Zatoka klinowo-ciemieniowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0f/Sobo_1909_589.png/220px-Sobo_1909_589.png)
Zatoka klinowo-ciemieniowa (łac. sinus sphenoparietalis) – w anatomii człowieka parzysta zatoka opony twardej mózgowia, należąca do grupy dolnej (przednio-dolnej) zatok[1][2]. Biegnie łukiem wzdłuż wolnego brzegu skrzydła mniejszego kości klinowej, kierując się w stronę przyśrodkową[1][2]. Wpadają do niej żyły powierzchniowe półkul mózgu[1], żyły śródkościa, żyły oponowe[3], często także żyła środkowa powierzchowna mózgu. Odprowadza krew do zatoki jamistej, do której wpada pod wyrostkiem pochyłym przednim[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Adam Bochenek , Michał Reicher , Anatomia człowieka. Tom III. Układ naczyniowy, wyd. IX, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 367, ISBN 978-83-200-3257-4 .
- ↑ a b Janina Sokołowska-Pituchowa , Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny, wyd. VIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 736, ISBN 978-83-200-3917-7 .
- ↑ Richard L. Drake , A. Wayne Vogl , Adam W.M. Mitchell , Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 3, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 55, ISBN 978-83-66548-16-9 .