Emma Marrone – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Emma Marrone (2014) | |
Imię i nazwisko | Emmanuela Marrone |
---|---|
Pseudonim | Emma, Emma Marrone |
Data i miejsce urodzenia | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność | od 2003 |
Wydawnictwo | |
Zespoły | |
Lucky Star (2003–2006) M.j.u.r. (2007–2009) Anonimo Soul (2007–2009) H2O (2009) | |
Strona internetowa |
Emmanuela Marrone (ur. 25 maja 1984 we Florencji) – włoska piosenkarka, autorka tekstów i kompozytorka.
W 2003 zwyciężyła w finale włoskiego talent show Superstar Tour. Po zakończeniu programu wraz z dwiema innymi uczestniczkami show założyła zespół Lucky Star, który rozpadł się po trzech latach działalności. W kolejnych latach była wokalistką zespołów: M.j.u.r. (2007–2009), Anonimo Soul (2007–2009) i H2O (2009). W 2010 po zwycięstwie w programie Amici di Maria De Filippi rozpoczęła solową karierę. Od tamtej pory wydała jeden minialbum: Oltre (2010) i sześć albumów studyjnych: A me piace così (2010), Sarò libera (2011), Schiena (2013), Adesso (2015), Essere qui (2018) i Fortuna (2019). Za sprzedaż albumów we Włoszech uzyskała trzy potrójnie platynowe płyty i dwie podwójnie platynowe.
W 2011 z utworem „Arriverà”, nagranym w duecie z zespołem Modà, zajęła drugie miejsce na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. Na początku 2012 z utworem „Non è l’inferno” zwyciężyła na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo. W 2014, reprezentując Włochy z utworem „La mia città”, zajęła 21. miejsce w finale 59. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo, edukacja
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się 25 maja 1984 we Florencji, lecz wczesne dzieciństwo spędziła w Sesto Fiorentino, a gdy miała 4 lata, przeprowadziła się z rodzicami do Aradeo[1]. Kiedy miała dziewięć lat, zaczęła występować z ojcem w zespole Karadreon i H2O, w których ten był gitarzystą[2][3]. Po ukończeniu liceum klasycznego pracowała przez trzy lata m.in. w magazynie oraz jako sprzedawczyni[4][5].
2003–2009: Początki kariery: Lucky Star i M.j.u.r.
[edytuj | edytuj kod]Karierę muzyczną rozpoczęła w 2003 od udziału w drugiej edycji włoskiego programu talent show Superstar Tour, w którym zwyciężyła. Po udziale w programie założyła zespół Lucky Star, w którego skład weszły także dwie inne uczestniczki show: Laura Pisu i Colomba Pane. W tym samym roku grupa podpisała kontrakt muzyczny z wytwórnią Universal Music, która wydała ich debiutancki singel „Stile”[6]. W 2006 roku formacja nagrała ścieżkę dźwiękową do włoskiej wersji językowej serialu animowanego W.I.T.C.H. Czarodziejki[7] oraz wydała swój debiutancki album – LS3[8]. Niedługo po premierze płyty, zespół rozpadł się[9].
W 2007 Marrone rozpoczęła nowy projekt – Mad Jesters Until Rave (w skrócie: M.j.u.r.)[10], z którym podpisała kontrakt z wytwórnią Dracma Records i wydała album pt. Mjur w styczniu 2008, przy czym wszystkie utwory na płytę napisała Marrone[11]. Zespół w 2009 roku zakończył działalność[12][13]. W latach 2007–2009 Marrone była także członkinią grupy Anonimo Soul, a w 2009 weszła w skład zespołu H2O[13][14].
2009–2010: Amici di Maria De Filippi i Oltre
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Emma_Marrone_-_Giffoni.jpg/220px-Emma_Marrone_-_Giffoni.jpg)
Pod koniec 2009 zgłosiła się do udziału w dziewiątej edycji talent show Amici di Maria De Filippi w telewizji Canale 5, a w marcu 2010 zwyciężyła w finale programu[15][16]. W międzyczasie podpisała kontrakt z wytwórnią Universal Music i wydała swój debiutancki minialbum pt. Oltre[17], z którym zajęła pierwsze miejsce na oficjalnej liście sprzedaży we Włoszech[18] i za który otrzymała certyfikat potrójnej platynowej płyty[19]. Wydawnictwo było drugim najlepiej sprzedającym się albumem w 2010 w kraju[20], poza tym dotarł do 85. miejsca na oficjalnej liście sprzedaży w Szwajcarii[21]. Marrone promowała album singlem „Calore”, z którym dotarła do pierwszego miejsca na włoskiej liście sprzedaży[22], a za jego sprzedaż uzyskała platynową płytę[19]. W czerwcu otrzymała nagrodę na Wind Music Awards 2010 w kategorii Premio CD Multiplatino za swój minialbum[23] oraz wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową, Ahi ce sta passu Tour, która potrwała do września[24][25]. Latem otrzymała nagrodę dla najlepszej wokalistki 2010 roku na gali rozdania Venice Music Awards[26].
2010–2011: A me piace così i Festiwal Piosenki Włoskiej 2011
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 2010 wydała singiel „Con le nuvole”[27], którym promowała swój debiutancki album studyjny pt. A me piace così wydany 19 października tego samego roku[28]. Z płytą dotarła do drugiego miejsca oficjalnej włoskiej listy sprzedaży[29] i do 50. miejsca w Szwajcarii[30]. Za sprzedaż albumu uzyskała certyfikat podwójnie platynowej płyty we Włoszech[19]. 30 listopada 2010 wydała reedycję płyty, na której umieściła utwory z minialbumu Oltre i dwa premierowe utwory: „L’amore che ho” i „(Sittin’ on) the Dock of the Bay”, nagrany w duecie z Craigem Davidem[31][32].
W lutym 2011 z utworem „Arriverà”, nagranym w duecie z zespołem Modà, zajęła drugie miejsce w finale Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo[33]. W związku ze swoim udziałem w festiwalu wydała reedycję albumu pt. A me piace così, którą rozszerzyła o konkursową propozycję „Arriverà” oraz dwie inne, premierowe kompozycje: „Io son per te l’amore” i „Per sempre”[34][35]. Również w lutym została nominowana do TRL Awards 2011 w kategorii najlepszy artysta talent show[36]. W marcu była supportem podczas koncertu Taylor Swift w Mediolanie[37], a w maju zaśpiewała Hymn Włoch podczas ceremonii otwarcia rozgrywek o Puchar Włoch w piłce nożnej na Stadio Olimpico w Rzymie[38]. W czerwcu otrzymała dwie nagrody na Wind Music Awards 2011 za wygraną w kategoriach: Premio CD Platino (za album pt. A me piace così) i Premio Digital Songs Platino (za singiel „Arriverà”)[39]. W tym samym miesiącu wyruszyła w trasę koncertową A me piace così Tour, która trwała ponad miesiąc[40][41]. W lipcu wystąpiła na festiwalu poświęconemu pamięci włoskiego piosenkarza Giorgio Gabera, w hołdzie któremu zaśpiewała dwa utwory: „Io non mi sento italiano” i „La libertà”[42][43].
2011–2012: Sarò libera i Festiwal Piosenki Włoskiej 2012
[edytuj | edytuj kod]2 września 2011 wydała singiel „Sarò libera”[44], z którym dotarła do czwartego miejsca na liście najlepiej sprzedających się singli we Włoszech[45] i pokrył się złotem[19]. 20 września wydała album, również zatytułowany Sarò libera[46], z którym dotarła do pierwszego miejsca na oficjalnej liście sprzedaży we Włoszech[47] i do 43. miejsca na liście w Szwajcarii[48]. Za sprzedaż albumu we Włoszech odebrała certyfikat potrójnie platynowej płyty[19].
W styczniu 2012 zagrała rolę epizodyczną w filmie Benvenuti al Nord, do którego nagrała również piosenkę „Nel blu dipinto di blu” z repertuaru Domenico Modugno[49]. W lutym z utworem „Non è l’inferno” zwyciężyła w finale Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo[50]. W związku z udziałem w festiwalu wydała reedycję albumu pt. Sarò libera[51][52]. Po zwycięstwie w San Remo jej konkursowy singiel dotarł do pierwszego miejsca na liście sprzedaży w kraju[53] i do 19. miejsca w Szwajcarii[54], a za jego sprzedaż uzyskała certyfikat multiplatynowej płyty we Włsozech[19]. Również w lutym została nominowana do Nickelodeon Kids’ Choice Awards 2012 dla najlepszego włoskiego piosenkarza[55]. Od marca do maja brała udział w 11. edycji talent show Amici di Maria De Filippi, występując w grupie Big[56], i ostatecznie zajęła drugie miejsce w finale[57]. W międzyczasie otrzymała nagrodę w kategorii Włosi robią to lepiej na gali rozdania TRL Awards 2012[58].
Podczas lipcowej ceremonii wręczenia Wind Music Awards 2012 otrzymała nagrodę w kategorii Premio CD Platino (za Sarò libera)[59]. W tym samym miesiącu wyruszyła w trasę koncertową Sarò libera Tour, która potrwała do grudnia, a liczba sprzedanych biletów przekroczyła 160 tysięcy sztuk[60][61].
2013–2014: Schiena i Konkurs Piosenki Eurowizji
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2013 drugi raz z rzędu została nominowana do Kids’ Choice Awards 2013 dla najlepszego włoskiego piosenkarza[62]. 15 lutego wystąpiła podczas czwartego dnia Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, gdzie w duecie z Annalisą wykonała utwór „Per Elisa” z repertuaru Alice[63]. Od kwietnia do czerwca kierowała jedną z drużyn w 12. edycji programu Amici di Maria De Filippi[64], w którego finale zwyciężył jeden z jej podopiecznych – Moreno Donadoni[65].
22 marca wydała w pełni autorski singiel „Amami”[66], z którym dotarła do trzeciego miejsca na liście najlepiej sprzedających się singli w kraju[67] i za którego sprzedaż uzyskała platynową płytę[19]. 9 kwietnia wydała album pt. Schiena, który został wyprodukowany przez Brando[68]. Wydawnictwo znalazło się na pierwszym miejscu oficjalnej włoskiej listy sprzedaży[69] i na 25. miejscu na liście sprzedaży w Szwajcarii[70]. Morrone za sprzedaż albumu we Włoszech uzyskała certyfikat potrójnie platynowej płyty[19]. W czerwcu podczas ceremonii Wind Music Awards 2013 otrzymała nagrody w kategoriach: Premio CD Oro (za Schiena) i Premio Digital Songs Platino („Amami”)[71], a także wystąpiła podczas pierwszej edycji wręczenia statuetek MTV Awards 2013 we Florencji, gdzie otrzymała nagrodę w kategorii Wonder Woman[72]. We wrześniu otrzymała sześć nominacji do World Music Awards w kategoriach: najlepsza piosenka (za utwór „Amami”), najlepszy album (za płyty Sarò libera i Schiena), najlepszy teledysk (za „Amami”), najlepsza artystka, najlepszy wykonawca na żywo i najlepszy piosenkarz[73]. W tym samym miesiącu została również nominowana do nagrody MTV Europe Music Awards 2013 w kategorii najlepszy włoski wykonawca[74].
W listopadzie wydała reedycję albumu pt. Schiena pod nazwą Schiena vs Schiena[75][76] oraz wyruszyła w trasę koncertową Schiena Tour, która potrwała ponad miesiąc[77][78]. Płyta Schiena była piątą najlepiej sprzedającą się płytą w 2013 roku we Włoszech[79].
22 stycznia 2014 włoski nadawca publiczny Radiotelevisione Italiana (Rai) oficjalnie potwierdził, że Marrone została wybrana wewnętrznie na reprezentantkę Włoch podczas 59. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kopenhadze w maju tego samego roku[80]. Kilka dni później poinformowano, że jej konkursowym utworem będzie jej w pełni autorska piosenka „La mia città” z albumu pt. Schiena vs Schiena[81][82][83]. Pod koniec stycznia jej utwór „Acqua e ghiaccio” znalazł się na ścieżce dźwiękowej miniserialu Braccialetti rossi[84]. W marcu otrzymała nagrodę Cavalchina na ceremonii rozdania Cavalchina Awards 2014 w Wenecji[85].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Emma_Marrone%2C_ESC2014_Meet_%26_Greet_14.jpg/220px-Emma_Marrone%2C_ESC2014_Meet_%26_Greet_14.jpg)
10 maja wystąpiła w finale 59. Konkursu Piosenki Eurowizji w Kopenhadze, na którym zdobyła 33 punktów i zajęła 21. miejsce[86], najniższe miejsce w historii udziału Włoch w konkursie[87]. Po finale Eurowizji zajęła ex aequo z Cristiną Scarlat z Mołdawii drugie miejsce w nieoficjalnym plebiscycie o Nagrodę im. Barbary Dex dla najgorzej ubranego uczestnika Eurowizji[88], a za sprzedaż singla „La mia città” zdobyła złotą płytę we Włoszech[19].
20 czerwca na prośbę włoskiej rozgłośni radiowej Radio Italia zagrała minikoncert zorganizowany z okazji odbywającego się meczu włoskiej reprezentacji na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej 2014 w Recife[89]. W tym samym miesiącu wzięła udział w trasie koncertowej Coca-Cola Summer Festival zorganizowanej przez telewizję Canale 5[90]. Podczas jednego z koncertów jej piosenka „La mia città” zwyciężyła w konkursie na przebój lata[91].
W lipcu odbyła swoją minitrasę koncertową pod nazwą #EmmaLimitEdition, składającą się z sześciu koncertów we Włoszech[92]. Pod koniec miesiąca hiszpański piosenkarz David Bisbal wydał singiel „Hombre de tu vida”, który nagrał w duecie z Marrone[93].
Na początku października wydała autorski singiel „Resta ancora un po’”[94], z którym dotarła do 16. miejsca na włoskiej liście sprzedaży[95]. 11 listopada wydała pierwszy w swojej karierze album koncertowy pt. E Live[96]. Wydawnictwo objęło dwie płyty: CD (16 utworów) oraz DVD (20 utworów), na których prócz premierowego singla zostały zawarte największe przeboje z repertuaru Marrone w wersjach na żywo, zarejestrowanych podczas jej koncertu w Weronie w ramach letniej trasy koncertowej #EmmaLimitEdition[97][98]. Album uplasował się na szóstym miejscu na włoskiej liście sprzedaży[99] i uzyskał status złotej płyty[19].
Pod koniec 2014 premierę miał singiel zespołu Modà „Come in un film”, który został nagrany z gościnnym udziałem Marrone[100].
2015–2018: Adesso i Essere qui
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2015 współprowadziła Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo[101]. W tym samym miesiącu przez włoską edycję magazynu „Rolling Stone” została uznana za jedną ze 100 najbardziej wpływowych artystów muzycznych we Włoszech[102]. Następnie była mentorką jednej z drużyn w 14. edycji programu Amici di Maria De Filippi[103]. W maju została nagrodzona dwiema nagrodami na gali rozdania Premio TV – Premio regia televisiva, które przyznano jej za udział w Festiwalu Piosenki Włoskiej 2015 oraz w 14. edycji Amici di Maria De Filippi[104]. W następnym miesiącu na gali rozdania Wind Music Awards 2015 otrzymała nagrodę w kategorii Premio CD Oro (za E Live)[105].
Pod koniec czerwca wydała singiel „Occhi profondi”[106], z którym zajęła 13. miejsce na włoskiej liście sprzedaży i za którego sprzedaż uzyskała platynową płytę[19][107]. 27 listopada wydała album pt. Adesso[108], z którą zajęła drugie miejsce na liście sprzedaży we Włoszech[109] i 23. miejsce w Szwajcarii[110]. Za sprzedaż albumu we Włoszech uzyskała status podwójnie platynowej płyty[19].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Emma_Marrone_EssereQui_Tour_2018_1.jpg/220px-Emma_Marrone_EssereQui_Tour_2018_1.jpg)
26 stycznia 2018 wydała album pt. Essere qui, na którym umieściła 11 piosenek[111]. Z wydawnictwem zajęła drugie miejsce na oficjalnej liście sprzedaży we Włoszech[112] i 16. miejsce w Szwajcarii[113]. Za sprzedaż albumu w ponad 50 tys. egzemplarzy we Włoszech uzyskała certyfikat platynowej płyty[114]. Album promowała singlami: „L’isola”, „Effetto domino”, „Mi parli piano” oraz „Mondiale”, przy czym za sprzedaż trzeciego z nich w nakładzie 25 tys. egzemplarzy otrzymała status złotej płyty[115].
Od 2019: Fortuna
[edytuj | edytuj kod]6 września 2019 wydała singiel „Io sono bella”, do którego tekst napisał Vasco Rossi[116]. 25 października 2019 premierę miał jej album pt. Fortuna, który wyprodukowali Dardust, Luca Mattioni, Elisa Toffoli oraz Frenetik&Orang3[117].
Działalność charytatywna
[edytuj | edytuj kod]Od początku kariery brała udział w szeregu inicjatyw społecznych. W 2011 roku uczestniczyła w proteście o prawa kobiet[118], organizowanym przez ruch Se non ora quando[119]. Manifestację wsparła ponownie swoją obecnością również w 2012 roku[120].
W marcu 2011 w wywiadzie przeprowadzonym dla magazynu „Gioia” wyznała, że w 2009 roku wykryto u niej złośliwy nowotwór macicy[121], który usunięto jej w trakcie siedmiogodzinnej operacji w jednym ze szpitali w Rzymie. Po tym doświadczeniu zaangażowała się w kampanie społeczne, mające na celu podniesienie świadomości na temat profilaktyki raka wśród młodych ludzi[122]. W 2011 została ambasadorką kampanii poświęconej profilaktyce nowotworów, która została przeprowadzona przez fundację ANT, działającą w ramach organizacji ONLUS[123][124].
We wrześniu 2011 zaśpiewała podczas dziewiątej edycji corocznego koncertu O' Scià stworzonego przez Claudio Baglioni na rzecz świadomości na temat nielegalnej imigracji, która od lat dotyka Sycylię[125]. W tym samym roku w czasie odbywającego się referendum wyraziła sprzeciw energii jądrowej we Włoszech, zakładając na jedno ze swoich publicznych wystąpień koszulkę z napisem „Stop energii jądrowej”[126].
W 2012 zaangażowała się w tworzenie limitowanej kolekcji butów marki Ishikawa, w czego wyniku powstało 300 par obuwia, z których wpływy ze sprzedaży zostały przekazane w całości na cele charytatywne[127]. 11 lipca wzięła udział w koncercie SLAncio di vita, mającym na celu zebranie funduszy na finansowanie badań na stwardnienie zanikowe boczne[128].
W listopadzie 2013 wspierała inicjatywę charytatywną PenSiero Positivo na rzecz promowania badań na obecność wirusa HIV, a w ramach współpracy z organizacją podpisała naczynia gliniane, które następnie zostały wystawione na aukcję[129].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 2009 u Marrone wykryto złośliwego guza macicy, który został usunięty operacyjnie[122]. W 2013 przeszła ponowną operację narządu[130].
W 2010 związała się z tancerzem Stefanem De Martino, którego poznała na planie programu Amici di Maria De Filippi[131]. W 2011 De Martino nawiązał romans z Giulią Pauselli, co nie spowodowało jednak rozstania z Marrone[132]. Para rozstała się w 2012 z powodu romansu De Martino z prezenterką Belén Rodríguez[133]. W 2013 przez parę miesięcy była w związku z aktorem Marco Boccim[134][135].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- A me piace così (2010)
- Sarò libera (2011)
- Schiena (2013)
- Adesso (2015)
- Essere qui (2018)
- Fortuna (2019)
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]Rok | Konkurs | Kategoria | Rezultat |
---|---|---|---|
2010 | Wind Music Awards | Premio CD Multiplatino (Oltre) | Wygrana[136] |
Venice Music Awards | Najlepsza wokalistka roku | Wygrana[137] | |
2011 | TRL Awards | Najlepszy artysta talent show | Nominacja[138] |
Wind Music Awards | Premio CD Platino (A me piace così) | Wygrana[139] | |
Premio Digital Songs Platino („Arriverà”) | Wygrana[139] | ||
2012 | Kids’ Choice Awards | Najlepszy włoski piosenkarz | Nominacja[140] |
TRL Awards | Najlepszy fan | Nominacja[141] | |
Włosi robią to lepiej | Wygrana[142] | ||
Wind Music Awards | Premio CD Platino (Sarò libera) | Wygrana[143] | |
2013 | Kids’ Choice Awards | Najlepszy włoski piosenkarz | Nominacja[144] |
Wind Music Awards | Premio CD Oro (Schiena) | Wygrana[145] | |
Premio Digital Songs Platino („Amami”) | Wygrana[145] | ||
MTV Awards | Wonder Woman | Wygrana[146] | |
Artist Saga | Nominacja[147] | ||
World Music Awards | Najlepsza piosenka („Amami”) | Nominacja[73] | |
Najlepszy album (Sarò libera i Schiena) | Nominacja[73] | ||
Najlepszy teledysk („Amami”) | Nominacja[73] | ||
Najlepsza artystka | Nominacja[73] | ||
Najlepszy wykonawca na żywo | Nominacja[73] | ||
Najlepszy wykonawca | Nominacja[73] | ||
MTV Europe Music Awards | Najlepszy włoski wykonawca | Nominacja[148] | |
2014 | Rockol Awards | Najlepszy włoski album (Schiena) | Wygrana[149] |
Najlepsza włoska piosenka („Amami”) | 2. miejsce[149] | ||
Najlepszy włoski teledysk („Amami”) | Wygrana[149] | ||
Najlepsza włoski koncert/festiwal/trasa koncertowa | Wygrana[149] | ||
Cavalchina Awards | Cavalchina | Wygrana[85] | |
Music Awards | Premio CD Multiplatino (Schiena vs schiena) | Wygrana[150] | |
MTV Awards | Artist Saga | Nominacja[151] | |
Coca-Cola Summer Festival | Przebój lata („La mia città”) | Wygrana[91] | |
Latin Music Italian Awards | Najlepsza międzynarodowa artystka roku | Nominacja[152] | |
Najlepszy międzynarodowy kobiecy teledysk roku („La mia città”) | Nominacja[152] | ||
2015 | Premio TV – Premio regia televisiva | – | Wygrana[104] |
– | Wygrana[104] | ||
Wind Music Awards | Premio CD Oro (E Live) | Wygrana[105] | |
MTV Awards | Artist Saga | Nominacja[153] | |
Cuffie d’Oro–Radio Awards | Najlepszy radiowy artysta | Nominacja[154] | |
Latin Music Italian Awards | Najlepszy międzynarodowy kobiecy teledysk roku („Occhi profondi”) | Wygrana[155] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Quando Emma abitava a Sesto L'appello dei vicini:«Torna a trovarci». corrierefiorentino.corriere.it. [dostęp 2012-02-22]. (wł.).
- ↑ Intervista ai genitori di Emma Marrone. (Prima parte). corrieresalentino.it. [dostęp 2011-04-23]. (wł.).
- ↑ Sito H2O Music Live. digilander.libero.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone di Amici 9: «Io, ex commessa che si sballa con il vino». style.it. [dostęp 2010-06-07]. (wł.).
- ↑ L'esempio di Emma: "Adesso basta piangersi addosso". lastampa.it. [dostęp 2011-12-04]. (wł.).
- ↑ Amici, quando Emma era nelle Lucky Star. Alice sul set. Critiche di Simonetta (nuovo cd) e Marta. Il borsino dopo la quarta puntata. realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2009-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-06)]. (wł.).
- ↑ W.I.T.C.H.. antoniogenna.net. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ LS3 (2006). musictory.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: da Amici a Sanremo, tutto sulla cantante. gossip.pourfemme.it. [dostęp 2011-01-21]. (wł.).
- ↑ Mjur – Mjur. metalhammer.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, a fearless and principled performer. lagazzettaitaliana.com. [dostęp 2014-02-15]. (ang.).
- ↑ Scherda dei Mjur dal sito della Dracma Records. dracma.com. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ a b Emma Marrone tutta la sua storia, la sua musica dalle origini ad oggi. musicastar.it. [dostęp 2013-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-23)]. (wł.).
- ↑ Itálie 2014, Emma Marrone – La mia città. eurocontest.cz. [dostęp 2013-11-21]. (cz.).
- ↑ Emma Marrone. mariadefilippi.mediaset.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone trionfa ad Amici. corriere.it. [dostęp 2010-03-30]. (wł.).
- ↑ Nuovo album per Emma Marrone di Amici: le canzoni del Cd Oltre di Emma Marrone in uscita dal 19 Marzo 2010. iomusicablog.it. [dostęp 2010-03-12]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Oltre (Album). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-15]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Certificazioni. fimi.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Classifica FIMI 2010 (album): “Arrivederci, mostro!” di Ligabue è il disco più venduto dell’anno. Emma a sorpresa è 2°, Pierdavide supera la Amoroso. In top ten anche Mengoni. Loredana 20° e Noemi 29°. Deludono Valerio Scanu e Marco Carta (48° e 70°). zonareality.wordpress.com. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Oltre. hitparade.ch. [dostęp 2014-02-15]. (niem.).
- ↑ Emma (IT) – Calore (Song). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-15]. (ang.).
- ↑ Wind Music Awards 2010: vincitori e video delle esibizioni. musica.nanopress.it. [dostęp 2011-11-18]. (wł.).
- ↑ Emma in tour: 'Ahi ce sta passu'. voceditalia.it. [dostęp 2010-06-02]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: i concerti dell’Ahi Ce Sta Passu Tour. bambini.eu. [dostęp 2010-05-25]. (wł.).
- ↑ Venice Music Awards: trionfo di Marco Carta, Emma Marrone, Valerio Scanu e Loredana Errore (FOTO). sologossip.com. [dostęp 2010-08-08]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, il singolo Con le nuvole anticipa il cd A me piace così. televisionando.it. [dostęp 2010-09-23]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: ecco il nuovo album ‘A me piace così’. music.fanpage.it. [dostęp 2010-09-22]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – A me piace così (Album). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-15]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – A me piace così. hitparade.ch. [dostęp 2014-02-15]. (niem.).
- ↑ Emma una Special edition che contiene un duetto con Craig David. spettacoli.notizie.it. [dostęp 2010-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)]. (wł.).
- ↑ A me piace così (Special Edition). itunes.apple.com. [dostęp 2014-02-15]. (wł. • ang.).
- ↑ Sanremo, vince Roberto Vecchioni. tgcom24.mediaset.it. [dostęp 2011-02-20]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: A me piace così (Sanremo Edition) con Arriverà e due inediti. mondoreality.com. [dostęp 2011-01-26]. (wł.).
- ↑ A Me Piace Così (Sanremo Edition) (2011). musictory.it. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ TRL Awards 2011: ecco i vincitori, Marco Carta è il Best Talent Show Artist. televisionando.it. [dostęp 2011-04-21]. (wł.).
- ↑ Taylor Swift in concerto a Milano stasera, apre Emma. allsongs.tv. [dostęp 2014-02-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone canta l'Inno d'Italia alla finale di Tim Cup (foto). tvblog.it. [dostęp 2011-05-29]. (wł.).
- ↑ WIND MUSIC AWARD 2011: ECCO TUTTI I VINCITORI. canzoniweb.com. [dostęp 2011-05-29]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, via al tour. musica.excite.it. [dostęp 2011-04-26]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone in concerto: ecco le tappe del tour. funweek.it. [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)]. (wł.).
- ↑ FESTIVAL TEATRO CANZONE GIORGIO GABER: 23 e 24 luglio a Viareggio la 7ma edizione. Tra gli ospiti Emma, Marco Mengoni, Cristiano de Andrè, Daniele Silvestri e Ornella Vanoni.. festival.blogosfere.it. [dostęp 2011-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-31)]. (wł.).
- ↑ Emma, omaggio all’indimenticabile Giorgio Gaber. melodicamente.com. [dostęp 2011-07-26]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: Sarò libera, il nuovo singolo in radio dal 2 settembre. music.fanpage.it. [dostęp 2011-09-01]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Sarò libera (Song). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-16]. (ang.).
- ↑ Emma Marrone: Sarò Libera, il nuovo album dal 20 Settembre. cinetvmania.it. [dostęp 2011-08-03]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Sarò libera (Album). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-16]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – Sarò libera. hitparade.ch. [dostęp 2014-02-16]. (niem.).
- ↑ Emma Marrone: Volare di Benvenuti al Nord. wambie.com. [dostęp 2012-01-21]. (wł.).
- ↑ Sanremo 2012. Ecco la lista dei big e dei duetti. lenovae.it. [dostęp 2012-01-15]. (wł.).
- ↑ Sarò libera, l'album Sanremo-edition di Emma Marrone da Amici al Festival 2012 (tracklist). realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2012-02-15]. (wł.).
- ↑ Sanremo 2012, vince Emma. Sul podio Noemi e Arisa. lenovae.it. [dostęp 2012-02-19]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Non è l'inferno (Song). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-16]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – Non è l'inferno. hitparade.ch. [dostęp 2014-02-16]. (niem.).
- ↑ Scopri Le Nomination Dei Kids’ Choice Awards 2012!. magazine.nicktv.it. [dostęp 2012-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-05)]. (wł.).
- ↑ Amici 11: il ritorno di Emma Marrone!. musica10.it. [dostęp 2012-02-27]. (wł.).
- ↑ Amici 11: Alessandra Amoroso vince fra i big e festeggia con Emma. musica.nanopress.it. [dostęp 2012-05-20]. (wł.).
- ↑ Trl Awards 2012: Emma Marrone e Marco Mengoni tra i vincitori, ecco tutti i premiati su Mtv. realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2012-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-07)]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone ai Wind Music Awards 2012 (video). mondoreality.com. [dostęp 2012-07-03]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone Tour 2012 "Sarò libera": date, biglietti e informazioni. spettacoli.blogosfere.it. [dostęp 2012-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-02)]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, grande successo per il "Sarò libera Tour". ogginotizie.it. [dostęp 2012-12-03]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone candidata ai Kids’ Choice Awards 2013. optimaitalia.com. [dostęp 2013-02-13]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone incanta Sanremo con “Per Elisa”, super duetto con Annalisa Scarrone (Video). calciosport24.it. [dostęp 2013-02-16]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone direttore artistico di Amici, video dell’annuncio ufficiale di Maria. optimaitalia.com. [dostęp 2013-02-16]. (wł.).
- ↑ Moreno vince “Amici” per la squadra di Emma. radioitalia.it. [dostęp 2013-06-02]. (wł.).
- ↑ Emma su Facebook presenta 'Amami'. ansa.it. [dostęp 2013-03-13]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Amami (Song). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-16]. (ang.).
- ↑ "SCHIENA" - Il nuovo album di EMMA da oggi nei negozi e in digital download. universalmusic.it. [dostęp 2013-04-09]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Schiena (Album). italiancharts.com. [dostęp 2014-02-16]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – Schiena. hitparade.ch. [dostęp 2014-02-16]. (niem.).
- ↑ Emma Marrone vince anche i Wind Music Awards con "Amami" e poi.... abruzzo24ore.tv. [dostęp 2013-06-04]. (wł.).
- ↑ Mtv Awards 2013, tutti i vincitori e tutte le esibizioni. soundsblog.it. [dostęp 2013-06-15]. (wł.).
- ↑ a b c d e f g Vota Emma Marrone ai World Music Awards. optimaitalia.com. [dostęp 2013-09-03]. (wł.).
- ↑ MTV EMA 2013: sfida tra Emma, Fedez, Marco Mengoni, Max Pezzali e Salmo come “Best Italian Act”. Come votare. webl0g.net. [dostęp 2013-09-18]. (wł.).
- ↑ Schiena Vs Schiena, Emma Marrone esce con doppio album e inedito La mia città. soundsblog.it. [dostęp 2013-11-08]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone pubblica una nuova versione di Schiena. daringtodo.com. [dostęp 2013-11-21]. (wł.).
- ↑ Concerti, Emma: al via a novembre lo 'Schiena Tour 2013'. rockol.it. [dostęp 2013-05-07]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone tra Marco Bocci e Quagliarella ce lo Schiena Tour e Capodanno 2014. daringtodo.com. [dostęp 2013-12-11]. (wł.).
- ↑ Emma, regina delle classifiche: è il suo l'album più venduto nel 2013. m.ilmessaggero.it. [dostęp 2014-01-07]. (wł.).
- ↑ Emma to represent Italy in Copenhagen!. eurovision.tv. [dostęp 2014-01-22]. (ang.).
- ↑ Italy: Emma will sing La Mia Città. eurovision.tv. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
- ↑ Italy: Emma Marrone To Sing “La mia città”. eurovoix.com. [dostęp 2014-01-24]. (ang.).
- ↑ La mia città: Emma Marrone regala ai suoi fan un brano inedito. gossipetv.com. [dostęp 2013-11-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-12)]. (wł.).
- ↑ È fuori la colonna sonora di Braccialetti rossi. carosellorecords.com. [dostęp 2014-02-16]. (wł.).
- ↑ a b La Cavalchina 2014 «Fiesta española» con Emma, Miguel Bosé, Rufus Wainwright e tante altre star. Alla Fenice di Venezia. ilgiornaledelfriuli.net. [dostęp 2014-02-28]. (wł.).
- ↑ Eurovision Song Contest 2014 Grand Final. eurovision.tv. [dostęp 2014-04-22]. (ang.).
- ↑ Porażka Emmy, „zwycięstwo” Valentiny…. eurowizja.org. [dostęp 2016-04-29]. (pol.).
- ↑ And the winner is… Litwa!. eurowizja.org. [dostęp 2015-08-16]. (pol.).
- ↑ Mondiali 2014: Emma Marrone in concerto in Brasile per gli Azzurri, ascoltala in diretta!. tweens.screenweek.it. [dostęp 2014-06-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-26)]. (wł.).
- ↑ Su RTL 102.5 si vota la Canzone dell’Estate 2014!. allmusicitalia.it. [dostęp 2014-06-22]. (wł.).
- ↑ a b Emma Marrone trionfa al Coca cola summer festival con La mia città. ultimenotizieflash.com. [dostęp 2014-07-08]. (wł.).
- ↑ EMMA MARRONE IN CONCERTO A LUGLIO CON IL SUO “EMMA LIMITED EDITION” TOUR!. news.mtv.it. [dostęp 2014-02-26]. (wł.).
- ↑ Hombre De Tu Vida (feat. Emma) – Single. itunes.apple.com. [dostęp 2014-08-22]. (wł. • ang.).
- ↑ Resta Ancora Un Po' (utwór mp3). empik.com. [dostęp 2014-11-11]. (pol.).
- ↑ Emma (IT) – Resta ancora un po' (Song). italiancharts.com. [dostęp 2015-02-17]. (ang.).
- ↑ Da oggi preordinabile 'E LIVE', l’album live di Emma. comingsoon.it. [dostęp 2014-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-11)]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone presenta E Live e il nuovo “tour elettronico”: l’audio di Resta ancora un po’. optimaitalia.com. [dostęp 2014-10-11]. (wł.).
- ↑ Italy: Emma Marrone announces live album, releases resta ancora un po 2. wiwibloggs.com. [dostęp 2014-10-11]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – E Live (Album). italiancharts.com. [dostęp 2014-11-30]. (ang.).
- ↑ Finalmente online il video di “Come in un film” feat. Emma. rockmoda.com. [dostęp 2015-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-05)]. (wł.).
- ↑ Watch tonight: Sanremo final in Italy. eurovision.tv. [dostęp 2015-02-15]. (ang.).
- ↑ Le 100 facce della musica italiana. rollingstone.it. [dostęp 2015-09-20]. (wł.).
- ↑ Amici 14, da Mattia Briga ai The Kolors: ecco chi sono i 12 concorrenti del serale. tvzap.kataweb.it. [dostęp 2015-03-28]. (wł.).
- ↑ a b c Emma al Premio Tv 2015 (video) per Amici 14-Serale e Festival di Sanremo. realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2015-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (wł.).
- ↑ a b WIND MUSIC AWARDS 2015: La Serata, I Premi E Gli Ospiti. allmusicitalia.it. [dostęp 2015-06-04]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone: ecco il nuovo video “Occhi profondi”!. news.mtv.it. [dostęp 2015-06-19]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Occhi profondi (Song). italiancharts.com. [dostęp 2015-09-20]. (ang.).
- ↑ Emma "Adesso" è il titolo del nuovo album di inediti in uscita il 27 novembre e in preorder dal 6 novembre. universalmusic.it. [dostęp 2015-11-25]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Adesso (Album). italiancharts.com. [dostęp 2015-12-08]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – Adesso. hitparade.ch. [dostęp 2015-12-09]. (niem.).
- ↑ Emma Marrone: «Con Essere qui, ho perdonato la mia fragilità». vanityfair.it. [dostęp 2018-02-02]. (wł.).
- ↑ Emma (IT) – Essere qui (Album). italiancharts.com. [dostęp 2018-02-02]. (ang.).
- ↑ Emma (IT) – Essere qui. hitparade.ch. [dostęp 2018-02-26]. (niem.).
- ↑ Certificazioni. fimi.it. [dostęp 2019-09-02]. (wł.).
- ↑ Certificazioni (Single: 2018). fimi.it. [dostęp 2019-09-02]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, Io sono bella: testo e video ufficiale. soundsblog.it. [dostęp 2019-09-18]. (wł.).
- ↑ Emma Fortuna ecco tutti gli autori da Dardust ad Amara, da Daniele Magro a Elisa. allmusicitalia.it. [dostęp 2019-11-03]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone a 'Se non ora quando?': Non sono una donna pupazzo. lapresse.it. [dostęp 2011-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-09)]. (wł.).
- ↑ "Se non ora quando": Emma Marrone, Paola Turci e Marina Rei in piazza con le donne. abruzzo24ore.tv. [dostęp 2011-12-12]. (wł.).
- ↑ Se non le donne, chi? Emma ed Erica vincitrici a Sanremo. senonoraquando.eu. [dostęp 2012-02-19]. (wł.).
- ↑ Emma: "Io, rinata dopo il male". tgcom24.mediaset.it. [dostęp 2011-03-17]. (wł.).
- ↑ a b Esplora il significato del termine: Emma: ragazzi vi racconto la mia battaglia contro il cancroEmma: ragazzi vi racconto la mia battaglia contro il cancro. corriere.it. [dostęp 2011-07-04]. (wł.).
- ↑ Emma testimonial della Fondazione ANT. iltitolo.it. [dostęp 2011-07-06]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone con la Fondazione ANT per la prevenzione dei tumori. piusanipiubelli.it. [dostęp 2014-04-01]. (wł.).
- ↑ "O' Scià": la rassegna di Baglioni alla 9° edizione. balarm.it. [dostęp 2011-09-26]. (wł.).
- ↑ Emma, tra Vasco e Gianna. corrierefiorentino.corriere.it. [dostęp 2011-06-17]. (wł.).
- ↑ EMMA MARRONE e ISHIKAWA insieme a favore dell’Associazione PETER PAN Onlus. peterpanonlus.it. [dostęp 2014-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)]. (wł.).
- ↑ Modà, Emma e D'Alessio Un concerto contro la Sla. repubblica.it. [dostęp 2012-05-24]. (wł.).
- ↑ FIRENZE: VIA A “PENSIERO POSITIVO”, EMMA , MENGONI, ARISA, NOEMI, EMIS KILLA, MODÀ INSIEME PER BATTERE L’HIV. met.provincia.fi.it. [dostęp 2013-11-28]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone, le lacrime della guerriera. "Basta attacchi, non si può vincere sempre". repubblica.it. [dostęp 2014-05-15]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone Conferma La Fine Dell’amore Con Stefano De Martino. magazine.nicktv.it. [dostęp 2012-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-01)]. (wł.).
- ↑ Giulia Pauselli commenta il tradimento di Stefano De Martino con Belen Rodriguez: è un bambino. leichic.it. [dostęp 2012-04-24]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone confessa il suo dolore per il tradimento di Stefano De Martino con Belen Rodriguez solo su Visto n°18. blog.leiweb.it. [dostęp 2012-04-24]. (wł.).
- ↑ Ma quale tradimento, Emma e Marco Bocci se la ridono: la foto. ilsalvagente.it. [dostęp 2013-06-26]. (wł.).
- ↑ Marco Bocci: «Con Emma finita da mesi» L'attore, dalla sua pagina Facebook, fa sapere che lui e la cantante non stanno più insieme. «È finita da mesi di comune accordo e mantenendo un rapporto di stima e di affetto». vanityfair.it. [dostęp 2013-12-19]. (wł.).
- ↑ Wind Music Awards 2010 all’Arena di Verona. roseinthewind.com. [dostęp 2014-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-06)]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone ai Venice Music Awards 2010 premiata come Migliore voce femminile dell’anno. mondoreality.com. [dostęp 2010-07-25]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone sfida Alessandra Amoroso ai Trl Awards 2011 su Mtv. tv.fanpage.it. [dostęp 2011-04-07]. (wł.).
- ↑ a b Wind Music Awards 7, 14 e 21 giugno Italia1. scenariomusica.com. [dostęp 2011-05-27]. (wł.).
- ↑ Kids Choice Awards: Alessandra Amoroso, Emma Marrone, Marco Carta nominati per "miglior cantante". realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2012-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-19)]. (wł.).
- ↑ Nomination Trl Awards 2012: via al voto. Show in diretta su Mtv il 5 maggio da Firenze. televisionando.it. [dostęp 2012-03-22]. (wł.).
- ↑ Trl Awards 2012: Alessandra Amoroso, Emma Marrone e Marco Mengoni tra i nominati. mondoreality.com. [dostęp 2012-03-22]. (wł.).
- ↑ Emma Marrone personaggio dell'anno per i lettori di Vanity Fair: un 2012 tra successi e tradimento. realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2012-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-31)]. (wł.).
- ↑ Chiara, Emis, Emma E Marco: Chi È Il Miglior Cantante Italiano?. magazine.nicktv.it. [dostęp 2013-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-21)]. (wł.).
- ↑ a b Emma Marrone carriera: un 2013 fatto di successi artistici e personali. spettacoli.leonardo.it. [dostęp 2014-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-03)]. (wł.).
- ↑ Mtv Awards 2013, Emma Marrone canta e vince il premio Wonder Woman: i video. realityshow.blogosfere.it. [dostęp 2013-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-19)]. (wł.).
- ↑ Alessandra Amoroso batte l'amica Emma Marrone agli Mtv Awards. abruzzo24ore.tv. [dostęp 2013-06-08]. (wł.).
- ↑ Mtv European Music Awards 2013 con Marco Mengoni ed Emma Marrone: tutte le categorie e le nomination. musica.excite.it. [dostęp 2013-09-24]. (wł.).
- ↑ a b c d Emma, Katy Perry, Amoroso, Muse, Miley: ecco i vincitori dei Rockol Awards. rockol.it. [dostęp 2014-01-23]. (wł.).
- ↑ Music Awards 2014, i premi dei cantanti italiani. si24.it. [dostęp 2014-06-04]. (wł.).
- ↑ MTV Awards 2014: elenco delle nomination, tre per Mengoni. velvetmusic.it. [dostęp 2014-05-12]. (wł.).
- ↑ a b LATIN MUSIC ITALIAN AWARDS 2014: le nomination! #LMIA2014. latinmusicofficial.wordpress.com. [dostęp 2015-10-10]. (wł.).
- ↑ MTV AWARDS 2015 ARTIST SAGA: APERTE LE VOTAZIONI CON 1D E MILEY CYRUS. teamworld.it. [dostęp 2015-05-12]. (wł.).
- ↑ CUFFIE D’ORO 2015, SIAMO IN NOMINATION… VOTATECI!. deejay.it. [dostęp 2015-09-08]. (wł.).
- ↑ Latin Music Italian Awards 2015 interrotti da attacco hacker, lista completa vincitori. latinmusicofficial.wordpress.com. [dostęp 2015-10-14]. (wł.).