59 Pułk Piechoty (austro-węgierski) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Pieczęć pułkowa | |
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1682 |
Rozformowanie | 1918 |
Nazwa wyróżniająca | |
Działania zbrojne | |
I wojna światowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
Salzburski-Górnoaustriacki Pułk Piechoty Nr 59 (IR. 59) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
[edytuj | edytuj kod]Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1682 roku[1].
Okręg uzupełnień nr 59 Salzburg na terytorium 14 Korpusu[1].
Kolory pułkowe: pomarańczowy (orangegelb), guziki srebrne.
Skład narodowościowy w 1914 roku 97% – Austriacy[2],.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/01915_Dekorierung_am_27._6._1915_in_Kury%C5%82%C3%B3wka.jpg/200px-01915_Dekorierung_am_27._6._1915_in_Kury%C5%82%C3%B3wka.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/01915_Kury%C5%82%C3%B3wka_am_27._6._1915..jpg/200px-01915_Kury%C5%82%C3%B3wka_am_27._6._1915..jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Bregenz_Kaserne.jpg/240px-Bregenz_Kaserne.jpg)
W 1873 roku sztab pułku razem z komendą rezerwową oraz stacją okręgu uzupełnień stacjonował w Salzburgu[3].
W latach 1898–1901 pułk stacjonował w Salzburgu z wyjątkiem 3. batalionu, który załogował w Braunau am Inn[4].
W latach 1901–1907 pułk stacjonował w Linzu z wyjątkiem 4. batalion, który pozostawał we pułkowym okręgu uzupełnień, w Salzburgu. Cały wchodził w skład 5 Brygady Piechoty należącej do 3 Dywizji Piechoty[5].
W latach 1908–1911 cały pułk stacjonował w Salzburgu.
W latach 1912–1914 komenda pułku razem z 1. batalionem stacjonowała w Bregencji (niem. Bregenz), 2. batalion w Innsbrucku, 3. batalion w Schwazu, a 4. batalion w Salzburgu. Cały pułk wchodził w skład 5 Brygady Piechoty należącej do 3 Dywizji Piechoty[6].
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji, w czasie letniej ofensywy w składzie 3 Armii. Między innymi 27 sierpnia 1914 roku brali udział w bitwie pod Poturzynem, podczas operacji Wisła - San walczyli w okolicach Leżajska i Woliny. W listopadzie walczyli nad Szreniawą wydatnie przyczyniając się do zatrzymania rosyjskiego "walca parowego". W grudniu 1914 roku brali czynny udział w operacji limanowsko-łapanowskiej tocząc ciężkie walki pod Sobolowem. W pierwszej połowie 1915 roku w okolicach Tarnowa, Brzeska, Żmigrodu.
Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 51 w Rotundzie, 223 w Brzostku, 276 w Brzesku, 267 w Borzęcinie, 167 w Ryglicach, 193 w Dąbrówce Szczepanowskiej, 228 w Przeczycy oraz 192 w Lubczy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Oberleutnant_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2859.IR%29_in_Parade.png/120px-Oberleutnant_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2859.IR%29_in_Parade.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/72/Oberleutnant_im_k.u.k._InfRgt_59.png/120px-Oberleutnant_im_k.u.k._InfRgt_59.png)
Szefowie pułku
[edytuj | edytuj kod]Szefami pułku byli:
- FZM Melchior Leopold van der Beckh (1682 – †1 I 1693),
- Generalfeldwachtmeister Ludwig Ferdinand von Marsigli (1693 – †1 XI 1730),
- FZM Peter von Langlois (1771 – †1789),
- FML Alexander von Jordis (1790 – 1815),
a po nim kolejni wielcy książęta Badenii:
- Karol Ludwik Badeński (1815 – †8 XII 1818),
- Ludwik I Badeński (1819 – †30 III 1830),
- Leopold Badeński (1830 – †24 IV 1852),
a później arcyksiążę, generał piechoty Rajner Ferdynand Habsburg (1852 – †27 I 1913)[1].
Po śmierci arcyksięcia Rajnera Ferdynanda pułk otrzymał jego imię „na wieczne czasy”[1].
W okresie, gdy szefami pułku byli wielcy książęta Badenii, funkcję „drugiego szefa pułku” pełnili kolejno:
- FML Alexander von Jordis (1815 – †23 II 1818),
- FZM Christoph Ludwig von Eckhardt (1822 – †7 III 1843),
- FZM Franz Dahlen von Orlaburg (1844 – †18 II 1859),
- FZM Friedrich von Teuchert (1858 – †27 VI 1872)[1].
Komendanci pułku
[edytuj | edytuj kod]- płk Wilhelm von Grobben (1873[3])
- płk Victor Meduna von Riedburg ( –1898 → komendant 15 Brygady Piechoty)
- płk Joseph Schmidburg (1898 – 1899)
- płk Johann von Vever (1899 – 1905)
- płk Karl Kohout (1905 – 1909 → komendant 12 Brygady Górskiej)
- płk Emil Herzberg (1909 – 1912 → komendant 16 Brygady Piechoty)
- płk Gustav Fischer (1912 – 1914[1])
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 496.
- ↑ Infanterie-Regimenter 1 - 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)].
- ↑ a b Rocznik oficerski 1873 ↓, s. 301.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1901 ↓, s. 512.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1908 ↓, s. 147, 550.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 111, 496.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1873. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1901. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1900.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907.
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
- Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Erzherzog Rainer Nr 59. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)].