Odznaka „Za zasługi dla transportu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – Wikipedia, wolna encyklopedia
Odznaka „Za zasługi dla transportu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – polskie resortowe odznaczenie okresu PRL ustanowione 10 września 1976 roku przez Radę Ministrów jako zaszczytne honorowe wyróżnienie nadawane pracownikom transportu drogowego, kolejowego, lotniczego, wodnego, spedycji i drogownictwa, którzy swoją pracą i postawą szczególnie przyczynili się do osiągnięć i rozwoju tych dziedzin. Odznaka była trzystopniowa (złota, srebrna lub brązowa). Zlikwidowana została 11 maja 1996 (ustawą z 10 kwietnia 1996).
Opis odznaki
[edytuj | edytuj kod]Odznaka miała kształt medalu o średnicy 34 mm, który wykonany był z metalu brązowionego, srebrzonego lub złoconego w zależności od stopnia. Na awersie znajdował się kontur granic PRL z wytłoczonym napisem „ZA / ZASŁUGI / DLA / TRANSPORTU / PRL”, a na rewersie centralnie wybito napis „POLSKA / RZECZPOSPOLITA / LUDOWA” w trzech wierszach.
Odznaczeni
[edytuj | edytuj kod]- Z tym tematem związana jest kategoria:
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Uchwała nr 195 Rady Ministrów z dnia 10 września 1976 r. w sprawie ustanowienia odznaki "Za zasługi dla transportu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej" (M.P. z 1976 r. nr 38, poz. 169)
- Zarządzenie Ministra Komunikacji z dnia 17 września 1976 r. w sprawie ustalenia wzoru odznaki "Za zasługi dla transportu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej" oraz zasad i trybu jej nadawania i wręczania (M.P. z 1976 r. nr 38, poz. 174)
- Uchwała nr 48 Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 1996 r. w sprawie uznania niektórych uchwał Rady Ministrów i jej organów za nieobowiązujące (M.P. z 1996 r. nr 29, poz. 301)
- Ordery i odznaczenia polskie. [dostęp 2012-08-27]. (pol.).