Willie Steele – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1923 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 września 1989 | |||||||||
Wzrost | 180 cm | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Willie Samuel Steele (ur. 14 lipca 1923 w Seeley, zm. 19 września 1989 w Oakland[1]) – amerykański lekkoatleta skoczek w dal, mistrz olimpijski z Londynu z 1948.
Steele osiągnął najlepszy rezultat na świecie w skoku w dal w sezonie 1942 – 7,81 m. Potem przerwał karierę lekkoatletyczną, ponieważ walczył podczas II wojny światowej. Po jej zakończeniu wznowił treningi i w latach 1946–1948 ponownie miał najlepsze wyniki na świecie. Jego rekord życiowy 8,07 m z 1947 był wówczas drugim rezultatem w historii skoku w dal po rekordzie świata Jesse Owensa 8,13 m[1]. Zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (AAU) w 1946 i 1947[2] oraz akademickie mistrzostwo USA (NCAA) w 1947 i 1948[3].
Ukoronowaniem lekkoatletycznej kariery Steele’a był złoty medal na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie z nowym rekordem olimpijskim 7,825 m, mimo że miał kontuzjowaną kostkę i oddał tylko dwa skoki[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Willie Steele [online], olympedia.org [dostęp 2021-05-14] (ang.).
- ↑ United States Championships (Men 1943–) [online], GBRAthletics [dostęp 2021-05-14] (ang.).
- ↑ NCAA Division I Championships (Men) [online], GBRAthletics [dostęp 2021-05-14] (ang.).