odbudowania Królestwa Polskiego, opartego na zasadach ustrojowych konstytucji 3 maja z Adamem Jerzym Czartoryskim jako królem. Prezesem towarzystwa był Narcyz Olizar[1], głównym ideologiem ruchu Janusz Woronicz-Werner[2], autor wydanego w Paryżu w 1839 dzieła Rzecz o monarchii i dynastii w Polszcze, a redaktorem organu prasowego Trzeci Maj poeta Ludwik Orpiszewski. Działaczami tej organizacji byli m.in. Władysław Zamoyski, Feliks Breański (prezes od sierpnia 1845)[3] i Ludwik Bystrzonowski[4].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Adres Towarzystwa insurrekcyjno-monarchicznego Trzeciego Maja.
- Zdanie Sprawy Fundatorów Trzeciego Maja w dniu 4 maja 1844 roku, Paryż 1844.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ A. Gurbiel, Olizar Narcyz, [w:] Słownik biograficzny historii Polski, t. 2, red. J. Chodera, F. Kiryk, Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 1069.
- ↑ J. Pezda, Woronicz Janusz, [w:] Słownik biograficzny historii Polski, t. 2, red. J. Chodera, F. Kiryk, Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 1670.
- ↑ H. Żaliński, Breański Feliks Klemens, [w:] Słownik biograficzny historii Polski, t. 1, red. J. Chodera, F. Kiryk, Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 148.
- ↑ H. Żaliński, Bystrzonowski Ludwik Tadeusz Szafraniec, [w:] Słownik biograficzny historii Polski, t. 1, red. J. Chodera, F. Kiryk, Wrocław-Warszawa-Kraków 2005, s. 186.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- M. Kukiel, Dzieje Polski porozbiorowe (1795-1921), Londyn 1993, s. 263-264.
- K. Groniowski, J. Skowronek, Historia Polski 1795-1914, Warszawa 1987, s. 88.