Rauno Miettinen – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 25 maja 1949 | ||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Suonenjoen Vasama | ||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
Inne nagrody | |||||||||||||||||||||||||||||||
|
Raunoo Martti Juhani Miettinen (ur. 25 maja 1949 w Kuopio) – fiński dwuboista klasyczny oraz skoczek narciarski, srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny mistrz świata juniorów w kombinacji.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1968, kiedy wywalczył indywidualnie złoty medali na mistrzostwach świata juniorów w Morez. Sukces ten powtórzył rok później, podczas mistrzostw w Bollnäs. W 1970 wystartował na mistrzostwach świata w Wysokich Tartach. Po skokach był siódmy, a w biegu uzyskał trzeci czas, co łącznie dało czwartą lokatę (brąz zdobył Wiaczesław Driagin).
W 1972 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych. Miettinena wyprzedził tylko Ulrich Wehling, a trzecie miejsce zajął Karl-Heinz Luck. Na japońskich igrzyskach Fin wystąpił także w obu konkursach skoków narciarskich, zajmując 32. pozycję na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był siedemnasty. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Falun był szósty. Blisko medalu był także na igrzyskach w Innsbrucku w 1976, gdzie zajął czwartą pozycję po tym, jak przegrał rywalizację o brązowy medal z Konradem Winklerem. Po skokach Miettinen zajmował drugą pozycję, lecz nie zdołał jej obronić na trasie biegu. Wystartował także w konkursie skoków na dużej skoczni, gdzie zajął 21. miejsce.
Na mistrzostwach świata w Lahti w 1978 po skokach Fin znalazł się na prowadzeniu, z kilkoma punktami przewagi nad Winklerem. W biegu osiągnął gorszy wynik od Niemca i ostatecznie zdobył srebrny medal. Trzecie miejsce zajął ówczesny mistrz olimpijski – Ulrich Wehling. Swój najsłabszy wynik w kombinacji norweskiej na imprezach mistrzowskich zanotował w 1980, podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid. Po skokach zajął dopiero 24. pozycję, przy czym w biegu zdołał awansować tylko o jedno miejsce.
Na mistrzostwach świata w Oslo w 1982 zdobył kolejny medal. Indywidualnie zajął tam 10. pozycję, lecz w zawodach drużynowych wspólnie z Jouko Karjalainenem i Jormą Etelälahtim wywalczył srebrny medal. Po skokach zajmowali trzecie miejsce, z niewielką stratą do zajmujących drugie miejsce Norwegów. W biegu zdołali ich wyprzedzić, jednak po podliczeniu punktów okazało się, że Norwegowie i Finowie uzyskali identyczny wynik punktowy (1243.60 pkt), wobec czego srebrne medale przyznano obu drużynom.
W Pucharze Świata zadebiutował 17 grudnia 1983 w Seefeld. Zajął wtedy dziesiąte miejsce, tym samym zdobywając pierwsze pucharowe punkty już w swoim debiucie. Wystartował w czterech z sześciu pozostałych konkursów sezonu 1983/1984 jeszcze dwukrotnie plasując się w czołowej dziesiątce. W jednym z tych startów, 24 lutego 1984 w Falun wywalczył swoje jedyne pucharowe podium zwyciężając w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie szóstą pozycję. W lutym 1984 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie po raz kolejny w karierze zajął czwarte miejsce. Miettinen był najstarszym uczestnikiem tego konkursu. Miesiąc później razem z Jukką Ylipullim i Jouko Karjalainenem zdobył kolejny srebrny medal podczas mistrzostw świata w Rovaniemi. Było to ostatnie trofeum w karierze Fina.
Ponadto wygrywał zawody w kombinacji podczas Holmenkollen Ski Festival w latach 1969, 1971, 1972, 1973 oraz 1978. Jest jednym z czterech sportowców, którzy wygrali te zawody pięciokrotnie. W latach 1976 i 1982 wygrał także fińskie zawody Salpausselän Kisat, a w latach 1974, 1975 i 1978 wygrywał niemiecki Schwarzwald Pokal. W 1972 otrzymał medal Holmenkollen wraz z norweskim biegaczem narciarskim Magne Myrmo.
Osiągnięcia w kombinacji
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
2.![]() | 5 lutego | 1972 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 413.340 pkt | -7.835 pkt | ![]() |
4. | 9 lutego | 1976 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 423.39 pkt | -12.09 pkt | ![]() |
23. | 19 lutego | 1980 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 432.200 pkt | -64.66 pkt | ![]() |
4. | 12 lutego | 1984 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 422.595 pkt | -19.625 pkt | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
4. | 14 lutego | 1970 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 410.50 pkt | -8.10 pkt | ![]() |
6. | 19 lutego | 1974 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 421.14 pkt | -16.92 pkt | ![]() |
2.![]() | 20 lutego | 1978 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | 435.24 pkt | -3.58 pkt | ![]() |
6. | 19 lutego | 1982 | ![]() | Gundersen K-90/15 km | 426.600 pkt | -19.090 pkt | ![]() |
2.![]() | 26 lutego | 1982 | ![]() | Sztafeta K-90/3x5 km[1] | 1295.92 pkt | -52.32 pkt | ![]() |
2.![]() | 18 marca | 1984 | ![]() | Sztafeta K-90/3x5 km[2] | 1189.46 pkt | -3.14 pkt | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1.![]() | 3 lutego | 1968 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | ? | - | - |
1.![]() | 28 lutego | 1969 | ![]() | Indywidualnie K-90/15 km | ? | - | - |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]- sezon 1983/1984: 6.
Miejsca na podium chronologicznie
[edytuj | edytuj kod]Nr | Data | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Pozycja | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 24 lutego 1984 | ![]() | Gundersen K90/15 km | 411.935 pkt | 1. | - | - |
Osiągnięcia w skokach
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Wynik zwycięzcy | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
17. | 6 lutego | 1972 | ![]() | Skocznia normalna indywidualnie | 244,2 pkt | 32,2 pkt | Yukio Kasaya |
32. | 11 lutego | 1972 | ![]() | Skocznia duża indywidualnie | 219,9 pkt | 49,2 pkt | Wojciech Fortuna |
21. | 15 lutego | 1976 | ![]() | Skocznia duża indywidualnie | 234,8 pkt | 49,4 pkt | Karl Schnabl |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Skład drużyny: Jouko Karjalainen, Rauno Miettinen, Jorma Etelälahti
- ↑ Skład drużyny: Rauno Miettinen, Jukka Ylipulli, Jouko Karjalainen
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-07)]. (ang.).