Niko Kovač – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | niemieckie, chorwackie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Niko Kovač (ur. 15 października 1971 w Berlinie Zachodnim) – chorwacki piłkarz i trener piłkarski.
Kovač urodził się w Berlinie w rodzinie chorwackich gastarbeiterów, którzy przyjechali do Niemiec z okręgu Livna z Bośni i Hercegowiny. Brat Robert, także jest piłkarzem (obaj grali w Hercie Zehlendorf, Bayerze Leverkusen i Bayernie Monachium).
Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Niko Kovač rozpoczynał piłkarską karierę w małym klubie Hertha Zehlendorf z miejscowości położonej na południe od Berlina. Gdy trochę poznał piłkarskiego rzemiosła, trafił w 1991 do dużo sławniejszego klubu z okolic, Herthy Berlin. Klub ten grał wówczas w 2. Bundeslidze. Niko dość szybko wywalczył miejsce w pierwszym składzie, jednak Hertha rok po roku nie potrafiła awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej. W Hercie Kovač spędził 5 lat, a najlepszy bodaj jego sezon to sezon 1995/1996, kiedy to zdobył 11 bramek w lidze, co jak na defensywnego pomocnika jest godnym uwagi wynikiem. Podzielono ją również w 1. lidze i Kovač dostał kilka ofert gry z ekstraklasy Niemiec. Wybrał tą z Bayeru 04 Leverkusen i latem 1996 podpisał 3-letni kontrakt z tym zespołem. W drużynie „Aptekarzy” grał trzy sezony (gdy był zdrowy prawie zawsze grał w pierwszej jedenastce), a największym osiągniętym sukcesem było zdobycie wicemistrzostwa Niemiec w 1999. Wtedy zdecydował się nie przedłużać kontraktu z Bayerem i za darmo odszedł do Hamburger SV.
Pierwszy sezon w HSV był udany nie tylko w wykonaniu Kovacia, ale całego zespołu, który zajął 3. miejsce dające prawo gry w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów, a Kovač po raz kolejny potwierdził swoją skuteczność zdobywając 8 bramek w sezonie. Sezon 2000/2001 z kolei nie był udany dla zespołu z Hamburga. Klub co prawda awansował do Ligi Mistrzów, ale zajął 3. miejsce w grupie, zagrał w Pucharze UEFA, a następnie odpadł z AS Romą. Natomiast 4 bramki Kovača w 25 występach w Bundeslidze nie pomogły wiele zespołowi, który zajął odległe 13. miejsce w tabeli. Pomimo tego faktu latem 2001 Bayern Monachium zdecydował się wyłożyć 5,5 miliona euro za Kovacia. W Bayernie grał dwa sezony, ale nie miał nigdy pewnego miejsca w składzie i w dużej części meczów siedział na ławce bądź wchodził na boisko jako rezerwowy. Był dublerem dla takich zawodników jak Jens Jeremies, Michael Ballack, Mehmet Scholl czy choćby Stefan Effenberg.
W 2003, pomimo że Niko został pierwszy i jedyny raz mistrzem Niemiec, nie przedłużył kontraktu z Bayernem, za to za darmo mógł powrócić do Herthy Berlin. Jednak dopiero wtedy zagrał w Hercie w 1. lidze, co nie udało mu się podczas pierwszego pobytu w tym klubie. W Berlinie grał trzy sezony, a latem 2006 skorzystał z oferty Red Bull Salzburg, mającego możnego sponsora w firmie Red Bull. W 2007 został mistrzem, a w 2008 wicemistrzem Austrii. W sezonie 2008/2009 ponownie wywalczył z klubem mistrzostwo Austrii. Po zakończeniu tamtego sezonu postanowił zakończyć karierę.
Kariera trenerska
[edytuj | edytuj kod]Jeszcze w Salzburgu w zaczął karierę trenerską (W 2009-11 był trenerem juniorów, a 2011-13 asystentem 1. drużyny). W 2013 krótko był trenerem reprezentacji Chorwacji U-21 i w tym samym roku zaczął pracować z seniorami. 9 września 2015 został zwolniony z funkcji trenera drużyny narodowej Chorwacji. Rok później wrócił po 10 latach do Niemiec by pracować Eintrachtem Frankfurt (2016-18) i Bayernem Monachium (2018-19). Później pracował jeszcze w AS Monaco (2020-22)[1].
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Europa | Puchar Ligi | Suma | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
Hertha BSC | 1991/1992 | 2. Bundesliga Nord | 12 | 0 | 0 | 0 | – | – | 12 | 0 | ||
1992/1993 | 42 | 1 | 3 | 0 | – | – | 45 | 1 | ||||
1993/1994 | 32 | 1 | 0 | 0 | – | – | 32 | 1 | ||||
1994/1995 | 31 | 2 | 1 | 0 | – | – | 32 | 2 | ||||
1995/1996 | 31 | 11 | 2 | 0 | – | – | 33 | 11 | ||||
Ogólnie | 148 | 15 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 154 | 15 | ||
Bayer 04 Leverkusen | 1996/1997 | Bundesliga | 32 | 3 | 1 | 0 | – | – | 33 | 3 | ||
1997/1998 | 18 | 1 | 3 | 1 | 7 | 0 | 1 | 0 | 29 | 2 | ||
1998/1999 | 27 | 4 | 1 | 0 | 4 | 0 | 2 | 0 | 34 | 4 | ||
Ogólnie | 77 | 8 | 5 | 1 | 11 | 0 | 3 | 0 | 96 | 9 | ||
Hamburger SV | 1999/2000 | Bundesliga | 30 | 8 | 1 | 0 | 6 | 0 | – | 37 | 8 | |
2000/2001 | 25 | 4 | 1 | 0 | 9 | 1 | 1 | 0 | 36 | 5 | ||
Ogólnie | 55 | 12 | 2 | 0 | 15 | 1 | 1 | 0 | 73 | 13 | ||
Bayern Monachium | 2001/2002 | Bundesliga | 16 | 2 | 3 | 1 | 4 | 0 | 3[a] | 0 | 26 | 3 |
2002/2003 | 18 | 1 | 4 | 0 | 2 | 1 | 1 | 0 | 25 | 2 | ||
Ogólnie | 34 | 3 | 7 | 1 | 6 | 1 | 4 | 0 | 51 | 5 | ||
Hertha BSC | 2003/2004 | Bundesliga | 17 | 1 | 3 | 0 | 1 | 0 | – | 21 | 1 | |
2004/2005 | 30 | 4 | 1 | 0 | – | – | 31 | 4 | ||||
2005/2006 | 28 | 3 | 3 | 1 | 4 | 0 | 1 | 0 | 36 | 4 | ||
Ogólnie | 75 | 8 | 7 | 1 | 5 | 0 | 1 | 0 | 88 | 9 | ||
Red Bull Salzburg | 2006/2007 | tipico-Bundesliga | 28 | 6 | 1 | 0 | 6 | 0 | – | 35 | 6 | |
2007/2008 | 25 | 3 | 0 | 0 | 4 | 0 | – | 29 | 3 | |||
2008/2009 | 12 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | – | 15 | 0 | |||
Ogólnie | 65 | 9 | 1 | 0 | 13 | 0 | 0 | 0 | 79 | 9 | ||
Ogólnie w karierze | 454 | 55 | 28 | 3 | 50 | 2 | 9 | 0 | 541 | 60 |
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]W reprezentacji Chorwacji Kovač zadebiutował 11 grudnia 1996 w zremisowanym 2:2 meczu z reprezentacją Maroka podczas turnieju o puchar króla Hassana II. Niko od lat był podstawowym zawodnikiem reprezentacji i gdy tylko nie miał kontuzji mógł liczyć na grę w pierwszym składzie. Tak było podczas Mistrzostw Świata w 2002, które były pierwszą wielką imprezą zaliczoną przez Niko. Zagrał na nich wszystkie 3 mecze w pełnym wymiarze czasowym, ale Chorwacja odpadła już po fazie grupowej. Potem przyszły Mistrzostwa Europy w Portugalii. Tam Chorwaci nie wygrali żadnego meczu i również odpadli z turnieju, a Kovač znów był podstawowym zawodnikiem i zagrał wszystkie mecze po 90 minut. Zdobył także bramkę w przegranym 2:4 meczu z reprezentacją Anglii. Kolejna wielka impreza, na której grał Kovač to Mistrzostwa Świata w Niemczech i po raz trzeci z rzędu Chorwaci nie pokazali niczego szczególnego. I tam także Kovač zagrał w 3 meczach, zdobył bramkę w meczu z reprezentacją Australii zremisowanym 2:2, a Chorwacja znów nie wygrała meczu zajmując 3. miejsce w grupie. Przez dużą jej część reprezentacyjnej kariery Niko był kapitanem Chorwatów. Reprezentacyjną karierę zakończył po Mistrzostwach Europy 2008, na których jego reprezentacja dotarła do ćwierćfinału.
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]- Zawodnicze
- Puchar Interkontynentalny:
- 2001 (Bayern Monachium)
Mistrzostwo Niemiec:
- 2003 (Bayern Monachium)
Puchar Niemiec:
- 2003 (Bayern Monachium)
- Mistrzostwo Austrii (2):
- Trenerskie
Mistrzostwo Niemiec:
- 2019 (Bayern Monachium)
Puchar Niemiec (2):
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W tym 1 mecz Superpucharu Europy i 1 w Pucharze Interkontynentalnym.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Niko Kovac, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2022-12-19] .