Odznaka honorowa „Zasłużony dla drogownictwa” – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Awers wzoru odznaki | |
Ustanowiono | |
---|---|
Dewiza | ZASŁUŻONY DLA DROGOWNICTWA |
Wielkość | ∅ 30 mm |
Powiązane |
Odznaka honorowa „Zasłużony dla drogownictwa” – polskie odznaczenie resortowe ustanowione 22 września 1997 i nadawane przez ministra właściwego do spraw transportu, jako zaszczytne honorowe wyróżnienie przyznawane pracownikom drogownictwa za szczególne osiągnięcia w dziedzinie drogownictwa, a także innym osobom za osiągnięcia lub zasługi w tej dziedzinie. Odznaka jest jednostopniowa i może być nadana tylko raz.
Zastąpiła istniejącą w latach 1969–1996 Odznakę „Przodujący Drogowiec”.
Odznaka ma kształt okrągłego medalu o średnicy 30 mm i jest wykonana z metalu w kolorze srebrnym. W środku na tle okrągłej zielono emaliowanej tarczy jest umieszczona dwupasmowa droga, a nad nią stylizowany jednoprzęsłowy most. W dolnej części jest umieszczona wstęga pokryta w połowie białą, w połowie czerwoną emalią. W otoku napis „ZASŁUŻONY DLA DROGOWNICTWA”. Odwrotna strona odznaki jest gładka; umieszczone jest na niej zapięcie.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stefan Oberleitner: Ordery, odznaczenia, odznaki III Rzeczypospolitej Polskiej 1990-1999. Poznań: Wyd. Adam Marszałek, 2001, s. 171-172
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 listopada 2000 r. w sprawie ustanowienia odznaki honorowej "Zasłużony dla drogownictwa", ustalenia jej wzoru oraz zasad i trybu nadawania, a także noszenia (Dz.U. z 2000 r. nr 102, poz. 1093)
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 września 1997 r. w sprawie ustanowienia odznaki honorowej "Zasłużony dla drogownictwa", ustalenia jej wzoru oraz zasad i trybu nadawania, a także noszenia (Dz.U. z 1997 r. nr 122, poz. 773)