Zaleszczyki (gmina) – Wikipedia, wolna encyklopedia
gmina wiejska | |
1934–1944[1] | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Data powstania | 1 sierpnia 1934 |
Data likwidacji | 1944 |
Siedziba |
Zaleszczyki – dawna gmina wiejska w powiecie zaleszczyckim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy było miasto Zaleszczyki, które stanowiło odrębną gminę miejską.
Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Bedrykowce, Dobrowolany, Dźwiniacz, Iwanie Złote, Pieczarna i Żeżawa[2].
W 1937 przyznano obywatelstwo honorowe gminy staroście zaleszczyckiemu Józefowi Krzyżanowskiemu[3].
Od września 1939 do lipca 1941 gmina znajdowała się pod okupacją ZSRR, a 1 sierpnia 1941 weszła w skład Generalnego Gubernatorstwa i nowo utworzonego dystryktu Galicja. Gmina przynależała odtąd do powiatu czortkowskiego (Kreishauptmannschaft Czortków). Przyłączono do niej wówczas gromadę Błyszczanka ze zlikwidowanej Uhryńkowce. W 1943 roku gmina składała się z siedmiu gromad (Bedrykowce, Błyszczanka, Dobrowolany, Dźwiniacz, Iwanie Złote, Pieczarna i Żeżawa) i liczyła 9.432 mieszkańców[4].
Po II wojnie światowej obszar gminy znalazł się w ZSRR.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W czasie II wojny światowej poza administracją polską, po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 570
- ↑ Uznanie za ofiarna przez 10 lat prace starosty Józefa Krzyżanowskiego w Zaleszczykach. „Wschód”. Nr 44, s. 10, 10 kwietnia 1937.
- ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG