Kia Niro – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kia Niro – hybrydowy samochód osobowy typu crossover klasy kompaktowej produkowany pod południowokoreańską marką Kia od 2016 roku. Od 2022 roku produkowana jest druga generacja modelu.
Pierwsza generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia Niro I przed liftingiem | |
Producent | |
---|---|
Projektant | |
Zaprezentowany | luty 2016 |
Okres produkcji | 2016–2022 |
Miejsce produkcji | |
Następca | Kia Niro II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5-drzwiowy crossover |
Skrzynia biegów | 6-biegowa DCT |
Napęd | |
Długość | 4356 mm |
Szerokość | 1801 mm |
Wysokość | 1534 mm |
Rozstaw osi | 2700 mm |
Masa własna | 1425 kg |
Zbiornik paliwa | 45 l[1] |
Liczba miejsc | 5 |
Test Euro NCAP | |
Bagażnik | 347–1345 l[2] |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | Kia Niro EV |
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/2017_Kia_Niro_First_Edition_S-A_1.6_Rear.jpg/220px-2017_Kia_Niro_First_Edition_S-A_1.6_Rear.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/2018_Kia_Niro_3_PHEV_S-A_1.6.jpg/220px-2018_Kia_Niro_3_PHEV_S-A_1.6.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/00_KIA_NIRO_FL_1.jpg/220px-00_KIA_NIRO_FL_1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/00_KIA_NIRO_FL_2.jpg/220px-00_KIA_NIRO_FL_2.jpg)
Kia Niro I została zaprezentowana po raz pierwszy w 2016 roku.
Studyjną zapowiedzią nowego kompaktowego crossovera w ofercie Kii był przedstawiony jesienią 2013 roku prototyp Kia Niro Concept[3].
Produkcyjna Kia Niro została zaprezentowana 2,5 roku później, mając swoją światową premier podczas targów motoryzacyjnych Chicago Auto Show 2016[4]. Europejska prezentacja pojazdu odbyła się miesiąc później w ramach targów motoryzacyjnych w Genewie[1]. Samochód przyjął postać kompaktowego crossovera[5]. Kia Niro trafiła na rynek jako pierwszy w historii południowokoreańskiego producenta pojazd wyposażony w spalinowo-elektryczny, hybrydowy układ napędowy[6]. Pod kątem technicznym, bliźniaczą płytę podłogową i taki sam układ napędowy wykorzystał pokrewny, osobowy model Hyundai Ioniq[7].
Nad stylizacją pojazdu, która stanowiła rozwinięcie koncepcji prototypu z 2013 roku, pracowały ośrodki projektowe w Kalifornii i Korei Południowej[1]. Nadwozie pojazdu wykonane zostało ze stali oraz aluminium[8].
Niro PHEV
[edytuj | edytuj kod]Rok po premierze Kii Niro pierwszej generacji, w marcu 2017 roku na Geneva Motor Show przedstawiony został wariant napędzany większą baterią ładowaną z gniazdka umieszczonego w lewym przednim błotniku, która umożliwiła dłuższą jazdę na samej energii elektrycznej[9]. Pojazd napędza 1,6-litrowy silnik benzynowy GDI, który razem z silnikiem elektrycznym rozwija 141 KM. 8,9 kWh bateria umożliwia przejechanie na jednym ładowaniu do 60 kilometrów[10].
Lifting
[edytuj | edytuj kod]W marcu 2019 roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie zaprezentowano Kię Niro pierwszej generacji po obszernej restylizacji[11]. Pod kątem wizualnym, zmiany przeszedł pas przedni pojazdu, w którym zastosowane zostały nowe reflektory wykonane w technologii LED, a także światła do jazdy dziennej. Przestylizowany został też kształt zderzaków, a tylne lampy otrzymały nowe jednobarwne, czerwone klosze wykonane z diod LED.
Obszerny zakres zmian objął także kabinę pasażerską, gdzie producent zdecydował się wprowadzić nowy projekt deski rozdzielczej. Dominującym motywem został pas wykonany z lakieru fortepianowego, w który wkomponowano znacznie większy ekran systemu multimedialnego o przekątnej 10,25 cala[12]. Nawiewy zostały umieszczone niżej, a ponadto wkomponowano nowy panel klimatyzacji i odświeżony projekt zegarów.
Wersje wyposażeniowe
[edytuj | edytuj kod]- M
- L
- XL
Standardowe wyposażenie podstawowej wersji M pojazdu obejmuje m.in.: 7 poduszek powietrznych, system ABS, BAS, ESS, ESC, HAC i VSM, system audio z 6 głośnikami, radiem MP3/CD/AUX i USB z kolorowym ekranem dotykowym o przekątnej 5 cali, elektryczne sterowanie szyb, wielofunkcyjną kierownicę, tempomat, światła do jazdy dziennej oraz tylne lampy wykonane w technologii LED, dwustrefową klimatyzację automatyczną z jonizatorem powietrza oraz systemem automatycznego odparowywania przedniej szyby, skórzaną kierownicę i gałkę dźwigni zmiany biegów oraz 16-calowe alufelgi i zamek centralny, a także system utrzymywania pojazdu na danym pasie ruchu (Kia Keep Lane Assist)[2].
Bogatsza wersja L wyposażona jest dodatkowo m.in.: w czujniki cofania, elektryczne sterowanie lusterek z kierunkowskazami LED, system nawigacji satelitarnej z usługami TomTom i Android z 7-calowym ekranem dotykowym, fotochromatyczne lusterko wsteczne, czujniki deszczu. Najbogatsza wersja XL wyposażona jest dodatkowo w reflektory biksenonowe, czujniki parkowania, system audio JBL z 8-calowym ekranem systemu nawigacji satelitarnej, podgrzewaną kierownicę oraz przednie fotele, system bezkluczykowy oraz 18-calowe alufelgi, a także bezprzewodową, indukcyjną ładowarkę do telefonu[2].
W zależności od wersji wyposażeniowej pojazdu, auto opcjonalnie doposażyć można m.in.: w system autonomicznego hamowania z trzema trybami pracy, elektrycznie sterowane okno dachowe, skórzaną tapicerkę, wentylowane przednie fotele, autoalarm oraz system ratunkowy, który automatycznie rozpoznaje wypadek i wzywa na żądanie pomoc służb ratunkowych[2].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Pojazd napędza hybrydowy układ napędowy, który składa się z czterocylindrowej, benzynowej jednostki napędowej z bezpośrednim wtryskiem paliwa pracującej w cyklu Atkinsona[4] o pojemności 1,6 l GDI o mocy 105 KM i generującej 147 Nm momentu obrotowego, który współpracuje z silnikiem elektrycznym o mocy 47 KM (32 kW) oraz z akumulatorem litowo-jonowym o pojemności 1,56 kWh. Łączna moc hybrydowego układu napędowego wynosi 141 KM, a moment obrotowy przenoszony jest na przednią oś pojazdu za pomocą 6-biegowej dwusprzęgłowej przekładni DCT[1].
Silnik ten wyposażony został w system odzyskiwania ciepła spalin, który przyspiesza rozgrzewanie silnika poprzez przekierowanie płynu chłodniczego do wymiennika ciepła w układzie wydechowym[1].
Silnik | Pojemność skokowa [cm³] | Typ silnika | Średnica x skok cylindra | Stopień sprężania | Moc maksymalna [KM] przy obr./min | Maks. moment obrotowy [Nm] przy obr./min | Przyspieszenie 0–100 km/h [s] | Prędkość maks. [km/h] | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Układ hybrydowy: | |||||||||
1.6 GDI[8] | 1600 | R4 DOHC | 72,00 × 97,00 | 13,0:1 | 105 (77)/5700 silnik elektryczny: 47 (32)/1798–2500 Łączna moc: 141 (104)/5700 | 147/4000 silnik elektryczny: 170/0–1798 Łącznie: 265/1000–2400 | 11,5 | 162 silnik elektryczny: 120 |
Niro EV
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia e-Niro I przed liftingiem | |
Inne nazwy | Kia e-Niro |
---|---|
Producent | |
Projektant | |
Zaprezentowany | maj 2018 |
Okres produkcji | 2018–2022 |
Miejsce produkcji | |
Następca | Kia Niro EV II |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5-drzwiowy crossover |
Napęd | |
Długość | 4356 mm |
Szerokość | 1801 mm |
Wysokość | 1534 mm |
Rozstaw osi | 2700 mm |
Masa własna | 1425 kg |
Liczba miejsc | 5 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | Kia Niro Plus |
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Kia_e-Niro_Monrepos_2019_IMG_1944.jpg/220px-Kia_e-Niro_Monrepos_2019_IMG_1944.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Kia_Niro_EV_%282021%29_IMG_5418.jpg/220px-Kia_Niro_EV_%282021%29_IMG_5418.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Kia_Niro_EV_%282021%29_IMG_5419.jpg/220px-Kia_Niro_EV_%282021%29_IMG_5419.jpg)
Kia Niro EV I została zaprezentowana po raz pierwszy w 2018 roku.
Dwa lata po debiucie Niro pierwszej generacji, Kia zdecydowała się poszerzyć gamę wariantów napędowych kompaktowego crossovera także o wariant elektryczny[13].
Samochód przeszedł obszerne modyfikacje pod kątem wizualnym, od spalinowo-elektrycznego wariantu odróżniając się zaślepką w kolorze nadwozia zamiast tradycyjnej atrapy chłodnicy, w którą wbudowano port do ładowania[14]. Pojazd zyskał też inny wzór zderzaków, który rok później zaadaptowało podstawowe Niro po restylizacji. Różnicą, jaka pojawiła się w kabinie pasażerskiej, był mniej zabudowany tunel środkowy zwieńczony zadartym ku górze panelem z pokrętłem do wybierania trybów jazdy.
Lifting
[edytuj | edytuj kod]Po tym, jak w marcu 2019 roku Kia Niro I w wariancie hybrydowym i hybrydowym plug-in przeszła obszerną restylizację, modyfikacje objęły rok później także wariant elektryczny[15]. Samochód otrzymał w ich ramach reflektory i tylne lampy wykonane w technologii LED, a także zaadaptował nowy projekt deski rozdzielczej z większym, 10,25-calowym ekranem dotykowym.
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Jako Kia Niro EV pojazd trafił do sprzedaży w Korei Południowej[16], wybranych rynkach azjatyckich[17], a także w Ameryce Północnej[18]. Inną nazwę zdecydowano się nadać na rynku europejskim, gdzie pojazd oferowany jest jako Kia e-Niro[19].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Elektryczna Kia Niro trafiła do sprzedaży w dwóch specyfikacjach technicznych. Podstawowa, o mocy 135 KM i z baterią o pojemności 39,2 kWh, według europejskiej normy WLTP umożliwia przejechanie na jednym zasięgu do 312 kilometrów[20]. Przyśpieszenie od 0 do 100 km/h w tej konfiguracji zajmuje 9,8 sekundy.
Mocniejsza rozwija 204 KM mocy, a dzięki baterii o pojemności 64 kWh umożliwia przejechanie na jednym ładowaniu do 485 km w trybie mieszanym lub do 615 km w trybie miejskim w ramach normy pomiarowej WLTP[21]. Topowa elektryczna Kia Niro osiąga 100 km/h po 7,8 sekundy.
Niro Plus
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia Niro Plus | |
Producent | |
---|---|
Zaprezentowany | kwiecień 2022 |
Okres produkcji | od 2022 |
Miejsce produkcji | |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5-drzwiowy taksówka |
Napęd | |
Długość | 4366 mm |
Szerokość | 1801 mm |
Wysokość | 1604 mm |
Rozstaw osi | 2710 mm |
Liczba miejsc | 5 |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | Kia Niro EV |
Konkurencja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Kia_Niro_Plus_Earth_DE_PBV_EV_Snow_White_Pearl_%288%29.jpg/225px-Kia_Niro_Plus_Earth_DE_PBV_EV_Snow_White_Pearl_%288%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/76/Kia_Niro_Plus_Earth_DE_PBV_EV_Snow_White_Pearl_%2818%29.jpg/225px-Kia_Niro_Plus_Earth_DE_PBV_EV_Snow_White_Pearl_%2818%29.jpg)
Kia Niro Plus została zaprezentowana po raz pierwszy w 2022 roku.
Choć wiosną 2022 rozpoczęła się produkcja zupełnie nowej, drugiej generacji Niro, Kia zdecydowała się pozostać także przy koncepcji dotychczasowego modelu, lecz w okrojonej i zmodyfikowanej formie[22]. Pierwsze wcielenie Kii Niro EV posłużyło jako baza do opracowania tzw. pierwszego w historii firmy purpose built vehicle typu taksówka[23], czyli samochodu konstrukcyjnie przeznaczonego do komercyjnego stosowania przez korporacje taksówkarskie oraz przedsiębiorstwa specjalizujące się w przewozie osób[24].
Kia Niro Plus, w stosunku do pierwowzoru, zyskała nieznacznie zmodyfikowany przedni zderzak z trójramiennymi diodami LED. Wprowadzając konstrukcyjne modyfikacje producent skupił się na zmianie proporcji nadwozia w celu wygospodarowania przestronniejszego, drugiego rzędu siedzeń dla komfortowego podróżowania pasażerów[25]. Samochód ma wyższy o 80 mm dach i dłuższy o 10 mm rozstaw osi, a także cieńsze boczki drzwi, dodatkowe uchwyty, stopień do wsiadania i haczyki. Funkcjonalności taksometru zostały zintegrowane z systemem multimedialnym[26].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Niro Plus powstał z myślą o wyselekcjonowanych rynkach zbytu ograniczających się do państw z regionu Azji Wschodniej, na cele z potrzebami wewnętrznymi Korei Południowej. Początek sprzedaży wyznaczony został na drugą połowę 2022 roku, bez planów eksportowych do m.in. Europy[27].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Pod kątem napędowym Kia Niro Plus jest samochodem bliźniaczym wobec dotychczas produkowanej pierwszej generacji modelu Niro EV. Pierwotnie przewidziano dostępność jedynie w wariancie elektrycznym, jednak docelowo planowana jest sprzedaż także w odmianie hybrydowej oraz hybrydowej typu plug-in – wzorem pierwszej generacji[28].
Druga generacja
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia Niro II PHEV | |
Producent | |
---|---|
Projektant | |
Zaprezentowany | listopad 2021 |
Okres produkcji | od 2022 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | Kia Niro I |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5-drzwiowy crossover |
Skrzynia biegów | 6-biegowa DCT |
Napęd | |
Długość | 4420 mm |
Szerokość | 1825 mm |
Wysokość | 1545 mm |
Rozstaw osi | 2720 mm |
Masa własna | 1405–1490 kg (HEV) |
Liczba miejsc | 5 |
Test Euro NCAP | |
Bagażnik | 370 l |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | |
Konkurencja | Dacia Jogger Hybrid 140 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Kia_Niro_%28SG2%29_PHEV_Leonberg_2022_1X7A0477.jpg/220px-Kia_Niro_%28SG2%29_PHEV_Leonberg_2022_1X7A0477.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Kia_Niro_Hybrid_SG2_HEV_Snow_White_Pearl_%281%29.jpg/220px-Kia_Niro_Hybrid_SG2_HEV_Snow_White_Pearl_%281%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e5/Kia_Niro_Hybrid_SG2_HEV_Snow_White_Pearl_%282%29.jpg/220px-Kia_Niro_Hybrid_SG2_HEV_Snow_White_Pearl_%282%29.jpg)
Kia Niro II została zaprezentowana po raz pierwszy w 2021 roku.
Studyjną zapowiedzią zupełnie nowej, drugiej generacji Kii Niro był przedstawiony w kwietniu 2019 roku futurystycznie stylizowany prototyp Kia HabaNiro[29]. Półtora roku później, w sierpniu 2020 roku udokumentowano pierwszy przedprodukcyjny egzemplarz produkcyjnego modelu pod postacią Kii Niro II[30], by wreszcie przedstawić samochód oficjalnie 15 miesięcy później podczas listopadowej wystawy Seoul Motor Show 2021[31].
Pod kątem wizualnym samochód rozwinął formułę poprzednika, zyskując jednakże znacznie bardziej awangardową stylizację nadwozia[32]. Charakterystycznym elementem stały się obszerne, wielokształtne nisko umieszczone klosze reflektorów z wkomponowanym pasem diod LED w formie czterech kresek w kształcie wykresu EKG[33]. Wlot powierza przyjął tym razem kształt nisko osadzonego trapezu, a typowy dla Kii motyw tygrysiego nosa tym razem umieszczono w plastikowej poprzeczce rozciągającej się na całej szerokości między maską a reflektorami. Awangardowym akcentem został charakterystycznie pomalowany słupek C, który inaczej niż reszta nadwozia pokryto ciemniejszym lakierem pociągniętym do dachu[34]. Tylną część nadwozia przyozdobiły dwurzędowe lampy, na czele z górną, utrzymaną w motywie bumeranga[35].
Estetyka kabiny pasażerskiej została ściśle upodobniona do innych premier południowokoreańskiego producenta z 2021 roku, na czele z modelami Sportage i EV6[36]. W ten sposób w Niro drugiej generacji znalazła się dwuramienna kierownica, tunel środkowy z pierścieniem do wyboru trybów jazdy, minimalistyczny układ konsoli centralnej i dwa ekrany o przekątnej po 10,25 cala, płynnie łączące funkcje wskaźników po lewej i centrum sterowania pojazdem z prawej. Przed pasażerem znalazło się oświetlenie ambientowe, a do wykończenia kabiny pasażerskiej wykorzystano materiały z recyklingu[37].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Po debiucie w listopadzie 2021 roku, początek dostaw pierwszych egzemplarzy do nabywców został wyznaczony na trzeci kwartał 2022 roku[38]. Podobnie jak poprzednik, Kia Niro drugiej generacji została skonstruowana jako samochód globalny. Poza Koreą Południową, Ameryką Północną oraz Europą, pojazd po raz pierwszy przeznaczony został także do sprzedaży w Australii[39].
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak poprzednik, Kia Niro drugiej generacji powstała w trzech wariantach napędowych: hybrydowym i hybrydowym typu plug-in, a także w pełni elektrycznym[40]. Podstawowy wariant spalinowo-elektryczny rozwija moc maksymalną 140 KM i 265 Nm maksymalnego momentu obrotowego[36], z kolei wariant PHEV wyposażony jest w mocniejszy układ napędowy o mocy 183 KM, ale o takim samym maksymalnym momencie obrotowym 265 Nm[36]. Ponadto, wariant plug-in może przejechać w trybie w pełni elektrycznym ok. 60 kilometrów na jednym ładowaniu[36].
Niro EV
[edytuj | edytuj kod]![]() Kia Niro EV II | |
Producent | |
---|---|
Projektant | |
Zaprezentowany | listopad 2021 |
Okres produkcji | od 2022 |
Miejsce produkcji | |
Poprzednik | Kia Niro EV I |
Dane techniczne | |
Segment | |
Typy nadwozia | 5-drzwiowy crossover |
Napęd | |
Długość | 4420 mm |
Szerokość | 1825 mm |
Wysokość | 1570 mm |
Rozstaw osi | 2720 mm |
Masa własna | 1739 kg |
Liczba miejsc | 5 |
Test Euro NCAP | |
Bagażnik | 475 l |
Dane dodatkowe | |
Pokrewne | |
Konkurencja | BYD Atto 3 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/0_Kia_Niro_EV_%28SG2%29_2.jpg/220px-0_Kia_Niro_EV_%28SG2%29_2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Kia_Niro_EV_%28SG2%29_1X7A7188.jpg/220px-Kia_Niro_EV_%28SG2%29_1X7A7188.jpg)
Kia Niro EV II została zaprezentowana po raz pierwszy w 2021 roku.
W przeciwieństwie do przedstawionej w 2018 roku pierwszej generacji, druga generacja elektrycznej Kii Niro zadebiutowała tym razem równolegle z hybrydowymi wariantami na tych samych targach samochodowych Seoul Motor Show 2021[41].
Pod kątem wizualnym elektryczne Niro zyskało subtelniejsze różnice w stosunku do hybrydowego pierwowzoru. Poza brakiem rury wydechowej pozwalającej na wygospodarowanie płasko ściętego tylnego zderzaka, najwięcej różnic pojawiło się z przodu – centralny punkt zderzaka zajęła klapka wtyczki ładowania, z kolei dolny wlot powietrza zyskał bardziej zaokrąglony kształt[42].
Sprzedaż
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak warianty hybrydowe, początek sprzedaży elektrycznej Kii Niro drugiej generacji przewidziany został na rynkach europejskich, tym razem pod jednolitą globalną nazwą Niro EV, w trzecim kwartale 2022 roku[43]. Pojazd będzie konstrukcją globalną, oferowaną także w rodzimej Korei Południowej, Ameryce Północnej czy Australii.
Dane techniczne
[edytuj | edytuj kod]Podobnie jak w przypadku poprzednika, elektryczna Kia Niro drugiej generacji przewidziana została w dwóch wariantach napędowych[36]. Bazowa napędzana jest silnikiem elektrycznym o mocy 150 KM i maksymalnym momencie obrotowym 254 Nm, z kolei akumulator o pojemności 48 kWh pozwala na maksymalny zasięg 350 kilometrów na jednym ładowaniu[36]. Topowa odmiana napędzana jest z kolei silnikiem o mocy 217 KM i 254 Nm maksymalnego momentu obrotowego, a większa bateria 64,5 kWh umożliwia zasięg na jednym ładowaniu do 460 kilometrów[36].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Kia Niro – na podbój rynku crossoverów (Targi Genewa 2016). moto.onet.pl, 2016-03-01. [dostęp 2016-11-19].
- ↑ a b c d Cennik KIA NIRO HYBRID ważny od 9.09.2016
- ↑ Kia Niro concept (2013) first official pictures. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
- ↑ a b Kia Niro – nowa era hybrydy. auto-swiat.pl, 2016-02-12. [dostęp 2016-11-19].
- ↑ Kia Niro (2016) – cennik hybrydowego crossovera z Korei. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Informacje o Kia Niro. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia Niro: hybrydowa siostra z Korei [wideotest]. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ a b Maciej: KIA Niro – hybrydowa konkurencja dla Toyoty. test.auto.pl, 2016-07-16. [dostęp 2016-11-19].
- ↑ Kia Niro Plug-in Hybrid – ekologiczna nowość z Genewy. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia Niro PHEV wchodzi na rynek. Znamy ceny. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Hybrydowa Kia Niro przeszła modernizację. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia Niro lifting. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Elektryczna Kia Niro będzie mieć zasięg większy niż Audi e-tron, czy Mercedes EQC. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Nowa Kia Niro EV alternatywą dla milionów kierowców? Elektryzujący SUV w Polsce. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia e-Niro lifting. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Elektryczna Kia Niro EV już dostępna w Korei, przed jej europejskim debiutem podczas Paris Motor Show. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia e-Niro – crossover na miarę naszych czasów. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia Niro EV Confirmed for the U.S. and Arrives Early Next Year. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
- ↑ Kia e-Niro na kolejnych rynkach: Austria, Szwecja, Francja, Wielka Brytania… Polska wkrótce?. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Kia Niro EV (2018): DANE TECHNICZNE, cena, testy. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Nowa Kia e-Niro zasięgiem zawstydza auta z silnikiem spalinowym. To alternatywa dla milionów kierowców?. [dostęp 2021-01-09]. (pol.).
- ↑ Debiut Kia Niro Plus, czyli pierwszego modelu marki zaprojektowanego na potrzeby specjalnych zastosowań. [dostęp 2022-05-12]. (ang.).
- ↑ Kia reveals Niro Plus as purpose-built electric vehicle. [dostęp 2022-05-12]. (ang.).
- ↑ Kia Niro Plus taxi launches line of purpose-built vehicles. [dostęp 2022-05-12]. (ang.).
- ↑ Kia Niro Plus, czyli marzenie taksówkarza. [dostęp 2022-05-12]. (pol.).
- ↑ Londyńska taksówka prosto z... Korei! Taryfiarze pokochają Kię Niro Plus. [dostęp 2022-05-12]. (pol.).
- ↑ Kia Niro Plus, czyli model do zadań specjalnych. [dostęp 2022-05-12]. (pol.).
- ↑ Kia Niro Plus – samochodowe klocki Lego. [dostęp 2022-05-12]. (pol.).
- ↑ The Kia HabaNiro Concept Is an Electric Crossover That Tries to Be Much More. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
- ↑ Next-gen 2022 Kia Niro SUV spied for the first time [Update]. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
- ↑ Live Gallery: All-New Kia Niro at Seoul Mobility Show. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Nowa Kia Niro wygląda super, choć nieco kontrowersyjnie. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Oto nowa Kia Niro: bumerangi, bicie serca, zużyte tapety i eukaliptus. Co tu się dzieje?. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Nowa Kia Niro – druga generacja już oficjalnie. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ 2022 Kia Niro Spied For The First Time With Habaniro Concept Styling. [dostęp 2021-01-09]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Nowa Kia Niro i e-Niro wjeżdża do Polski. To potrójne uderzenie Koreańczyków. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Jest nowa Kia Niro. Wyczekiwany debiut małego bestsellera. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Kia Niro nowej generacji. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ 2023 Kia Niro revealed, due in Australia in 2022. [dostęp 2021-11-25]. (ang.).
- ↑ Nowa Kia e-Niro (2022) trafi do Polski w III kwartale 2022 roku. Będzie też wersja Niro HEV i PHEV. [dostęp 2021-11-26]. (pol.).
- ↑ 2023 Kia Niro Swaps Out Conservative Looks For A Quirky HabaNiro Outfit. [dostęp 2021-11-26]. (ang.).
- ↑ 2023 Kia Niro debuts in Seoul with wild looks and a sustainable interior. [dostęp 2021-11-26]. (ang.).
- ↑ Nowa Kia Niro zadebiutowała. Na razie jako hybryda, następnie jako PHEV i EV. [dostęp 2021-11-26]. (pol.).