45 Pułk Artylerii Lekkiej – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1944 |
Rozformowanie | 1945 |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Mikołaj Nowik |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
45 Pułk Artylerii Lekkiej (45 pal) – oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.
Sformowany we wsi Różanka na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 8 z 20 sierpnia 1944. Przysięgę żołnierze pułku złożyli w grudniu 1944 w Różankach.
Działania bojowe
[edytuj | edytuj kod]Pułk wchodził w skład 6 Brygady Artylerii Lekkiej[1].
Walczył w rejonie Drawna, Łobza, Chlebowa i pod Świdwinem. Wyróżnił się podczas forsowania Nysy oraz w czasie walki o Niska i Klitten. Brał udział w operacji praskiej. Szlak bojowy zakończył pod Bad Schandau[2].
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() |
Dowódca puku
[edytuj | edytuj kod]- ppłk Mikołaj Nowik
Skład etatowy
[edytuj | edytuj kod]żołnierzy – 1093 (oficerów – 150, podoficerów – 299, kanonierów – 644)
sprzęt:
- 76 mm armaty – 24
- 122 mm haubice – 12
- rusznice przeciwpancerne – 12
- samochody – 108
- ciągniki – 24
![]() | ![]() |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sobczak (red.) 1975 ↓, s. 735.
- ↑ Ways 1967 ↓, s. 121.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
- Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.