Indywiduum – Wikipedia, wolna encyklopedia
Przedmiot jednostkowy, indywiduum[1] – każdy przedmiot, który nie jest zbiorem przedmiotów w sensie logicznym (choć może i musi być zbiorem przedmiotów w sensie mereologicznym).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ z łac. individuum 'całość niepodzielna, atom' rodzaj nijaki od individuus 'niepodzielny', przedrostek in- 'przeczenie', przymiotnik dividuus 'podziel(o)ny' imiesłów od czasownika dividere 'dzielić' Słownik wyrazów obcych