SZD-39 Cobra 17 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Konstruktor | |
Typ | |
Konstrukcja | |
Załoga | 1 |
Historia | |
Data oblotu | 17 marca 1970 |
Lata produkcji | 1970 |
Liczba egz. | 2 |
Dane techniczne | |
Wymiary | |
Rozpiętość | 17 m |
Wydłużenie | 23,6 |
Długość | 7 m |
Powierzchnia nośna | 12,3 m² |
Profil skrzydła | FX 61-168 |
Osiągi | |
Prędkość minimalna | 65 km/h |
Prędkość dopuszczalna | 240 km/h |
Prędkość min. opadania | 0,62 m/s przy 71 km/h |
Doskonałość maks. | 41 przy 96 km/h |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Polska |
SZD-39 Cobra 17 – polski, jednomiejscowy, szybowiec wyczynowy klasy standard, konstrukcji mieszanej drewniano-laminatowej. Zaprojektowany w Zakładzie Doświadczalnym Rozwoju i Budowy Szybowców w Bielsku-Białej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Władysław Okarmus na bazie szybowca SZD-36 Cobra 15 przygotował projekt szybowca przewidziany do startu w Mistrzostwa Świata w Marfie (USA) w 1970 r. Od pierwowzoru różnił się zwiększaną rozpiętością skrzydeł i możliwością zabierania 60 litrów balastu wodnego[1].
Prototyp został oblatany 17 marca 1970 r. na lotnisku w Bielsku przez Jerzego Śmielkiewicza[2].
Łącznie zbudowano dwa egzemplarze – SP-2539 (nr fabryczny W-476) i SP-2540 (nr fabryczny W-477)[3]. Na jednym z nich Edward Makula podczas Szybowcowych Mistrzostw Świata w Marfie zajął 5 miejsce[4].
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Jednomiejscowy grzbietopłat o konstrukcji mieszanej drewniano-laminatowej[1].
Kadłub półskorupowy o konstrukcji drewnianej, w części przedniej i na elementach nierozwijalnych z pokryciem z laminatu. Zaczep do lotów holowanych i startu za wyciągarką w dolnej części kadłuba. Osłona kabiny jednoczęściowa, odsuwana do przodu.
Skrzydło dwudzielne, o obrysie trapezowym, konstrukcji półskorupowej, dwudźwigarowe. Wyposażone w lotki, zbiorniki balastu wodnego oraz hamulce aerodynamiczne na górnej i dolnej powierzchni skrzydła.
Usterzenie w układzie T. Usterzenie kierunku z charakterystycznym skosem; konstrukcja steru drewniano-laminatowa, kryta płótnem. Stery wysokości płytowe.
Podwozie jednotorowe: główne chowane w locie, płoza tylna metalowa.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b SZD-39 "Cobra 17", 1970. [dostęp 2018-06-11].
- ↑ SZD-39 Cobra 17. [dostęp 2018-06-11]. (pol.).
- ↑ Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ISBN 978-83-932826-0-9, s. 106
- ↑ 12 Szybowcowe Mistrzostwa Świata, Marfa, USA 1970. [dostęp 2018-06-11].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- SZD-39 "Cobra 17", 1970 (pol.), dostęp 2018-06-11,
- SZD-39 Cobra 17 (pol.), dostęp 2018-06-11