BTR-90 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2016-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() BTR-90 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Trakcja | kołowa |
Załoga | 3 + 7 |
Historia | |
Prototypy | 1993 |
Dane techniczne | |
Długość | 7,64 m |
Szerokość | 3,20 m |
Wysokość | 2,98 m |
Masa | 20,9 t |
Osiągi | |
Prędkość | 100 km/h |
Zasięg pojazdu | 800 |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1× armata automatyczna 2A42 kal. 30 mm 1× km PKT kal. 7,62 mm 1× granatnik automatyczny AGS-17 kal. 30 mm | |
Użytkownicy | |
Rosja |
BTR-90 – współczesny rosyjski kołowy bojowy wóz piechoty produkowany przez Arzamaską Fabrykę Maszyn. BTR-90 został zaprojektowany w 1993 roku, a w 1994 roku dokonano jego pierwszej prezentacji. Pojazd jest następcą transportera opancerzonego BTR-80, wyposażoną w wieżę z pojazdu BMP-2. Uzbrojenie pojazdu stanowi 30-mm armata automatyczna 2A42, karabin maszynowy PKT kalibru 7,62 mm oraz granatnik automatyczny AGS-17.
Historia
[edytuj | edytuj kod]BTR-90 jest następcą ostatniego radzieckiego kołowego transportera opancerzonego BTR-80, jednakże z racji zastosowania w nim wieży z pojazdu BMP-2, uzbrojonej w działko kalibru 30 mm, stanowi w świetle porozumień międzynarodowych bojowy wóz piechoty[1]. Pojazd został skonstruowany w zakładach GAZ pod oznaczeniem GAZ-5923, a prace nad nim prowadzono w ZSRR od lat 80 XX wieku[2]. Zachowano w nim krytykowany układ konstrukcyjny wszystkich radzieckich kołowych transporterów, począwszy od BTR-60, z silnikiem z tyłu i przedziałem desantowym pośrodku, co utrudnia opuszczanie pojazdu przez desant[2]. Jedynie nieco powiększono boczne drzwi, składające się z górnej otwieranej części i dolnej rampy, umieszczone pomiędzy drugą a trzecią parą kół, lecz nadal korzystanie z nich nie jest wygodne, zwłaszcza w ruchu[2]. Przedział desantu ma ponadto dwa górne niewielkie włazy[2]. Widoczną zmianą w stosunku do poprzednich transporterów jest inny kształt przodu kadłuba, z nachyloną płytą górną, bez przednich okien kierowcy i dowódcy[1].
Uzbrojenie stanowi armata automatyczna 30 mm sprzężona z karabinem maszynowym 7,62 mm, wyrzutnia pocisków przeciwpancernych 9M113 Konkurs na wieży i montowany zewnętrznie na wieży granatnik automatyczny AGS-17 kalibru 30 mm[3].
Prototyp BTR-90 ujawniono w 1994 roku[4]. Przez kilkanaście lat po debiucie były wprowadzane drobne modernizacje i proponowano nowe warianty[5]. W 2004 roku pojazd ukończył próby państwowe, lecz dopiero 9 czerwca 2008 roku został formalnie przyjęty na uzbrojenie armii rosyjskiej[4]. Mimo to, pojazd nie był zamawiany w serii przez wojsko, a w 2011 roku ostatecznie zrezygnowano z produkcji BTR-90, który miał być zastąpiony przez nowy transporter Bumierang, a tymczasowo przez zmodernizowany starszy BTR-82A[4].
Wielkość produkcji pojazdu nie była ujawniona. Niewielka liczba pojazdów jest na wyposażeniu Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej – szacuje się, że około 10 egzemplarzy przedseryjnych[4]. Przynajmniej jeden BTR-90 był użyty i został porzucony podczas walk pod Awdijiwką w październiku 2023 roku w trakcie inwazji na Ukrainę[4].
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- BTR-90A – wersja z wieżą Bachcza pojazdu BMP-3, uzbrojona w armatę kalibru 100 mm 2A70, armatę 30 mm i karabin maszynowy, zaprezentowana w 2001 roku[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Szulc 2007 ↓, s. 17-18.
- ↑ a b c d Szulc 2007 ↓, s. 15.
- ↑ Szulc 2007 ↓, s. 17, 19.
- ↑ a b c d e Charuk 2024 ↓, s. 14-16.
- ↑ a b Szulc 2007 ↓, s. 19-20.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tomasz Szulc. BTR-90 - nadzieja rosyjskiej piechoty?. „Nowa Technika Wojskowa”. 6/2007, czerwiec 2007. Warszawa: Magnum-X.
- Andrij Charuk. BTR-90 i BMD-3 - rosyjskie rodzynki z pola bitwy. „Nowa Technika Wojskowa”. Nr 1/2024, styczeń 2024. Warszawa: Magnum X.