PZL-150 Koliber – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | Samolot szkolno-treningowy |
Konstrukcja | metalowa, jednosilnikowy, czteromiejscowy dolnopłat wolnonośny, podwozie trójpodporowe stałe |
Załoga | 1 pilot |
Historia | |
Data oblotu | 27 września 1988 |
Dane techniczne | |
Napęd | 4-cylindrowy silnik typu bokser Lycoming O-320-E2A o mocy 150 KM |
Moc | 150 KM |
Wymiary | |
Rozpiętość | 9,94 m |
Długość | 7,15 m |
Wysokość | 2,8 m |
Powierzchnia nośna | 12,68 m² |
Masa | |
Własna | 575 kg |
Użyteczna | 850 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 200 km/h |
Prędkość minimalna | 80 km/h |
Pułap | 3200 m |
Zasięg | 740 km |
Dane operacyjne | |
Liczba miejsc | |
3 pasażerów + 1 pilot |
PZL-110 „Koliber 150” – powstał jako modyfikacja produkowanego seryjnie samolotu PZL-110 Koliber. Najważniejsza zmiana polegała na zamontowaniu silnika Lycoming O-320-E2A o mocy 150 KM.
Prototyp został oblatany przez Macieja Akslera 27 września 1988 r. Samolot przeznaczony jest do lotów szkolnych, treningowych, turystycznych i dyspozycyjnych, dopuszczony też został do wykonywania podstawowej akrobacji.
Konstrukcja: metalowa, jednosilnikowy, dwumiejscowy dolnopłat wolnonośny, podwozie trójpodporowe stałe. Napęd stanowi 4-cylindrowy silnik Lycoming typu bokser O-320-E2A o mocy 150 KM.