Wąż morski (powieść) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Strona tytułowa francuskiego wydania Hetzela | |||
Autor | |||
---|---|---|---|
Typ utworu | powieść | ||
Wydanie oryginalne | |||
Język | |||
Data wydania | 1901 | ||
Wydawca | |||
Pierwsze wydanie polskie | |||
Data wydania polskiego | 1975 | ||
|
Wąż morski (fr. Les Histoires de Jean-Marie Cabidoulin, 1901) – jednotomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu Niezwykłe podróże złożona z 15 rozdziałów.
Pierwszy polski przekład pojawił się w 1975[1][2].
Wąż morski to powieść przygodowa o statku wielorybniczym, który został zaatakowany przez tajemniczego potwora.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Statek wielorybniczy Saint Enoch ma wypłynąć w rejs z portu Le Havre we Francji. Brakuje jednak na statku lekarza i bednarza. Bednarz na statku wielorybniczym jest konieczny, ponieważ tran przechowuje się w beczkach. Ostatecznie lekarzem zostaje młody dr Filhiol, który poleca Jean-Marie Cabidoulina. Cabidoulin to stary wilk morski, jest jednak pełen przesądów i snuje ponure proroctwa. Kapitan Bourcart jednak nie ma wyjścia i statek wypływa z nim na pokładzie.
Z początku rejs przebiega normalnie. Cabidoulin snuje ponure opowieści o Wielkim Wężu Morskim i twierdzi, że katastrofa jest nieunikniona. Jednak wyprawa wielorybnicza kończy się pomyślnie. Po udanym sezonie łowieckim na Oceanie Południowym ładownia statku jest wypełniona beczkami.
Później łowieckie szczęście się kończy. Na morzach północnych zamiast wielorybów załoga spotyka poszarpane szczątki tych zwierząt. Łodzie, z których odbywały się polowania, muszą uciekać przed nieznanym stworzeniem. Sam statek zostaje na pewien czas unieruchomiony, tak jakby na środku oceanu, wszedł na mieliznę. W tajemniczych okolicznościach na oczach załogi tonie rywalizujący z Saint Enoch angielski statek wielorybniczy Repton. Saint Enoch ratuje rozbitków. Wreszcie tajemnicza siła porywa statek i ciągnie przez ocean z ogromną prędkością. Ostatecznie statek wyrzucony jest na przybrzeżny lód. Rozbitków ratuje angielski statek World. Cabidoulin uważa, że los statku był wynikiem działania węża morskiego, ale prawdziwa przyczyna nie jest w książce wyjaśniona.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Internetowa bibliografia polskich wydań utworów Juliusza Verne’a, dostęp 24 sierpnia 2008 r.. [dostęp 2014-11-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (16 listopada 2014)].
- ↑ Dane z internetowego katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, dostęp 24 sierpnia 2008 r.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marguerite Allotte de la Fuÿe, Jules Verne, sa vie, son œuvre, Les Documentaires, Simon Kra, 6 Rue Blanche, Paryż, 1928 (w języku francuskim)
- Jean Jules-Verne, Jules Verne. A Biography, Macdonald and Jane’s, Londyn, 1976, ISBN 0-356-08196-6 (w języku angielskim)
- Peter Costello, Jules Verne. Inventor of Science Fiction, Hodder and Stoughton, Londyn, Sydney, Auckland, Toronto 1978, ISBN 0-340-21483-X (w języku angielskim)
- Simone Vierne, Jules Verne, Éditions Balland, 1986, ISBN 2-7158-0567-5 (w języku francuskim)
- Brian Taves, Stephen Michaluk Jr., The Jules Verne Encyclopedia, Scarecrow Press Inc., Lanham, Md. i Londyn, 1996, ISBN 0-8108-2961-4
- Volker Dehs, Jules Verne. Eine kritische Biographie, Artemis & Winkler, Düsseldorf i Zurych 2005, ISBN 3-538-07208-6 (w języku niemieckim)
- William Butcher, Jules Verne. The Definitive Biography, Thunder's Mouth Press, Nowy Jork 2006, ISBN 978-1-56025-854-4 (w języku angielskim)
- Jan Tomkowski, Juliusz Verne – Tajemnicza wyspa?, Warszawa: „Nowy Świat”, 2005, ISBN 83-7386-166-1, OCLC 749432516 .
- Herbert R Lottman , Juliusz Verne, Jacek Giszczak (tłum.), Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1999, ISBN 83-06-02751-5, OCLC 177314257 .