Andrzej Dudziński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Andrzej Dudziński (2004) | |
Data i miejsce urodzenia | 14 grudnia 1945 |
---|---|
Data śmierci | 17 stycznia 2023 |
Zawód, zajęcie | rysownik |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/Andrzej_Dudzinski_and_Henryk_Waniek.jpg/240px-Andrzej_Dudzinski_and_Henryk_Waniek.jpg)
Andrzej Władysław Dudziński, ps. „Dudi” (ur. 14 grudnia 1945 w Sopocie, zm. 17 stycznia 2023[1]) – polski rysownik, grafik, malarz, karykaturzysta i fotografik.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował architekturę na Politechnice Gdańskiej, następnie architekturę wnętrz i grafiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Został absolwentem Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jako rysownik debiutował w 1970 na łamach „Szpilek”. Pseudonim „Dudi” wywodzi się od cyklu rysunków przedstawiających wymyślonego przez siebie ptaka. Swoje prace zamieszczał również w takich pismach jak „Polska”, „Polityka”, „Kultura”, „Ty i Ja” i „Tygodnik Powszechny”.
W 1977 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, od 1980 zamieszkując w Nowym Jorku. Po latach zamieszkał na stałe w Warszawie[2]. Współpracował z wieloma czasopismami amerykańskimi – „The Atlantic Monthly”, „The Boston Globe”, „Newsweek”, „The New York Times”, „Playboy”, „Rolling Stone”, „Time”, „Vanity Fair” i „The Washington Post”. Wykonywał też prace na zamówienie wielu przedsiębiorstw – AT&T, Deutsche Telekom, IBM, Royal Bank of Scotland, a także dla PBS, przedsiębiorstwa badania rynku i opinii. W latach 1982–1990 wykładał w Parsons School of Design w Nowym Jorku. W dorobku miał kilkadziesiąt indywidualnych wystaw swoich prac (m.in. w Berlinie, Düsseldorfie, Genewie, Lipsku, Pradze, Tokio, Waszyngtonie i licznych miastach Polski).
Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015[3][4].
W 2012, za wybitne zasługi dla polskiej i światowej kultury, za osiągnięcia w pracy twórczej i artystycznej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5]. Uroczystość uhonorowania odbyła się 3 maja 2012[6]. W 2001 otrzymał tytuł honorowego obywatela Sopotu.
Był mężem pisarki Magdy Dygat[2]. Wraz z żoną napisał książkę Mały alfabet Magdy i Andrzeja Dudzińskich (Wyd. Literackie, Kraków 2009).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nie żyje Andrzej Dudziński. rp.pl, 17 stycznia 2023. [dostęp 2023-01-17].
- ↑ a b Ukazała się autobiografia Dudzińskich. wp.pl, 22 kwietnia 2009. [dostęp 2012-08-23].
- ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2014-04-26].
- ↑ Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego. dziennik.pl, 15 marca 2015. [dostęp 2015-03-15].
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 773
- ↑ Odznaczenia z okazji Święta 3 Maja. prezydent.pl, 3 maja 2012. [dostęp 2012-08-23].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andrzej Dudziński, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2024-03-21] .
- Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2012-08-23].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Karolina Nos-Cybelius: Podszepty wyobraźni. Andrzej „Dudi” Dudziński i jego świat. niezlasztuka.net, 11 września 2020. [dostęp 2020-09-12].