Bobby Richardson – Wikipedia, wolna encyklopedia
drugobazowy | |||||
Pełne imię i nazwisko | Robert Clinton Richardson | ||||
---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 1935 | ||||
Odbijał | prawą | ||||
Rzucał | prawą | ||||
Debiut | 5 sierpnia 1955 | ||||
Ostatni występ | 2 października 1966 | ||||
Statystyki | |||||
Średnia uderzeń | 0,266 | ||||
Uderzenia | 1432 | ||||
RBI | 390 | ||||
Kariera klubowa | |||||
|
Robert Clinton Richardson (ur. 10 sierpnia 1935) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego.
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]W 1953 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Yankees i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Denver Bears, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 5 sierpnia 1955 w meczu przeciwko Detroit Tigers, w którym skradł bazę, zaliczył uderzenie, bazę za darmo i zdobył runa[1][3]. Dwa lata później po raz pierwszy został wybrany do Meczu Gwiazd[1].
W sezonie 1958 zdobył pierwszy tytuł World Series, w których Yankees pokonali Milwaukee Braves w siedmiu meczach[4]. W 1960, mimo iż Yankees przegrali w World Series z Pittsburgh Pirates, po decydującym o zwycięstwie Piratów home runie Billa Mazeroskiego w meczu numer 7, został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem serii[5]. Rok później zdobył drugi mistrzowski tytuł, po wygranej Yankees z Cincinnati Reds, i po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę[1][6]. W sezonie 1962 zaliczył najwięcej uderzeń w American League (209), zdobył trzeci tytuł World Series, w których Yankees pokonali San Francisco Giants w siedmiu meczach, a w głosowaniu do nagrody MVP American League zajął 2. miejsce za kolegą z zespołu Mickeyem Mantlem[1][7][8]. 10 maja 1966 w wygranym przez Yankees meczu z Cleveland Indians zaliczył pięć uderzeń na pięć podejść do odbicia[9]. Karierę zawodniczą zakończył z powodów osobistych w 1966 w wieku 30 lat[9].
W późniejszym okresie był między innymi członkiem sztabu szkoleniowego na University of South Carolina (1970–1976), a w 1996 został uhonorowany członkostwem w State of South Carolina Hall of Fame, zaś w 2004 w uczelnianej South Carolina Athletic Hall of Fame[9].
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
8× All-Star | 1957, 1959², 1962¹, 1962², 1963, 1964, 1965, 1966 | [1] |
5× Gold Glove Award | 1961–1965 | [1] |
3× zwycięzca w World Series | 1958, 1961, 1962 | [4][6][7] |
World Series MVP | 1960 | [5] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Bobby Richardson Statistics and History. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ Bobby Richardson Minor League Statistics & History. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ Tigers at Yankees Box Score. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ a b 1958 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ a b 1960 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ a b 1961 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ a b 1962 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ 1962 AL MVP Voting. baseball-reference.com. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).
- ↑ a b c Bobby Richardson Biography. sabr.org. [dostęp 2014-08-31]. (ang.).