Friðrik Ólafsson – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Friðrik Ólafsson, Reykjavik 2008 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Obywatelstwo | |
Tytuł szachowy | arcymistrz (1958) |
Ranking FIDE | 2397 (01.02.2015) |
Ranking krajowy FIDE | 17 |
Friðrik Ólafsson (ur. 26 stycznia 1935 w Reykjavíku) – islandzki prawnik, polityk i szachista, arcymistrz od 1958 roku.
Kariera szachowa
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Hoogovenschaaktoernooi_te_Wijk_aan_Zee_nr._13A_Father_Lombardy_%2C_nr._15A_Ola%2C_Bestanddeelnr_922-0160.jpg/200px-Hoogovenschaaktoernooi_te_Wijk_aan_Zee_nr._13A_Father_Lombardy_%2C_nr._15A_Ola%2C_Bestanddeelnr_922-0160.jpg)
Jest pierwszym Islandczykiem, który otrzymał tytuł arcymistrza. W latach 1952, 1953, 1957, 1961, 1962 i 1969 zdobył tytuł mistrza kraju[1]. Pomiędzy 1952 a 1980 rokiem ośmiokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach (poza debiutem, siedmiokrotnie na I szachownicy), zdobywając indywidualnie dwa medale: złoty (1962) i brązowy (1956)[2].
Pierwszy sukces na arenie międzynarodowej odniósł w roku 1953 w Kopenhadze, dzieląc wraz z Borislavem Ivkovem III-IV miejsce w mistrzostwach świata juniorów do lat 20. Pod koniec lat 50. należał do ścisłej światowej czołówki, co potwierdził w roku 1958, zajmując w Portoroż V miejsce w turnieju międzystrefowym[3], dzięki czemu zdobył awans do turnieju pretendentów. W turnieju tym, rozegranym w trzech jugosłowiańskich miastach (Bled, Zagrzeb, Belgrad) w roku 1959 zajął VII miejsce (co oznaczało wówczas ósmą pozycję na świecie)[4]. W roku 1970 uczestniczył w meczu ZSRR - Reszta Świata. Wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, zwyciężając m.in. w Reykjaviku (1957, 1966, 1972 – wspólnie z Florinem Gheorghiu i Vlastimilem Hortem, 1976 – wspólnie z Janem Timmanem), Beverwijk (1959), Mariańskich Łaźniach (1961) oraz Wijk aan Zee (1976, wspólnie z Ljubomirem Ljubojeviciem).
Pod koniec lat 70. ograniczył starty w turniejach, rozpoczynając karierę działacza szachowego oraz polityczną. W latach 1978–1982 pełnił funkcję prezydenta Międzynarodowej Federacji Szachowej[5], natomiast w roku 1982 mianowany został sekretarzem Parlamentu Islandii. Jest autorem książki o meczu stulecia Fischer - Spasski. W 2003 w Reykjaviku wygrał mecz szachów szybkich z Bentem Larsenem w stosunku 5 - 3. Był to rewanż za mecz z 1956, w którym dwudziestoletni wówczas Larsen pokonał swego rówieśnika 4½ - 3½.
28 stycznia 2015 został honorowym obywatelem Reykjavíku[6][7]. Według stanu na 1 stycznia 2020, jest jednym z ostatnich żyjących szachistów o liczbie Morphy’ego równej 3.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Skákmeistari Íslands
- ↑ OlimpBase
- ↑ 1958 Portoroz Interzonal Tournament
- ↑ 1959 Yugoslavia Candidates Tournament
- ↑ FIDE Presidents. fide.com. [dostęp 2015-11-11]. (ang.).
- ↑ Friðrik Ólafsson heiðursborgari Reykjavíkur. reykjavik.is, 2015-01-28. [dostęp 2015-11-11]. (isl.).
- ↑ Friðrik Ólafsson heiðursborgari. ruv.is, 2015-01-29. [dostęp 2015-11-11]. (isl.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 798-799
- ChessBase Megabase 2007
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Friðrik Ólafsson – wybrane partie szachowe (ang.)
- Friðrik Ólafsson – profil na stronie FIDE (ang.)
- Former FIDE President Fridrik Olafsson turns 75 (ang.)