Tajfun (nowela) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Tajfun (Typhoon) – nowela Josepha Conrada[1], opublikowana w 1902 najpierw w odcinkach, a następnie w postaci książkowej, a potem włączona do tomu Tajfun i inne opowiadania (Typhoon and Other Stories, 1903).

Pierwsze polskie tłumaczenie ukazało się w 1926 nakładem Towarzystwa Księgarzy Polskich na Kresach w przekładzie Jerzy Bohdan Rychlińskiego, potem tłumaczyła utwór także Halina Najder[2].

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Utwór opowiada o zmaganiach statku Nan-Shan dowodzonego przez kapitana MacWhirra z wyjątkowo silną morską burzą. Pozornie prosty utwór o tematyce marynistycznej, w rzeczywistości jest tekstem o naturze ludzkiej. Załoga statku, a szczególnie kapitan w obliczu zagrożenia mają okazję sprawdzić się i pokonać żywioł. Kapitan, który od wielu lat pracuje na morzu, ale którego wiedza o tajfunach pochodzi głównie z podręczników, „podejmuje wyzwanie rzucone mu przez los, sam chce «dotknąć» i nazwać to, co nieznane”[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Zdzisław Najder: Józef Teodor Konrad Korzeniowski (Joseph Conrad). culture.pl. [dostęp 2017-02-20]. (pol.).
  2. Tajfun. Biblioteka Narodowa. [dostęp 2020-06-24]. (pol.).
  3. Olszewska ↓, s. 8, 9.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]