Wiktor Mamatow – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 21 lipca 1937 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 27 października 2023 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | Lokomotiw Nowosibirsk | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 182 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Wiktor Fiodorowicz Mamatow (ros. Виктор Фёдорович Маматов, ur. 21 lipca 1937 w Biełowie, zm. 27 października 2023[1] w Moskwie) – radziecki biathlonista, dwukrotny mistrz olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W 1967 roku wystartował w mistrzostwach świata w Altenbergu, zdobywając dwa medale. Najpierw zwyciężył w biegu indywidualnym, wyprzedzając Polaka Stanisława Szczepaniaka i Jona Istada z Norwegii. Następnie razem z Aleksandrem Tichonowem, Rinatem Safinem i Nikołajem Puzanowem zajął drugie miejsce w sztafecie. Podczas trzech kolejnych edycji tej imprezy: mistrzostwach świata w Zakopanem (1969), mistrzostwach świata w Östersund (1970) i mistrzostwach świata w Hämeenlinna (1971) zdobywał złote medale w sztafecie. W tym czasie w biegu indywidualnym na podium stanął raz: w 1970 roku zajął trzecie miejsce, przegrywając tylko z Aleksanderm Tichonowem i Norwegiem Torem Svendsbergetem.
Wspólnie z Aleksandrem Tichonowem, Nikołajem Puzanowem i Władimirem Gundarcewem zdobył złoty medal w sztafecie podczas X Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Grenoble w 1968 roku. W biegu indywidualnym rywalizację ukończył na siódmej pozycji. Takie same wyniki osiągnął cztery lata później podczas XI Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sapporo. Tym razem sztafeta Związku Radzieckiego wystąpiła w składzie: Aleksandr Tichonow, Rinat Safin, Iwan Biakow i Wiktor Mamatow.
Po zakończeniu kariery Wiktor Mamatow pracował jako trener. Prowadził reprezentację Związku Radzieckiego w latach 1973–1976 i 1981-1985. W latach 1989–1992 był prezesem Radzieckiej Federacji Biathlonu. Następnie, w latach 1993–1998 był wiceprezesem Rosyjskiej Federacji Biathlonu, jednocześnie będąc członkiem Rosyjskiego Komitetu Olimpijskiego (1994-2002). Był również managerem reprezentacji Rosji w biathlonie podczas XVIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich Nagano 1998 i XIX Zimowych Igrzysk Olimpijskich Salt Lake City 2002.
W 1967 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR, dwukrotnie Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1972 i 1988), Order Przyjaźni Narodów (1994), Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (1999), a także Medal „Za pracowniczą wybitność” i Medal „Za pracowniczą dzielność”[2].
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1968 | Grenoble | 7. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1972 | Sapporo | 7. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1967 | Altenberg | 1. | nd. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1969 | Zakopane | 14. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1970 | Östersund | 3. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1971 | Hämeenlinna | 6. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Viktor Mamatov. skisport365.com. [dostęp 2019-12-27]. (ang.).
- Viktor Mamatov Biography and Olympic Results. Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2010-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-30)]. (ang.).