Józef Goldtmann – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Biskup diecezjalny sandomierski | |
Okres sprawowania | 1844–1852 |
Biskup pomocniczy kujawsko-kaliski | |
Okres sprawowania | 1838–1844 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Nominacja biskupia | 17 września 1838 |
Sakra biskupia | 18 listopada 1838 |
Odznaczenia | |
![]() |
Data konsekracji | 18 listopada 1838 | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||||||
Współkonsekratorzy | |||||||||||
|
Józef Joachim Goldtmann (ur. 21 marca 1782 w Wejherowie, zm. 27 marca 1852 w Sandomierzu) – duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy kujawsko-kaliski w latach 1838–1844, biskup diecezjalny sandomierski w latach 1844–1852
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Seminarium duchowne ukończył w Łowiczu i po święceniach kapłańskich 22 czerwca 1806 został proboszczem w Zgierzu i Kowalu. W 1824 został mianowany kanonikiem kapituły katedralnej we Włocławku, a w 1825 także oficjałem i archidiakonem włocławskim.
17 września 1838 został prekonizowany na biskupa tytularnego Carystus i biskupa pomocniczego diecezji kujawsko-kaliskiej. Sakrę biskupią przyjął 18 listopada 1838 w Warszawie.
25 stycznia 1844 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. Zarządzanie diecezją rozpoczął 14 kwietnia 1844. W diecezji prowadził działalność duszpasterską, przejawiając troskę o rozwój życia religijnego wiernych i duchowieństwa. Był lojalny wobec władz zaborczych.
Za zasługi dla uprzemysłowienia Królestwa Polskiego otrzymał Order Świętego Stanisława.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nitecki P., Biskupi kościoła katolickiego w Polsce w latach 965–1999, Instytut wydawniczy Pax, Warszawa 2000, ISBN 83-211-1311-7.
- Józef Goldtmann [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2008-08-12] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna Józefa Goldtmanna na stronie diecezji sandomierskiej (arch.). [dostęp 2014-09-07].