Cleveland Guardians – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Barwy |
|
---|---|
Data założenia | 1901 |
Liga | |
Państwo | |
Siedziba | |
Adres | |
Stadion | |
Właściciel | Larry Dolan |
Prezes | Paul Dolan |
Menedżer generalny | Mike Chernoff |
Trener | |
Strona internetowa |
Cleveland Guardians (dawniej Cleveland Indians) – drużyna baseballowa grająca w dywizji centralnej American League, ma siedzibę w Cleveland w stanie Ohio. Dwukrotny zwycięzca w World Series.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1894 roku utworzono zespół Grand Rapids Rustlers, który występował w Western League[1]. W 1900 siedzibę klubu przeniesiono do Cleveland i nadano mu przydomek Lake Shores[2]. Rok później przystąpił do nowo utworzonej American League i zmienił nazwę na Cleveland Bluebirds (Blues)[2]. 24 kwietnia 1901 zespół rozegrał pierwszy oficjalny mecz ligowy w Chicago przeciwko White Sox, a w roli gospodarza występował na stadionie League Park, wybudowanym w 1891[3][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/49/Nap_Lajoie_1913.jpg/200px-Nap_Lajoie_1913.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/1909_Cleveland_Naps.jpg/300px-1909_Cleveland_Naps.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Leagueaerial.jpg/300px-Leagueaerial.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Terry_Francona_2009.jpg/200px-Terry_Francona_2009.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Progressive_Field.jpg/200px-Progressive_Field.jpg)
W sezonie 1902 klub nieoficjalnie przyjął nazwę Broncos, a w 1903 zmienił ją na Cleveland Naps, na cześć ówczesnego drugobazowego i lidera zespołu Napa Lajoie, jednak odejście zawodnika w 1914 roku i przegranie 102 meczów w sezonie zasadniczym spowodowało zmianę nazwy klubu na Cleveland Indians[3]. W 1920 po raz pierwszy zespół zwyciężył w American League (z bilansem 98–56) i awansował do World Series, w których pokonał Brooklyn Dodgers w siedmiu meczach (grano wówczas do pięciu wygranych meczów)[5][6].
W 1932 roku Indians przenieśli się na nowy stadion Cleveland Municipal Stadium, a pierwszy mecz przeciwko Philadelphia Athletics obejrzało 80 tysięcy widzów[7]. W latach 1934–1946 ze względu na wysokie koszty utrzymania obiektu, zespół zmuszony był rozgrywać na nim spotkania w niedziele i święta; w dni powszednie mecze odbywały się na League Park[7][8]. W sezonie 1948 Indians po raz drugi w historii klubu (z bilansem 97–58) zwyciężyli w American League i po raz drugi zdobyli mistrzowski tytuł po pokonaniu w World Series Boston Braves 4–2[5][9].
W 1954 zespół zwyciężył w sezonie zasadniczym w 111 meczach (na 154 rozegranych) i po raz trzeci wygrał American League, jednak w World Series uległ New York Giants w czterech meczach[5][10]. W 1969 po dołączeniu do MLB czterech nowych zespołów, obie ligi podzielono na dwie dywizje East Division i West Division; Indians przystąpili do rozgrywek o mistrzostwo dywizji wschodniej[5][11]. W 1994 w związku z dołączeniem do MLB dwóch nowych zespołów, utworzono w każdej z lig trzecią dywizję, centralną, do której dokooptowano między innymi Cleveland Indians[5][12]. Od 1994 Indians korzystają z obiektu Progressive Field (do 2007 funkcjonował pod nazwą Jacobs Field) mogącym pomieścić 43 429[13][14].
Po 40 latach Indians z bilansem 100–44 ponownie awansowali do postseason; po wyeliminowaniu Boston Red Sox w Division Series, a następnie Seattle Mariners w Championship Series, przegrali w World Series z Atlanta Braves 2–4[5][15]. Dwa lata później nastąpił kolejny awans do finałów, gdzie przeciwnikiem była drużyna Florida Marlins; w siódmym, decydującym meczu Indians prowadząc 2–1 byli o dwa auty od mistrzostwa, jednak Marlins zdołali wyrównać, a w jedenastym inningu zdobyli zwycięskiego runa i ostatecznie zespół z Miami wygrał World Series[16]. Do Championship Series Indians uzyskiwali awans jeszcze dwa razy w 1998 i 2007, dwukrotnie przegrywając (odpowiednio z New York Yankees 2–4 i z Boston Red Sox 3–4)[5][17][18].
1 lipca 2016 po wygranej nad Toronto Blue Jays 2–1 po dziewiętnastu zmianach, Indians pobili klubowy rekord zwyciężając w czternastu meczach z rzędu[19]. 19 października 2016 po zwycięstwie w meczu numer 5 American League Championship Series nad Toronto Blue Jays, Indians zapewnili sobie mistrzostwo American League po raz pierwszy od 1997 roku[20].
13 września 2017 Indians ustanowili rekord American League, notując 21 zwycięstw z rzędu[21]. Ostatecznie serię zakończyli na 22 wygranych, po porażce w meczu rozegranym dwa dni później z Kansas City Royals 3–4[22].
19 listopada 2021 roku klub ogłosił zmianę nazwy na Cleveland Guardians[23].
Skład zespołu
[edytuj | edytuj kod]Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Tytuł | Liczba | Rok |
---|---|---|
World Series | 2 | 1920, 1948 |
American League American League Championship Series | 6 | 1920, 1948, 1954, 1995, 1997, 2016 |
American League Central Division | 10 | 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2001, 2007, 2016, 2017, 2018 |
Zastrzeżone numery
[edytuj | edytuj kod]Od 1997 numer 42 zastrzeżony jest przez całą ligę ku pamięci Jackie Robinsona, który jako pierwszy Afroamerykanin przełamał bariery rasowe w Major League Baseball[26].
![]() Bob Feller P, C Uhonorowany w 1956 | ![]() Lou Boudreau SS, M Zastrzeżony w 1970 | ![]() Earl Averill CF Zastrzeżony w 1975 | ![]() Mel Harder P, C Zastrzeżony w 1990 | ![]() Larry Doby CF, C Zastrzeżony w 1993 | ![]() Bob Lemon P, C Zastrzeżony w 1998 | ![]() Jackie Robinson 2B Zastrzeżony w 1997 | ![]() Kibice Zastrzeżony w 2001 |
Oznaczenie skrótów: M – menadżer, C – trener, 2B – drugobazowy, SS – łącznik, CF – środkowozapolowy, P – miotacz |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ billjamesonline.com. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ a b Cleveland Indians. sportsmemorabilia.com. [dostęp 2013-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 kwietnia 2015)]. (ang.).
- ↑ a b Indians History – The early years. mlb.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ League Park. ballparksofbaseball.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Cleveland Indians Team History & Encyclopedia. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1920 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ a b First World Series victory & a new park. indians.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ The glory years. indians.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1948 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1954 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ MLB Realignment: A.L. East, Meet A.L. North. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ Division Series. baseball-almanac.com. [dostęp 2013-01-01]. (ang.).
- ↑ Progressive Field. ballparksofbaseball.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ Cleveland Indians: Position-by-position breakdown. dispatch.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1995 World Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1997 World Series: Indians – Marlins Game 7. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 1998 League Championship Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ 2007 League Championship Series. baseball-reference.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
- ↑ Extra winnings: Tribe’s 14th straight goes 19. indians.mlb.com. [dostęp 2016-07-02]. (ang.).
- ↑ Indians party like it’s 1997 after winning pennant. indians.mlb.com. [dostęp 2016-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 października 2016)]. (ang.).
- ↑ 21! Tribe tops Tigers for AL-record streak. mlb.com. [dostęp 2017-09-13]. (ang.).
- ↑ Streak show over at 22! Fans, Tribe tip caps. mlb.com. [dostęp 2017-09-17]. (ang.).
- ↑ Avery Williams , Cleveland Guardians are social media official as Indians era comes to close [online], cleveland19.com [dostęp 2022-03-02] (ang.).
- ↑ Cleveland Indians 40-Man Roster. indians.mlb.com. [dostęp 2018-09-09]. (ang.).
- ↑ Cleveland Indians Coaching Staff. indians.mlb.com. [dostęp 2018-08-19]. (ang.).
- ↑ Indians Retired Numbers. indians.com. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).