Zagórze (powiat wadowicki) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Wierzchowina w Zagórzu (2021) | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość | 290–320 m n.p.m. |
Strefa numeracyjna | 33 |
Kod pocztowy | 34-106[2] |
Tablice rejestracyjne | KWA |
SIMC | 0063294 |
Położenie na mapie gminy Mucharz ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu wadowickiego ![]() | |
![]() |
Zagórze – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Mucharz[3][4], na lewym brzegu rzeki Skawy i w obrębie jej przełomu, na wysokości 290–320 m n.p.m., w pobliżu drogi Sucha Beskidzka – Wadowice.
W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa bielskiego.
Integralne części wsi
[edytuj | edytuj kod]SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0063302 | Bania | część wsi |
0063319 | Brańkówka | część wsi |
0063325 | Dobiszówka | część wsi |
0063331 | Karpowiczówka | część wsi |
0063348 | Krupówka | część wsi |
0063390 | Leśniówka | przysiółek |
0063354 | Niemczyki | część wsi |
0063360 | Niwa | część wsi |
0063383 | Pawlikówka | część wsi |
0063408 | Wodniakówka | przysiółek |
Historia
[edytuj | edytuj kod]Miejscowość powstała najwcześniej w połowie XIV wieku, kiedy zakładaniem wsi na prawie niemieckim w lasach nadanych mu w 1333 w okolicy Zembrzyc przez księcia oświęcimskiego Jana Scholastyka zajmował się Żegota z Bieńkowic. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1389, kiedy podległa była parafii w Mucharzu[5].
Najpierw była ona przysiółkiem Mucharza, później Łękawicy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 156195
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1579 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Julian Zinkow, Wokół Kalwarii Zebrzydowskiej i Lanckorony, Kalwaria Zebrzydowska: Calvarianum, 2000, s. 352, ISBN 83-87395-41-2, OCLC 830290478 .