49 Samodzielny Pułk Artylerii Samochodowej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1945 |
Rozformowanie | 1945 |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | wojska lądowe |
Rodzaj wojsk |
49 Pułk Artylerii Samobieżnej (49 pas)[1] – oddział artylerii samobieżnej ludowego Wojska Polskiego.
Formowany w Modlinie na mocy rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 0107/org. z 27 kwietnia 1945, zgodnie z planem rozbudowy wojska w 1945, według etatu nr 010/484 jako pułk artylerii samobieżnej SU-76 o stanie 240 żołnierzy.
Organizowanie rozpoczęto 1 maja 1945[2]. W chwili zakończenia wojny pułk miał dopiero 49 ludzi, w tym 6 oficerów, 13 podoficerów i 30 szeregowców oraz samochód terenowo – osobowy[2]. Dział samobieżnych do zakończenia wojny pułk nie otrzymał[2].
Rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 248 z 14 września 1945 pułk został rozformowany[3]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W literaturze występują również nazwy Pułk Artylerii Pancernej oraz Pułk Artylerii Samochodowej
- ↑ a b c Komornicki 1987 ↓, s. 206.
- ↑ Kajetanowicz 2005 ↓, s. 42.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, s. 42. ISBN 83-11-07419-4.
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń, Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005, s. 206. ISBN 83-88089-67-6.