Krzysztof Głuchowski (publicysta) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Rio de Janeiro 2004 | |
Data i miejsce urodzenia | 29 listopada 1926 |
---|---|
Data śmierci | 16 maja 2020 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca | inżynier w przemyśle samochodowym, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Krzysztof Głuchowski (ur. 29 listopada 1926 w Warszawie, zm. 16 maja 2020[1]) – polski działacz emigracyjny, publicysta i wydawca; Chartered Engineer.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W czasie II wojny światowej żołnierz AK. Po powstaniu warszawskim więziony w Stalagu XI B Fallingbostel, a następnie w Arbeitskommando München-Gladbach. Po wyzwoleniu przedostał się przez Holandię, Belgię i Francję do Włoch, gdzie dołączył do 2 Korpusu Polskiego. Po ukończeniu Gimnazjum i Liceum 3 Dywizji Strzelców Karpackich został wcielony do 7 pułk ułanów Lubelskich[2]. W latach 1947–1970 przebywał w Londynie. Związany z licznymi organizacjami emigracyjnymi, był m.in. członkiem Rady Naczelnej ZHP, Rady Naczelnej Koła AK, Zarządu Zjednoczenia Polskiego, Zarządu i Rady POSK. Od 1951 pracował jako inżynier w przemyśle samochodowym do 1970 w Wielkiej Brytanii, 1970–1974 w Hiszpanii, 1974–1978 w Brazylii, a następnie powtórnie w Wielkiej Brytanii 1978–1988. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Rio de Janeiro, gdzie rozpoczął działalność publicystyczną i dziennikarską współpracując z londyńskim Dziennikiem Polskim i Dziennikiem Żołnierza i nowojorskim Nowym Dziennikiem. Zajmuje się także tłumaczeniami i działalnością wydawniczą. W 2011 za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za osiągnięcia w działalności kombatanckiej i polonijnej odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].
Ożenił się z Brazylijką Lais (z domu Ottoni Barbosa).
Wybrane publikacje
[edytuj | edytuj kod]- W Kompanii Kadeckiej Armii Krajowej
- Akcja Wilanów, 2011[4]
- W Polskim Londynie 1947-1970, 1999
- Śladami pradziadów, 2001[5]
- Dickens i Polska, 2003
- Czarodziej polskiego słowa, 2004
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych
- Krzyż Armii Krajowej
- Medal Wojska
- brytyjski War Medal
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)
- Medal „Pro Patria”[6]
- Medal „Pro Memoria”[6]
- Odznaka Honorowa „Bene Merito”[6]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Powstańcze Biogramy - Krzysztof Głuchowski [online], www.1944.pl [dostęp 2020-09-01] (pol.).
- ↑ ZMARŁ POLSKI UŁAN, ZASŁUŻONY DLA POLONII ŻOŁNIERZ AK KRZYSZTOF GŁUCHOWSKI. pai.media.pl, 2020-05-19. [dostęp 2020-05-26].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 czerwca 2011 r. o nadaniu orderu. monitorpolski.gov.pl. [dostęp 2011-12-02].
- ↑ Krzysztof Głuchowski, Akcja Wilanów/Wilanów we wspomnieniach (seria Ad Villam Novam, t V), Muzeum Pałac w Wilanowie, Warszawa 2011
- ↑ Krzysztof Głuchowski, Śladami pradziadów. Londyn: Polska Fundacja Kulturalna, 2001
- ↑ a b c Odszedł na Wieczną Wartę Kpt. Krzysztof Głuchowski - Polska w Brazylii - Portal Gov.pl [online], gov.pl, 20 maja 2020 [dostęp 2020-05-23] [zarchiwizowane z adresu 2020-05-23] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Notka biograficzna w Krzysztof Głuchowski: Śladami pradziadów. Londyn: Polska Fundacja Kulturalna, 2001. ISBN 1-872286-69-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Kolejna publikacja inż. Krzysztofa Głuchowskiego członka naszego Stowarzyszenia, mieszkającego w Brazylii. stpuk.org. [dostęp 2011-06-04].
- Powstańcze Biogramy - Krzysztof Głuchowski. 1944.pl. [dostęp 2011-06-04].
- Archiwum Historii Mówionej – Krzysztof Głuchowski. 1944.pl. [dostęp 2015-08-09].
- Krzysztof Głuchowski. archiwumemigranta.pl. [dostęp 2020-06-01].