Benazepryl – Wikipedia, wolna encyklopedia
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
Wzór sumaryczny | C24H28N2O5 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa | 424,49 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
PubChem | |||||||||||||||||||||||||
DrugBank | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||||||
ATC | |||||||||||||||||||||||||
Stosowanie w ciąży | kategoria D | ||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Benazeprilat.svg/220px-Benazeprilat.svg.png)
Benazepryl – lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Jest prolekiem, jego aktywną formą jest benazeprylat.
Mechanizm działania
[edytuj | edytuj kod]Benazepryl powoduje zahamowanie działania konwertazy angiotensyny i w efekcie zmniejszenie stężenia angiotensyny II. Końcowym efektem jest spadek ciśnienia tętniczego.
- Osobny artykuł:
Działanie leku utrzymuje się przez 24 godziny. Pełny efekt hipotensyjny osiąga się po 2-3 tygodniach stosowania.
Wskazania
[edytuj | edytuj kod]W Polsce lek jest zarejestrowany w terapii nadciśnienia tętniczego (zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym) oraz zastoinowej niewydolności serca. Dodatkowo w dawce 10 mg może być stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30 – 60 ml/min)[4].
W weterynarii lek jest stosowany w terapii zastoinowej niewydolności serca u psów oraz przewlekłej niewydolności nerek u kotów.
Przeciwwskazania
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Działania niepożądane
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Interakcje
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Dawkowanie
[edytuj | edytuj kod]Dawka początkowa wynosi: 2,5 mg/d (przy niewydolności serca), 5 mg/d (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lub 10 mg/d (nadciśnienie tętnicze). Dawką maksymalną jest 40 mg/d w jednej lub dwóch dawkach (10 mg/d przy klirensie kreatyniny < 30 ml/min). Na rynku dostępne są dawki 5 mg, 10 mg i 20 mg.
Preparaty
[edytuj | edytuj kod]W Polsce lek jest dostępny pod nazwą handlową Lotensin (Meda AB) lub Lisonid (Actavis Polska). Jako preparat złożony w połączeniu z hydrochlorotiazydem – Lotensin HCT (w tej postaci zarejestrowany jest tylko w leczeniu nadciśnienia tętniczego).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Benazepril, [w:] ChemIDplus, United States National Library of Medicine [dostęp 2012-03-03] (ang.).
- ↑ Benazepril, [w:] DrugBank, University of Alberta, DB00542 (ang.).
- ↑ Department of Chemistry, The University of Akron: Benazepril. [dostęp 2012-03-03]. (ang.).
- ↑ Hou FF., Zhang X., Zhang GH., Xie D., Chen PY., Zhang WR., Jiang JP., Liang M., Wang GB., Liu ZR., Geng RW. Efficacy and safety of benazepril for advanced chronic renal insufficiency. „The New England journal of medicine”. 2 (354), s. 131–140, styczeń 2006. DOI: 10.1056/NEJMoa053107. PMID: 16407508.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2007. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2007, s. 94–95. ISBN 978-83-7430-110-7.