Odznaka „Wzorowy Hodowca” – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Awers odznaki | |
![]() Rewers odznaki | |
Ustanowiono | |
---|---|
Wycofano | data nieznana |
Dewiza | WZOROWY HODOWCA |
Odznaka „Wzorowy Hodowca” – polskie odznaczenie resortowe z czasów PRL, ustanowione 5 lipca 1952 jako wyraz uznania wybitnych osiągnięć w zakresie hodowli zwierząt, jako wkład w dzieło podniesienia potencjału gospodarczego kraju. Nadawana była w formie odznaki przez Ministra Rolnictwa na wniosek prezydium właściwej terytorialnie rady narodowej[1].
Odznaka wyobrażała wieniec z kłosów i części koła zębatego, na którym umieszczono napis „WZOROWY HODOWCA”; środek odznaki stanowiła okrągła tarcza, na której wytłoczone były postacie: rolnika, bydła i trzody chlewnej. Cała odznaka wykonana była w kolorze złotym, a napis – złotymi literami na tle czerwonym[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Zarządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 5 lipca 1952 r. w sprawie nadawania odznaki „Wzorowy Hodowca” za wybitne osiągnięcia w zakresie hodowli i dostaw trzody chlewnej (M.P. z 1952 r. nr 68, poz. 1036)