Białobożnica (gmina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
gmina wiejska | |
1941–1944[1] | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Data powstania | 1 sierpnia 1934 |
Data likwidacji | 1944 |
Siedziba |
Białobożnica – dawna gmina wiejska w powiecie czortkowskim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy była Białobożnica.
Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Białobożnica, Biały Potok, Byczkowce, Kalinowszczyzna, Rydoduby i Siemakowce[2].
Od września 1939 do lipca 1941 gmina znajdowała się pod okupacją ZSRR, a 1 sierpnia 1941 weszła w skład Generalnego Gubernatorstwa i nowo utworzonego dystryktu Galicja. Gmina przynależała odtąd do powiatu czortkowskiego (Kreishauptmannschaft Czortków). Przyłączono do niej wówczas obszar zlikwidowanej gminy Kosów (gromady Kosów, Romaszówka, Skomorosze i Zwiniacz wraz z nowo wyodrębnioną gromadą Chomiakówka), a także gromadę Skorodyńce ze zlikwidowanej gminy Biała, po czym gmina Białobożnica liczyła 14482 mieszkańców[3].
Po II wojnie światowej obszar gminy znalazł się w ZSRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W czasie II wojny światowej poza administracją polską, po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 632.
- ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.