24 Pułk Piechoty (austro-węgierski) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1662 |
Rozformowanie | 1918 |
Nazwa wyróżniająca | |
Tradycje | |
Święto | 27 czerwca |
Działania zbrojne | |
I wojna światowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Miszkolc, Kołomyja, Budapeszt, Bijeljina, Višegrad, garnizon Lwów, Tulln, Przemyśl, Stanisławów, Zaleszczyki, Wiedeń |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0e/WilhelmFrhVReinl%C3%A4nder01.jpg/120px-WilhelmFrhVReinl%C3%A4nder01.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Leopold_Salvator%2C_Erzherzog_von_%C3%96sterreich-Toskana.jpg/120px-Leopold_Salvator%2C_Erzherzog_von_%C3%96sterreich-Toskana.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Leutnant_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2824_IR%29_in_Dienstadjustierung.png/120px-Leutnant_der_k.u.k._Deutschen_Infanterie_%2824_IR%29_in_Dienstadjustierung.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Einj%C3%A4hrig-Freiwilliger_Zugsf%C3%BChrer_im_k.u.k._InfRgt_24.png/120px-Einj%C3%A4hrig-Freiwilliger_Zugsf%C3%BChrer_im_k.u.k._InfRgt_24.png)
Galicyjsko-Bukowiński Pułk Piechoty Nr 24 (IR. 24) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
[edytuj | edytuj kod]Pułk został utworzony w 1662 roku z siedmiu kompanii pułku piechoty pułkownika Franza de Mers (późniejszego Czeskiego Pułku Piechoty Nr 11) oraz trzech kompanii rekruckich[1].
Święto pułku obchodzono 27 czerwca, w rocznicę bitwy pod Trautenau, stoczonej w 1866 roku[1].
Kolory pułkowe: Popielaty (aschgrau), guziki srebrne.
W 1873 roku sztab pułku był dyslokowany w Miszkolcu, a batalion zapasowy i Komenda Okręgu Uzupełnień (niem. Ergänzungs Bezirk Kommando Kolomea) w Kołomyi (niem. Kolomea).
W 1873 roku sztab pułku został przeniesiony do Budy (niem. Ofen), która w tym samym roku została połączona z Pesztem. Komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień pozostawała w Kołomyi.
- Osobny artykuł:
W 1878 roku pułk został przeniesiony z Budapesztu do Bijeljiny[2], w następnym roku do Višegradu[3], w 1880 roku do Lwowa[4], a w 1883 roku wrócił do macierzystego garnizonu w Kołomyi[5]. W 1884 roku pułk został skierowany do Wiednia[6], w 1887 roku do Tulln[7], a w następnym roku do Przemyśla[8].
W 1889 roku pułk (bez 3. batalionu) stacjonował w Przemyślu i wchodził w skład 48 Brygady Piechoty należącej do 24 Dywizji Piechoty, natomiast 3. batalion w Kołomyi był podporządkowany komendantowi 22 Brygady Piechoty należącej do 11 Dywizji Piechoty[9], a od 1890 roku komendantowi 59 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty[10].
W 1892 roku pułk (bez 3. batalionu) został przeniesiony z Przemyśla do Lwowa. 3. batalion pozostał w Kołomyi. Cały pułk został włączony do 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty[11].
W latach 1903–1907 sztab pułku razem z 1. i 4. batalionem stacjonował w Stanisławowie, natomiast 2. i 3. batalion w Kołomyi. Ten ostatni w 1905 roku został przeniesiony do Zaleszczyk. W latach 1908–1913 pułk został przeniesiony do Wiednia z wyjątkiem 1. batalionu i Komendy Okręgu Uzupełnień, które pozostały w Kołomyi. W Wiedniu pułk zajmował Koszary Radeckiego przy Gablenzgasse 62.
W 1914 roku pułk (bez 1. batalionu) wchodził w skład 50 Brygady Piechoty należącej do 25 Dywizji Piechoty (2 Korpus), natomiast 1. batalion był podporządkowany komendantowi 59 Brygady Piechoty w Czerniowcach należącej do 30 Dywizji Piechoty.
Skład narodowościowy w 1914 roku 79% – Rusini[12].
Pułk brał udział w walkach z Rosjanami w 1914 roku na Śląsku i w Galicji, a w 1915 w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach w Tomaszowie Mazowieckim i Zawierciu oraz na cmentarzu wojennym nr 301 w Żegocinie.
Szefowie pułku
[edytuj | edytuj kod]Kolejnymi szefami pułku byli:
- GFWM Lukas Spieckh zu Uibergau und Langenau (1662 – †1664),
- FML Jakob von Leslie (1665 – 1675)[a],
- FM Heinrich Franz von Mansfeld und Fondi (od 1675),
- płk Christoph Heinrich von genant „Gehlen” (1702),
- FM Maximilian Adam von Starhemberg (1703 – †22 XI 1741),
- FZM Emanuel Michael von Starhemberg (1741 – †22 II 1771),
- FZM Johann Franz Joseph von Preiß (1771 – †17 I 1797),
- FML Karl Joseph Franz von Auersperg (od 1801),
- FZM Gottfried von Strauch (1808 – †18 III 1836),
- książę Lukki i książę Parmy Karol Ludwik (1836 – †16 IV 1883),
- generał piechoty Wilhelm von Reinländer (1885 – †28 I 1910),
- generał kawalerii Heinrich Kummer von Falkenfeld (od 1910)[1].
Drugimi szefami pułku byli: FZM Joseph Karl von Odelga (1836 – †29 IV 1857) i FML Matthias Karl Trattner von Petrocza (1857 – †23 II 1872)[1].
Żołnierze pułku
[edytuj | edytuj kod]- Komendanci pułku
- płk Joseph Scudier (1873 – 1876 → urlopowany)
- płk Sabbas (wcześniej „Sava”) Davidovac (1876 – 1879 → stan spoczynku[13])
- płk Adolph Fidler von Isarborn (1879[3] – 1882 → komendant 30 Brygady Piechoty)
- płk Joseph Bozziano (1882 – 1884 → stan spoczynku)
- płk Eduard von Metzger (1884 – 1889 → komendant 60 Brygady Piechoty)
- płk Paul von Thoss (Thoß) (1889 – 1894 → komendant 10 Brygady Piechoty)
- płk Johann Sturm (1894 – )
- płk Hermann von Colard (1903-1904)
- płk Franz Scholz (1905-1908)
- płk Karl John (1908-1911)[14]
- płk Augustin von Rochel (1912-1913)
- płk Franz Schnetzer (1914[1])
- Oficerowie i urzędnicy wojskowi
- ppłk Józef Bozziano - komendant III batalionu
- ppłk Ottokar Chwostek - komendant IV batalionu
- ppłk Karol Müller von Jamberg - komendant I batalionu
- ppłk Jan Nowak - komendant II batalionu
- ppłk Mieczysław Wiktor
- kpt. Edward Pöschek (w latach 1884–1898)
- kpt. Alfred Rosner
- kpt. Alfred Kawecki
- starszy porucznik Rudolf Kobierski
- ppor. Karol Alexandrowicz
- ppor. Franciszek Alexandrowicz
- ppor. rez. Józef Groszek
- kapitan audytor Artur Ganczarski - audytor
- lekarz pułku 1. klasy Juliusz Kolmer - lekarz Komendy Okręgu Uzupełnień Kołomyja
- ppor. rez. Bolesław Kłaczyński
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Schematismus 1914 ↓, s. 426.
- ↑ Militär-Schematismus 1879 ↓, s. 284.
- ↑ a b Militär-Schematismus 1880 ↓, s. 294.
- ↑ Militär-Schematismus 1881 ↓, s. 298.
- ↑ Militär-Schematismus 1884 ↓, s. 314.
- ↑ Militär-Schematismus 1885 ↓, s. 316.
- ↑ Militär-Schematismus 1888 ↓, s. 316.
- ↑ Militär-Schematismus 1889 ↓, s. 320.
- ↑ Schematismus 1890 ↓, s. 113, 115, 338.
- ↑ Schematismus 1891 ↓, s. 113, 115.
- ↑ Schematismus 1893 ↓, s. 115, 366.
- ↑ Glen Jewison, Jorg C. Steiner: Infanterie-Regimenter 1 - 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-01-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)]. (ang.).
- ↑ Militär-Schematismus 1880 ↓, s. 145.
- ↑ Kronika. Z c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”. 144, s. 3, 25 czerwca 1908.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1877. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1876. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1879. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1878. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1880. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1879. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1881. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1880. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1884. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1883. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1885. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1884. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1888. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1887. (niem.).
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1890. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1891. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1891. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1893. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1893. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
- Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Ritter von Kummer Nr 24. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)].