Samurlu — Vikipediya
kənd | |
Samurlu | |
---|---|
40°56′17″ şm. e. 44°02′28″ ş. u. | |
Ölkə | ![]() |
Region | Ağbaba mahalı |
Rayon | Qızıl Qoç rayonu |
Tarixi və coğrafiyası | |
Mərkəzin hündürlüyü | 1.970 m |
Saat qurşağı | UTC+4 |
Əhalisi | |
Əhalisi |
|
Rəsmi dili | |
Samurlu — İrəvan quberniyasının Aleksandropol qəzasında, indiki Qızılqoç (Qukasyan) rayonunda kənd.[2][3]
Tarixi
[redaktə | mənbəni redaktə et]1937-ci ilə kimi Ağbaba rayonunun tabeliyində olmuşdur. Rayon mərkəzindən 35 km məsafədə yerləşir.
Toponim
[redaktə | mənbəni redaktə et]Toponim qədim türk mənşəli samur etnoniminə[4] mənsubluq bildirən -lu şəkilçisinin artırılması ilə düzəlib, "samur tayfasına mənsub yer" deməkdir. Qədim türkmənşəli Samur tayfasının adını əks etdirir.[5][6] Etnotoponimdir. Quruluşca düzəltmə toponimdir. Ermənistan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 12. XI.1946-cı il fərmanı ilə adı dəyişdirilib Sarapat qoyulmuşdur. Azərbaycan-Dağıstan sərhəddində Samur çayının (İlk dəfə çayın adı 1386-cı ildən mə’lumdur)[7][8] adı ilə mənşəcə eynidir.
Əhalisi
[redaktə | mənbəni redaktə et]1890-cı ildə kəndin əhalisi qovulmuş və ermənilər yerləşdirilmişdir.[9]
İstinadlar
[redaktə | mənbəni redaktə et]- ↑ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները (erm.).
- ↑ PDF versiyası. // Qərbi Azərbaycanın türk mənşəli toponimləri. Müəllifi: İ. M. Bayramov; Redaktorları: B. Ə. Budaqov, H. İ. Mirzəyev, S. A. Məmmədov. Bakı: "Elm" nəşriyyatı, 696 səh. ISBN 5-8066-1452-2
- ↑ Пагирев Д.Д. Алфавитный указатель к пятиверстной карте Кавказа. Тифлис. 1913.
- ↑ Глинка С.Н. Описание переселения армян азербайджанских в пределе России, Баку, "Элм", 1990. s.56
- ↑ Гейбуллаев Г.А. Топонимия Азербайджана. Баку. 1986.
- ↑ Боголюбов М.Н. Древнеперсидские этимологии. “Древний мир”. М.,. 1962.
- ↑ . Səbahəddin Еloğlu.. Zəngəzur hadisələri. Bakı. 1992.
- ↑ Budaqov B.Ə. Еrmənistanın Azərbaycan mənşəli coğrafi adları. “Didərginlər” məcmuəsi. Bakı. 1990.
- ↑ Будагов, Б. Ә.; Гејбуллајев, Г. Ә. Самурлу // Ермәнистанда Азәрбајҹан мәншәли топонимләрин изаһлы лүғәти. Бакы: Оғуз ели. 1998. 452 с.