Mikroutlenianie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Mikroutlenianie – proces wykorzystywany w produkcji czerwonego wina, polegający na dozowaniu mikroskopijnych ilości tlenu do zbiorników z winem.
Mikroutlenianie jest techniką przyspieszania dojrzewania wina, stosowaną w przypadku win o wysokiej zawartości garbników. Niewielkie ilości tlenu są wprowadzane za pośrednictwem porowatego ceramicznego zbiorniczka do kadzi, w których produkowane jest wino. Kontakt z tlenem powoduje utlenienie polifenoli i zmiękczenie tanin (garbników). Młode wina o wysokim poziomie tanin są dla wielu konsumentów zbyt cierpkie i wymagają długiego starzenia dla zaokrąglenia smaku. Proces mikroutleniania pozwala na szybkie wprowadzenie na rynek takich win, kosztem ograniczenia ich trwałości.
Technika mikroutleniania została wynaleziona w 1990 roku przez Francuza Patricka Ducourneau, wytwórcę z francuskiego regionu Madiran, znanego z długowiecznych win produkowanych ze szczepu tannat o bardzo wysokim poziomie garbników.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 278,893. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.).