Juan Ignacio Chela – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() French Open 2012 | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 30 sierpnia 1979 |
Wzrost | 190 cm |
Gra | praworęczny, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny | 1998 |
Zakończenie kariery | 3 grudnia 2012 |
Trener | Pablo Fuente |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 6 |
Najwyżej w rankingu | 15 (9 sierpnia 2004) |
Australian Open | 4R (2006) |
Roland Garros | QF (2004, 2011) |
Wimbledon | 2R (2003, 2004, 2007, 2011) |
US Open | QF (2007) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 3 |
Najwyżej w rankingu | 32 (6 czerwca 2011) |
Australian Open | 3R (2004) |
Roland Garros | 3R (2004, 2008) |
Wimbledon | SF (2010) |
US Open | 3R (2009) |
Juan Ignacio Chela (ur. 30 sierpnia 1979 w Buenos Aires) – argentyński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, dwukrotny olimpijczyk (2000 i 2004)[1].
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Występy w gronie profesjonalistów rozpoczął w 1998 roku, a zakończył 3 grudnia 2012 roku[2]. W swoim debiutanckim sezonie doszedł do finału w jednym z turniejów ATP Challenger Tour, w Limie. W 1999 wygrał dwie imprezy ATP Challenger Tour, a rok później odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe w cyklu ATP World Tour, po sukcesie w Meksyku. Do turnieju głównego awansował z eliminacji, a w drodze do finału pokonał m.in. Gustavo Kuertena, natomiast w decydującym meczu rodaka Mariano Puertę.
W 2001 roku kariera Cheli uległa na krótko zatrzymaniu, gdy został zdyskwalifikowany na trzy miesiące i ukarany grzywną w wysokości 8 tysięcy dolarów za wykrycie w jego organizmie obecności metylotestosteronu podczas turnieju ATP Masters Series w Indian Wells. Po odbyciu kary zanotował serię startów w turniejach ATP Challenger Tour, wygrywając sześć imprez tej rangi i odzyskując pozycję w czołowej setce rankingu światowego oraz uzyskał finał zawodów ATP World Tour w Bogocie (porażka z Fernando Vicente). Dalszy awans Argentyńczyk zanotował w 2002 roku, kiedy dzięki wygranej w Amersfoort (w finale z Albertem Costą), finałom w Sydney i Long Island oraz 1/8 finału US Open awansował do czołowej trzydziestki rankingu światowego.
W kwietniu 2004 roku wygrał swój trzeci turniej w grze pojedynczej, na kortach ziemnych w Estoril. W finale pokonał Marata Safina. Tegoż samego roku osiągnął ćwierćfinał w wielkim szlemie, na korach imieniem Rolanda Garrosa. Mecz o dalszą fazę turnieju przegrał z Brytyjczykiem Timem Henmanem. Wyniki te dały mu awans na najwyższą w karierze pozycję w rankingu – nr 15. (w sierpniu 2004). Również tego roku Argentyńczyk zwyciężył w rozgrywkach gry podwójnej w Viña del Mar, partnerując Gastónowi Gaudio oraz doszedł do finału w Acapulco tworząc parę z Nicolásem Massú.
W 2005 roku, podczas pojedynku III rundy w Australian Open Chela splunął w stronę reprezentanta gospodarzy Lleytona Hewitta[3]. Do końca roku Argentyńczyk zagrał w finale debla w Estoril. Partnerem deblowym Cheli był Tommy Robredo, jednak w finale przegrał z Františkiem Čermákiem i Leošem Friedlem.
W styczniu 2006 roku Chela osiągnął 1/8 finału Australian Open, eliminując m.in. faworyta gospodarzy, Lleytona Hewitta. Ponadto był w kolejnych dwóch finałach turniejowych, w Acapulco, gdzie uległ Peruwiańczykowi Luisowi Hornie oraz w Kitzbühel, przegrywając pojedynek finałowy z Agustínem Callerim.
W lutym 2007 roku Chela wygrał swój czwarty turniej w singlu, podczas rywalizacji w Acapulco. W drodze po tytuł pokonał m.in. Calleriego, a w finale wynikiem 6:3, 7:6(2) Hiszpana Carlosa Moyę. Pod koniec maja 2007 roku Chela zdobył wspólnie z José Acasuso, Agustínem Callerim i Sebastiánem Prieto drużynowy puchar świata. Chela rozegrał trzy pojedynki singlowe, przegrywając najpierw z Robinem Söderlingiem, następnie wygrywając z Fernando Gonzálezem i w finale ponownie przegrywając, tym razem z Tomášem Berdychem. Ostatecznie jednak Argentyńczycy pokonali Czechów 2:1. Na przełomie sierpnia i września Chela doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego US Open, po wyeliminowaniu m.in. Ivana Ljubičicia i Stanislasa Wawrinki; przegrał z Davidem Ferrerem.
W 2008 roku Chela zmagał się z problemami zdrowotnymi kończąc sezon tuż po wielkoszlemowym Rolandzie Garrosie. Najlepszym rezultatem Argentyńczyka w sezonie był awans do półfinału rozgrywek w Buenos Aires. Rok później Chela startował głównie w zawodach ATP Challenger Tour wygrywając turniej w Medellínie oraz osiągając finał w Brasílii.
W 2010 roku Chela powrócił do zawodowego Touru i w kwietniu wygrał zawody w Houston. Po drodze wyeliminował m.in. Lleytona Hewitta, a w finale pokonał w trzech setach Sama Querreya. We wrześniu zwyciężył w Bukareszcie, zarówno w grze pojedynczej oraz podwójnej. W singlu, pokonał w finale Pablo Andújara, natomiast w deblu Marcela Granollersa i Santiago Venturę. Partnerem deblowym Argentyńczyka był Łukasz Kubot. Chela zakończył rok 2010 na 38. miejscu w rankingu singlowym.
Pierwszy finał w 2011 roku Chela rozegrał w połowie lutego w Buenos Aires. Po drodze pokonał m.in. drugiego w rozstawieniu w zawodach, Stanislasa Wawrinkę. Mecz finałowy przegrał jednak z Nicolásem Almagro. W połowie kwietnia Argentyńczyk dotarł do finału gry podwójnej w rozgrywkach rangi ATP World Tour Masters 1000, w Monte Carlo. Grając w parze z Bruno Soaresem przegrali jednak w finale z Bobem i Mikiem Bryanami. Pod koniec maja, podczas wielkoszlemowego Rolanda Garros Argentyńczyk dotarł do ćwierćfinału singla. Pojedynek o półfinał zakończył się porażką Cheli z Andym Murrayem.
W reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa Chela debiutował w 2000 roku w meczu z Kanadą. Chela przegrał jednak w grze pojedynczej zarówno z Danielem Nestorem, jak i Sébastienem Lareau. W sezonie 2006 pokonał m.in. Chorwata Sašę Tuksara w decydującym, piątym pojedynku ćwierćfinału grupy światowej. W pierwszym meczu finału przeciwko Rosji, w tym samym roku, uległ Nikołajowi Dawydience 1:6, 2:6, 7:5, 4:6. Ostatecznie Rosjanie wygrali rywalizację 3:2 zdobywając tym samym tytuł mistrzowski. Ogółem dorobek Cheli w Pucharze Davisa to 12 zwycięstw i 6 porażek.
Finały w turniejach ATP World Tour
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (6–6)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
Zwycięzca | 1. | 27 lutego 2000 | Meksyk | Ceglana | ![]() | 6:4, 7:6(4) |
Finalista | 1. | 4 lutego 2001 | Bogota | Ceglana | ![]() | 4:6, 6:7(6) |
Finalista | 2. | 12 stycznia 2002 | Sydney | Twarda | ![]() | 3:6, 3:6 |
Zwycięzca | 2. | 21 lipca 2002 | Amersfoort | Ceglana | ![]() | 6:1, 7:6(4) |
Finalista | 3. | 25 sierpnia 2002 | Long Island | Twarda | ![]() | 7:5, 2:6, 2:6 |
Zwycięzca | 3. | 18 kwietnia 2004 | Estoril | Ceglana | ![]() | 6:7(2), 6:3, 6:3 |
Finalista | 4. | 4 marca 2006 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 6:7(5), 4:6 |
Finalista | 5. | 30 lipca 2006 | Kitzbühel | Ceglana | ![]() | 6:7(9), 2:6, 3:6 |
Zwycięzca | 4. | 3 marca 2007 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 6:3, 7:6(2) |
Zwycięzca | 5. | 11 kwietnia 2010 | Houston | Ceglana | ![]() | 5:7, 6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 6. | 26 września 2010 | Bukareszt | Ceglana | ![]() | 7:5, 6:1 |
Finalista | 6. | 20 lutego 2011 | Buenos Aires | Ceglana | ![]() | 3:6, 6:3, 4:6 |
Gra podwójna (3–3)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
Zwycięzca | 1. | 15 lutego 2004 | Viña del Mar | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:6(2), 7:6(3) |
Finalista | 1. | 7 marca 2004 | Acapulco | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 3:6 |
Zwycięzca | 2. | 18 kwietnia 2004 | Estoril | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:1 |
Finalista | 2. | 1 maja 2005 | Estoril | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 4:6 |
Zwycięzca | 3. | 26 września 2010 | Bukareszt | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 5:7, 13-11 |
Finalista | 3. | 17 kwietnia 2011 | Monte Carlo | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 2:6 |
Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | – | 3R | 2R | 2R | 2R | 3R | 4R | 3R | 1R | – | 1R | 1R | 3R | 0 / 11 | 14–11 |
French Open | 2R | – | 1R | 3R | QF | 2R | 1R | 2R | 2R | 1R | 2R | QF | 1R | 0 / 12 | 15–12 |
Wimbledon | 1R | – | 1R | 2R | 2R | – | 1R | 2R | – | – | 1R | 2R | 1R | 0 / 9 | 4–9 |
US Open | 1R | – | 4R | 3R | 1R | 1R | 1R | QF | – | 2R | 2R | 3R | – | 0 / 10 | 13–10 |
Wygrane turnieje | 0 / 3 | 0 / 1 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 2 | 0 / 2 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 42 | N/A |
Bilans spotkań | 1–3 | 2–1 | 4–4 | 6–4 | 6–4 | 3–3 | 3–4 | 8–4 | 1–2 | 1–2 | 2–4 | 7–4 | 2–3 | N/A | 46–42 |
Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | 2R | 3R | 2R | 2R | – | – | – | 1R | 1R | 2R | 0 / 7 | 6–7 |
French Open | 2R | 3R | 2R | 1R | – | 3R | 1R | 1R | 1R | 2R | 0 / 9 | 7–9 |
Wimbledon | 2R | 1R | – | – | – | – | – | SF | 3R | 3R | 0 / 5 | 9–5 |
US Open | 1R | 1R | 1R | 2R | – | – | 3R | 2R | 2R | – | 0 / 7 | 5–7 |
Wygrane turnieje | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 3 | 0 / 0 | 0 / 1 | 0 / 2 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 3 | 0 / 27 | N/A |
Bilans spotkań | 3–4 | 4–4 | 2–3 | 2–3 | 0–0 | 2–1 | 2–2 | 5–4 | 1–3 | 4–3 | N/A | 25–27 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Juan Ignacio Chela Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2012-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-11] (ang.).
- ↑ ATP Staff: Chela Tweets Retirement From Tennis. [w:] Retirement News [on-line]. atpworldtour.com, 2012-12-03. [dostęp 2012-12-04]. (ang.).
- ↑ Hewitt beats bad-tempered Chela. bbc.co.uk, 22 stycznia 2005. [dostęp 2009-10-15]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-21] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-21] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-21] (ang.).