Franciszek Antoni Szembek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Biskup tytularny Mactaris | ||
| ||
Data i miejsce urodzenia | czerwiec 1686 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | ||
Biskup pomocniczy przemyski | ||
Okres sprawowania | 1724–1728 | |
Wyznanie | ||
Kościół | ||
Diakonat | 15 czerwca 1710 | |
Prezbiterat | 29 września 1710 | |
Nominacja biskupia | 12 czerwca 1724 | |
Sakra biskupia | 1725 |
Data konsekracji | 1725 |
---|---|
Konsekrator |
Franciszek Antoni Szembek herbu Szembek (ur. 1686 w Świeciechowie, zm. 1728 w Przemyślu) – biskup pomocniczy przemyski (1724–1728), kanonik krakowski, gnieźnieński, przemyski.
Syn Przecława Stefana i Marianny Opockiej, wuj Józefa Maksymiliana Ossolińskiego. Pełnił urząd kustosza łowickiego. Pochowany w podziemiach katedry przemyskiej.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Franciszek Antoni Szembek [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2013-11-02] (ang.).
- bp Szembek w Genealogii Minakowskiego