Jarosław Mika – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() gen. Jarosław Mika (27.01.2023) | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Przebieg służby | |
Lata służby | 1981–2023 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | • WSOWP |
Stanowiska | • dowódca plcz, kcz, bcz więcej patrz tekst |
Główne wojny i bitwy | stabilizacja Iraku, misja ISAF |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jarosław Mika (ur. 31 października 1962 w Lesznie[1]) – generał Wojska Polskiego; dowódca Brygady Wsparcia Dowodzenia Wielonarodowego Korpusu Północny Wschód (2008–2011); dowódca 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej (2014–2017); Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych (2017–2023).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo i młodość spędził w Kąkolewie. Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Lesznie[1].
Przebieg służby wojskowej
[edytuj | edytuj kod]W latach 1981–1985 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1985 promowany na podporucznika. Służbę zawodową w latach 1985–1990 pełnił na stanowiskach od dowódcy plutonu do dowódcy batalionu czołgów w Słubicach (23 pułk czołgów średnich) i w Kożuchowie (13 pułk zmechanizowany), w jednostkach 5 Dywizji Pancernej w Gubinie[2]. W latach 1990–1993 był słuchaczem Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie. Po ukończeniu studiów został przeniesiony do Zarządu Ogólnego Inspektoratu Szkolenia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W latach 1995–1996 ukończył międzynarodowe kursy: w Holandii (Międzynarodowy Kurs Orientacyjny[3]) i Wielkiej Brytanii (Strategic Policy Planning at the Queens University International Study Centre[3])[2]. Od 1997 pełnił służbę w Dowództwie Wojsk Lądowych na stanowiskach: starszego oficera operacyjnego, szefa Wydziału Planowania i Analiz Ekonomicznych, szefa Oddziału Planowania oraz zastępcy szefa Zarządu Planowania Rozwoju Wojsk Lądowych[2].
W latach 2006–2011 uczestniczył w misjach Polskiego Kontyngentu Wojskowego – dwa razy w Republice Iraku i raz w Islamskiej Republice Afganistanu[3]. W 2007 przebywał jako asystent dowódcy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku (VIII zmiana PKW Irak). W 2008 został dowódcą Brygady Wsparcia Dowodzenia Wielonarodowego Korpusu Północny Wschód w Stargardzie Szczecińskim. W tym samym roku ukończył Podyplomowe Studium Polityki Obronnej w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie. Od 14 marca 2011 dowódca 20 Bartoszyckiej Brygady Zmechanizowanej w Bartoszycach[4]. Od maja 2011 zastępca dowódcy Regionu Wschodniego do spraw koalicyjnych Polskiego Kontyngentu Wojskowego ISAF w Islamskiej Republice Afganistanu. Od 7 czerwca 2013 był zastępcą dowódcy – szefem sztabu 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej[2]. 17 lutego 2014 objął obowiązki dowódcy 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu[5].
Z dniem 7 lutego 2017 został powołany na stanowisko Dowódcy Generalnego RSZ[6] przez prezydenta RP Andrzeja Dudę na wniosek ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza[2]. 24 stycznia 2018 złożył wizytę w Garnizonie Stargard w 102 batalionie ochrony[7]. 22 lutego 2018 prezydent RP Andrzej Duda, na wniosek ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka, mianował go na stopień generała broni[8]. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta 1 marca 2018 w trakcie obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Zwierzchnika Sił Zbrojnych RP Andrzeja Dudy z dnia 7 listopada 2019 mianował go z dniem 12 listopada 2019 na stopień generała[9][10]. Akt mianowania odebrał 12 listopada 2019 z rąk prezydenta RP Andrzeja Dudy w Pałacu Prezydenckim[11]. 6 lutego 2020 odebrał od prezydenta RP Andrzeja Dudy akt powołania z dniem 7 lutego 2020 na drugą kadencję na zajmowanym dotychczas stanowisku na wniosek ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka[12][13].
10 marca 2020 Ministerstwo Obrony Narodowej poinformowało o wykryciu u generała koronawirusa SARS-CoV-2. Przebywał on wcześniej w Niemczech na naradzie wojskowej. Tym samym stał się jedną z pierwszych osób w Polsce z potwierdzonym zarażeniem wirusem[15][16]. 16 grudnia 2020 w ambasadzie Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie otrzymał Krzyż Honorowy Bundeswehry w Złocie, przyznany mu w uznaniu zasług na rzecz rozwoju polsko-niemieckiej współpracy wojskowej. Odznaczenie wręczył mu ambasador Arndt Freytag von Loringhoven[17].
6 lutego 2023 zakończył służbę wojskową, kończąc jednocześnie drugą kadencję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych (jego następcą został gen. broni Wiesław Kukuła)[3][18][19].
Awanse generalskie
[edytuj | edytuj kod]podporucznik – 1985[2]
(...)
generał brygady – 9 sierpnia 2011[20]
generał dywizji – 15 sierpnia 2014[21]
generał broni – 22 lutego 2018[8]
generał – 12 listopada 2019[11]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]W 42 letniej służbie wojskowej był wyróżniany:
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2023[22]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2017[23][24]
- Złoty Krzyż Zasługi – 2007[25]
- Srebrny Krzyż Zasługi – 2001[26]
- Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami – 2012[27]
- Gwiazda Iraku[28]
- Gwiazda Afganistanu[28]
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”[28]
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”[28]
- Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaka pamiątkowa Dowództwa Wojsk Lądowych (nr 113) – 1997
- Odznaka pamiątkowa 20 BZ
- Odznaka pamiątkowa 12 SDZ
- Odznaka pamiątkowa/honorowa 11 LDKPanc – 2014, ex officio
- Odznaka pamiątkowa 10 BKPanc – 2014[29][30]
- Odznaka pamiątkowa DG RSZ – 2017, ex officio
- Odznaka absolwenta Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej AON
- wpis do Księgi Honorowej Wojska Polskiego – 2017[31]
- Medal „Zasłużony dla miasta Mławy” – 2012[32][33]
- Odznaka Honorowa Złota Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego – 2018[34]
- Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku
- Komandoria Kapituły Katedry Polowej Wojska Polskiego – 2023[35]
- Medal „Milito Pro Christo” – 2019[36][37][38]
- Medal „W służbie Bogu i Ojczyźnie” – 2019[39]
- Medal 100-lecia Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego „Soli Deo Gloria” – 2020[40]
- Commander Legii Zasługi – Stany Zjednoczone[3]
- Bronze Star – Stany Zjednoczone
- Krzyż Honorowy Bundeswehry w Złocie – Niemcy, 2020[41]
- Medal NATO za misję ISAF
- Oficer Orderu Zasługi CISM – CISM, 2021[42]
- Honorowy obywatel miasta Leszna – 2019[43]
Garnizony w przebiegu służby
[edytuj | edytuj kod]W 42 letniej służbie wojskowej był w następujących garnizonach[2][9][13][44]:
- Poznań (1981–1985) → Słubice → Kożuchów → (1985–1990) ↘
- Rembertów (1990–1993) ↘
- Warszawa (1993–1995) → (doraźnie Holandia → Wielka Brytania) (1995–1996) ↘
- Warszawa (1997–2007) ↘
- Irak (2007–2008) ↘
- Stargard (2008–2011) → (doraźnie Warszawa) (2008–2009) ↘
- Bartoszyce (2011–2013) → (doraźnie PKW Afganistan (2011) ↘
- Szczecin (2013–2014) ↘
- Żagań (2013–2017) ↘
- Warszawa (2017–2023)
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Żonaty. Na co dzień mieszka z rodziną w Rzepinie w powiecie słubickim. Zainteresowania: historia wojska, myślistwo[45].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Prezydent podjął decyzję. Generał Mika pozostaje na stanowisku [online], elka.pl, 5 lutego 2020 [dostęp 2020-03-14] .
- ↑ a b c d e f g Gałecki 2018 ↓, s. 40.
- ↑ a b c d e Dowódca Generalny pożegnał się z podwładnymi [online], wojsko-polskie.pl/dgrsz [dostęp 2023-02-07] .
- ↑ Decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 271 z dnia 16 lutego 2011 roku.
- ↑ Artur Pinkowski , „Czarna Dywizja” ma nowego dowódcę [online], dgrsz.mon.gov.pl, 17 lutego 2014 [dostęp 2015-12-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-22] .
- ↑ Prezydent wręczył akt mianowania Dowódcy Generalnemu RSZ [online], prezydent.pl, 8 lutego 2017 [dostęp 2017-02-09] .
- ↑ 102 batalion ochrony - Wizyta Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych w batalionie [online], 102bo.wp.mil.pl [dostęp 2020-04-12] .
- ↑ a b M.P. z 2018 r. poz. 309
- ↑ a b Jakuboszczak 2020 ↓, s. 191.
- ↑ Biuro Bezpieczeństwa Narodowego , Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [dostęp 2019-11-22] (pol.).
- ↑ a b Biuro Bezpieczeństwa Narodowego , Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [dostęp 2019-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-14] (pol.).
- ↑ M.P. z 2020 r. poz. 184
- ↑ a b Jakuboszczak 2020 ↓, s. 222.
- ↑ Wizyta w 102 batalionie ochrony Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych gen. dyw. Jarosława Miki.
- ↑ Koronawirus w Polsce. Generał Jarosław Mika zarażony koronawirusem – Wiadomości [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2020-03-10] .
- ↑ Dowódca Sił Zbrojnych zakaził się koronawirusem. TVP INFO, 2020-03-10. [dostęp 2020-03-17].
- ↑ Jakuboszczak 2021 ↓, s. 177.
- ↑ Dowództwo Generalne [online], wojsko-polskie.pl [dostęp 2023-02-06] .
- ↑ Gen. Kukuła Dowódcą Generalnym. Prezydent wręczył mianowanie [online], defence24.pl [dostęp 2023-02-06] .
- ↑ M.P. z 2011 r. nr 84, poz. 862.
- ↑ M.P. z 2014 r. poz. 821.
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 441
- ↑ M.P. z 2018 r. poz. 66 – pkt 2.
- ↑ Odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości [online], prezydent.pl, 11 listopada 2017 [dostęp 2017-11-12] .
- ↑ M.P. z 2007 r. nr 86, poz. 930 – pkt 10.
- ↑ M.P. z 2001 r. nr 39, poz. 636 – pkt 418.
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 974 – pkt 25.
- ↑ a b c d Dowódca Generalny RSZ generał Jarosław Mika [online], wojsko-polskie.pl [dostęp 2023-01-15] .
- ↑ Justyna Balik , Święto pancerniaków [online], dgrsz.mon.gov.pl, 11 sierpnia 2014 [dostęp 2017-02-09] [zarchiwizowane z adresu 2017-02-11] .
- ↑ Święto pancerniaków. [online], polska-zbrojna.pl, 11 sierpnia 2014 [dostęp 2017-02-09] .
- ↑ Uroczystości w przeddzień Święta Wojska Polskiego [online], mon.gov.pl, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2017-08-14] .
- ↑ Medale dla generałów [online], mlawa.pl, 25 sierpnia 2012 [dostęp 2017-04-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-20] .
- ↑ Odznaczeni medalem Zasłużony dla Miasta Mława [online], mlawa.pl [dostęp 2017-04-19] .
- ↑ Uchwała Nr XLIX/1749/18 Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 19 lipca 2018 r. w sprawie przyznania Jarosławowi Mice Odznaki Honorowej Złotej Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego [online], bip.umwd.dolnyslask.pl, 27 października 2018 [dostęp 2018-10-15] .
- ↑ BENEMERENTI dla Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych [online], wojsko-polskie.pl/dgrsz, 12 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-14] .
- ↑ Nagrody Benemerenti Ordynariatu Polowego dla archidiecezji warszawskiej i Wojsk Inżynieryjnych [online], ordynariat.wp.mil.pl, 12 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-14] .
- ↑ Nagrody Benemerenti Ordynariatu Polowego [online], dgrsz.wp.mil.pl, 14 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-15] .
- ↑ Jakuboszczak 2020 ↓, s. 12.
- ↑ Święto Wojska Polskiego na Jasnej Górze [online], sw.gov.pl [dostęp 2022-12-10] .
- ↑ PROMOCJA KSIĄŻKI I WRĘCZENIE ODZNACZEŃ [online], edw.wp.mil.pl, 16 września 2020 [dostęp 2020-12-18] .
- ↑ Generał Jarosław Mika odznaczony Krzyżem Honoru Bundeswehry [online], wojsko-polskie.pl, 16 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-18] .
- ↑ Twitter. Informacja na oficjalnym koncie CWZS. [online], twitter.com, 8 grudnia 2021 [dostęp 2021-12-17] .
- ↑ Uchwała Rady Miejskiej Leszna nr XIX/272/2019 z dnia 30.12.2019 w sprawie nadania Honorowego Obywatelstwa Miasta Leszna Generałowi Jarosławowi Mice [online], bip.leszno.pl, 30 grudnia 2019 [dostęp 2020-03-14] .
- ↑ Dowództwo Generalne [online], wojsko-polskie.pl [dostęp 2023-02-07] .
- ↑ Rzepinianie: Dla nas generał to po prostu dobry sąsiad [online], gazetalubuska.pl [dostęp 2023-02-07] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- dr Piotr Jakuboszczak (red.): Kronika Wojska Polskiego 2020. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2021, s. 177. ISSN 1734-2317.
- dr Piotr Jakuboszczak (red.): Kronika Wojska Polskiego 2019. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2020, s. 12, 191, 222. ISSN 1734-2317.
- Artur Gałecki (red.): Kronika Wojska Polskiego 2017. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2018, s. 40. ISSN 1734-2317.
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2001, 2007, 2011, 2014, 2018, 2020
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Generał Jarosław Mika (11.2019), fotografia (1)
- Generał Jarosław Mika (02.2023), fotografia (2)
- Generał Jarosław Mika (02.2023), fotografia (3)
- Życiorys na stronie BBN. bbn.gov.pl, 2014-07-30. [dostęp 2015-12-08].