Explorer 25 – Wikipedia, wolna encyklopedia

Explorer 25
ilustracja
Inne nazwy

Injun 4, Air Density 4, S00932

Indeks COSPAR

1964-076B

Państwo

 Stany Zjednoczone

Zaangażowani

NASA

Rakieta nośna

Scout X-4

Miejsce startu

Vandenberg Space Force Base

Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum

526 km

Apogeum

2319 km

Okres obiegu

114,30 min

Nachylenie

83,19°

Czas trwania
Początek misji

21 listopada 1964 17:09:39 UTC

Koniec misji

1966

Wymiary
Masa całkowita

40 kg

Explorer 25amerykański satelita programu Explorer serii Injun, do badań cząstek energetycznych w otoczeniu Ziemi. Wyniesiony wraz z satelitą Explorer 24. Przesyłał dane do grudnia 1966.

Pozostaje na orbicie okołoziemskiej o trwałości szacowanej na 200 lat.

Budowa i działanie

[edytuj | edytuj kod]

Injun 4 był satelitą pozycjonowanym wektorem pola magnetycznego. Stabilne pozycjonowanie osiągnięto dopiero pod koniec lutego 1965.

Wyposażony w dwuosiowy magnetometr typu fluxgate. Dane nagrywane rejestratorami taśmowymi. Do przesyłania danych w trybie rzeczywistym używano nadajnika AM o nośnej 136,29 MHz. Do przesyłania danych z rejestratora używano nadajnika PM o nośnej 136,86 MHz.

Zasilany ogniwami słonecznymi ładującymi akumulatory.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]