Francesca Schiavone – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ten artykuł od 2013-01 wymaga modyfikacji na podstawie najświeższych informacji. |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 23 czerwca 1980 |
Wzrost | 166 cm |
Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
Status profesjonalny | 1998 |
Zakończenie kariery | 2018 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 8 WTA, 0 ITF |
Najwyżej w rankingu | 4 (31 stycznia 2011) |
Australian Open | QF (2011) |
Roland Garros | W (2010) |
Wimbledon | QF (2009) |
US Open | QF (2003, 2010) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 7 WTA, 1 ITF |
Najwyżej w rankingu | 8 (12 lutego 2007) |
Australian Open | SF (2009) |
Roland Garros | F (2008) |
Wimbledon | SF (2012) |
US Open | SF (2006) |
Strona internetowa |
Francesca Schiavone (ur. 23 czerwca 1980 w Mediolanie) – włoska tenisistka, zwyciężczyni wielkoszlemowego French Open 2010 w grze pojedynczej, finalistka French Open 2011 w singlu i 2008 w grze podwójnej. W swojej karierze wygrała 8 turniejów WTA w grze pojedynczej i 7 w grze podwójnej.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]1998–2003
[edytuj | edytuj kod]W 1998 zaczęła swoją zawodową karierę. W tym roku wygrała swój pierwszy turniej w grze podwójnej w Edynburgu w parze z Antonellą Serra Zanetti. Rok 1998 zakończyła na 295 pozycji w rankingu WTA. W roku 1999 zagrała w turnieju w Rzymie i odpadła od razu w I rundzie. Następnie odpadła w kwalifikacjach do turnieju głównego US Open Sezon 1999 zakończyła na 184 miejscu. W 2000 roku doszła do swojego pierwszego finału w grze pojedynczej, w którym przegrała z Irodą Tulyaganovą 3:6, 6:2, 3:6. Następnie brała udział w kwalifikacjach do turnieju French Open i Wimbledonu, lecz w obu przypadkach przegrała. Lecz w US Open udało jej się pierwszy raz w swojej karierze wejść do turnieju głównego w którym przegrała w III rundzie z Jeleną Dokić 6:7(4), 5:7. Sezon 2000 zakończyła na 80 miejscu. W Australian Open 2001 odpadła już w I rundzie przegrywając 6:7(8), 6:1, 4:6 z Ritą Kuti Kis. Następnie doszła do III rundy w Indian Wells i do ćwierćfinału w Rzymie Na przełomie maja i czerwca brała udział we French Open i doszła do ćwierćfinału. Następnie wygrała swój drugi turniej deblowy w Sopocie w parze z Joannette Kroger. W lipcu doszła do II rundy Wimbledonu, a w US Open odpadła w I rundzie. W turnieju w Moskwie doszła do ćwierćfinału. Sezon 2001 zakończyła na 30 miejscu. W 2002 roku doszła do III rundy w Australian Open i French Open do II rundy Wimbledonu o IV rundy US Open. W Indian Wells i Rzymie doszła do II rundy, a w Toronto do III rundy. W I rundzie odpadła w Berlinie i w Charleston. 2002 roku skończyła na 41 pozycji. W Australian Open w 2003 roku odpadła w I rundzie, we French Open odpadła w II rundzie, na Wimbledonie odpadła w III rundzie, a w US Open doszła do ćwierćfinału. W 2003 roku doszła do finału w Canberze, przegrywając z Meghann Shaughnessy 1:6, 1:6. Sezon skończyła na 20 pozycji w rankingu WTA.
2004
[edytuj | edytuj kod]W Australian Open doszła do II rundy. W marcu w Indian Wells odpadła w II rundzie, a w Rzymie doszła do ćwierćfinału. W turnieju French Open doszła do IV rundy. W maju w Warszawie wygrała swój trzeci turniej deblowy. Na Wimbledonie odpadła w II rundzie, natomiast w US Open doszła IV rundy. Na letnich igrzyskach olimpijskich w Atenach doszła do ćwierćfinału. W Moskwie natomiast odpadła w ćwierćfinale. Sezon skończyła na 19 pozycji.
2005
[edytuj | edytuj kod]W Australian Open doszła do III rundy. W marcu grała w Indian Wells i doszła do II rundy. W Rzymie doszła do ćwierćfinału. Na drugim turnieju wielkoszlemowym w sezonie we French Open odpadła w IV rundzie. W San Diego doszła do II rundy, natomiast w Zurychu doszła do ćwierćfinału. Na Wimbledonie odpadła już w I rundzie, a w US Open doszła do III rundy. W końcówce sezonu w Moskwie, na Bali i w Hasselt doszła do finału w których przegrała z Mary Pierce, Lindsay Davenport i Kim Clijsters. W turnieju w Dosze wygrała w parze z Alicią Molik turniej wygrywając w finale 6:3, 6:4 z Liezel Huber i Carą Black. W 2005 zakończyła sezon na 13 miejscu w rankingu WTA.
2006
[edytuj | edytuj kod]Sezon zaczęła znakomicie dochodząc do finału turnieju w Sydney, w którym przegrała z Justine Henin 6:4, 5:7, 5:7. W Australian Open odpadła w IV rundzie przegrywając z Kim Clijsters 5:7, 4:6. W 2006 roku razem w parze z Květą Peschke wygrały trzy turnieje w Dubaju, w Luksemburgu i w Moskwie. Natomiast w singlu doszła do dwóch finałów w Amelia Island i w Luksemburgu. W turnieju French Open przegrała w IV rundzie ze Swietłaną Kuzniecową 6:1, 4:6, 4:6. W turnieju wimbledońskim przegrała w I rundzie z Melanie South 6:3, 3:6, 4:6. Natomiast w US Open przegrała w III rundzie z Szachar Pe’er 3:6, 7:7, 6:7. Sezon zakończyła na 15 miejscu w rankingu WTA.
2007
[edytuj | edytuj kod]W 2007 roku doszła do II rundy Australian Open, Wimbledonu i US Open, natomiast we French Open doszła do III rundy. W lipcu wygrała swój pierwszy turniej w Bad Gastein pokonując w finale Yvonne Meusburger 6:1, 6:4. W turnieju w Zurychu doszła do półfinału. Sezon zakończyła na 25 miejscu.
2008
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 2008 w Australian Open doszła do III rundy przegrywając z Justine Henin 5:7, 4:6. W turnieju French Open również odpadła w III rundzie, natomiast na Wimbledonie i w US Open dochodziła do II rundy. W Moskwie i w Montrealu odpadała już w I rundach. Na letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie doszła do III rundy. Sezon skończyła na 30 miejscu w rankingu WTA.
2009
[edytuj | edytuj kod]W dwóch pierwszych turniejach wielkoszlemowych sezonu odpadała już w I rundzie. Na Wimbledonie wreszcie przełamała złą passę i doszła do ćwierćfinału przegrywając z Jeleną Diemientjewą 2:6, 2:6. W turnieju w Pradze przegrała w finale z Sybille Bammer 6:7, 2:6. W US Open doszła do IV rundy pokonując po drodze jedną z faworytek Wiktoryję Azarankę 4:6, 6:2, 6:2, a przegrywając z Chinką Li Na 2:6, 2:6. W październiku w Osace doszła do finału, w którym przegrała 5:7, 1:6 z Samanthą Stosur. Następnie w Moskwie wygrała swój drugi turniej w karierze pokonując Olgę Goworcową 6:3, 6:0. Sezon zakończyła na 17 miejscu w rankingu WTA.
2010
[edytuj | edytuj kod]Sezon 2010 zaczęła od wielkoszlemowego Australian Open w którym doszła do IV rundy przegrywając z Venus Williams 6:3, 2:6, 1:6. Po tym turnieju wzięła udział w turnieju w Paryżu w którym po wygraniu I rundy bez straty gema (6:0, 6:0) przegrała w II z Lucie Šafářovą 5:7, 2:6. W Indian Wells odpadła w III rundzie przegrywając z Aravane Rezaï 7:6, 6:7, 4:6. Na turnieju w Miami również odpadła w III rundzie. W kwietniu Schiavone wygrała swój trzeci turniej w grze pojedynczej na kortach ziemnych w Barcelonie pokonując w finale swoją rodaczkę Robertę Vinci 6:1, 6:1. W Rzymie przegrała w II rundzie z Marią José Martínez Sánchez, natomiast w Madrycie doszła do III rundy przegrywając z Venus Williams. W turnieju French Open pokonując m.in. Li Na, Mariję Kirilenko, Caroline Wozniacki, Jelenę Diemientjewą, a w finale Samanthę Stosur wygrała swój pierwszy wielkoszlemowy turniej. Po paryskim turnieju awansowała na 6 pozycję w rankingu WTA. Na kortach Wimbledonu mistrzyni French Open odpadła już w I rundzie. W turnieju US Open doszła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Venus Williams 6:7, 4:6.
2011
[edytuj | edytuj kod]Schiavone rozpoczęła sezon od udziału w Pucharze Hopmana, który zakończyła na fazie grupowej, wygrywając jeden mecz singlowy. W Sydney odpadła w pierwszej rundzie po meczu z Alisą Klejbanową. W Australian Open Włoszka awansowała do ćwierćfinału, w którym uległa najwyżej rozstawionej Caroline Wozniacki 3:6, 6:3, 6:3. W deblu nie wygrała meczu. W Pucharze Federacji odniosła jeden triumf i jedną porażkę. W Dubaju osiągnęła trzecią rundę, zaś w Dosze – drugą. W Kuala Lumpur nie wygrała meczu. W zawodach w Indian Wells i Miami zanotowała czwarte rundy. W pierwszym z turniejów przegrała z Szachar Pe’er 4:6, 6:3, 6:7(3), zaś w drugim uległa Agnieszce Radwańskiej 0:6, 2:6. W Dubaju i Indian Wells zawodniczka wygrała po jednym meczu w grze podwójnej.
Okres gry na nawierzchni ceglanej rozpoczęła od porażki z Agnieszką Radwańską w drugiej rundzie w Stuttgarcie. W Madrycie końcowym rezultatem Włoszki była trzecia runda i porażka z Bethanie Mattek-Sands, a w deblu – runda druga. W Rzymie wygrała rundę więcej, osiągającym tym samym ćwierćfinał. W nim lepsza okazała się Samantha Stosur. Kolejnym wynikiem Schiavone był półfinał w Brukseli, gdzie pokonała bez straty seta trzy nierozstawione tenisistki, aby ulec liderce światowych list, Caroline Wozniacki. French Open zakończył się dla zawodniczki finałem, jednakże nie obroniła ona tytułu. W drodze do meczu mistrzowskiego straciła dwa sety, natomiast w ostatnim pojedynku uległa Li Na 4:6, 6:7(0).
Rozgrywki na trawie w Eastbourne zakończyła na porażce z Agnieszką Radwańską w drugiej rundzie zawodów. Na Wimbledonie zanotowała trzecią rundę, przegrywając w niej 6:3, 4:6, 9:11 z Tamirą Paszek. W deblu ponownie nie wygrała meczu.
W Toronto Schiavone została pokonana w trzeciej rundzie przez Lucie Šafářovą 3:6, 3:6. Taki sam rezultat powtórzyła w Cincinnati, lecz tym razem lepsza okazała się Jelena Janković. W grze podwójnej partnerowała jej Andrea Petković, ale ich pierwszy mecz zakończył się porażką. W New Haven pokonała dwie Rumunki Alexandrę Dulgheru i Monikę Niculescu, oddając im po trzy gemy. Do półfinału awansowała dzięki walkowerowi Anabel Mediny Garrigues. W meczu o finał ponownie zwyciężyła Wozniacki. Podczas US Open rozegrała cztery mecze, w tym trzy trzysetowe. W czwartej rundzie nie sprostała Anastasiji Pawluczenkowej. W deblu wygrała jeden mecz, zaś drugi para oddała walkowerem.
Pierwszy mecz w Seulu zakończył się triumfem Wiery Duszewiny w dwóch setach. W grze podwójnej razem z Maríą José Martínez Sánchez mecz ćwierćfinałowy poddały walkowerem. W Pekinie Włoszka wygrała z Bojaną Jovanovski, ale w kolejnym meczu uległa Dominice Cibulkovej 2:6, 2:6. W ostatnim turnieju w sezonie – w Moskwie – przegrała w swoim pierwszym meczu z Kaią Kanepi 4:6, 7:5, 6:7(7).
2012
[edytuj | edytuj kod]Sezon rozpoczęła od półfinału w Brisbane. Rozstawiona z numerem trzecim wygrała w ćwierćfinale z Jeleną Janković 5:7, 7:6(2), 6:3, lecz w meczu o finał przegrała z nierozstawioną Kaią Kanepi 3:6, 0:6. W Sydney i Australian Open przegrała już w drugiej rundzie – odpowiednio z Danielą Hantuchovą 5:7, 1:6 i Rominą Oprandi 4:6, 3:6.
Podczas turniejów w Doha i Dubaju przegrała w pierwszych meczach – z Yaniną Wickmayer 6:7(4), 4:6 i Aną Ivanović 1:6, 5:7. Podczas Indian Wells w meczu trzeciej rundy z Lucie Šafářovą skreczowała po przegraniu pierwszego seta 2:6. W Miami i Barcelonie ponownie przegrała w pierwszym meczu, tym razem z Ksieniją Pierwak 4:6, 6:4, 5:7 i Olgą Hawarcową 4:6, 3:6. Porażki w pierwszych meczach zanotowała również w ważnych turniejach w Madrycie i Rzymie – porażki z Varvarą Lepchenko 4:6, 7:6(8), 3:6 i Jekatieriną Makarową 3:6, 4:6.
Pod koniec maja Schiavone mogła się „pochwalić” bilansem w sezonie 8-14. Wówczas przystąpiła do turnieju w Strasburgu, w którym została rozstawiona z numerem drugim. Wreszcie zagrała na miarę oczekiwań i po zwycięstwie 6:4, 6:4 w finale nad Alizé Cornet osiągnęła swój piąty triumf turniejowy WTA. Tydzień później broniła finału we French Open, lecz już w trzeciej rundzie przegrała z Varvarą Lepchenko 6:3, 3:6, 6:8. Porażka kosztowała Włoszkę spadek w rankingu z 12. na 27. miejsce[1].
Miesiąc później wystąpiła w wielkoszlemowym Wimbledonie, w którym przegrała w czwartej rundzie z obrończynią tytułu Petrą Kvitovą 6:4, 5:7, 1:6. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie przegrała już w drugim meczu z Wierą Zwonariową 3:6, 3:6.
Do końca sezonu wygrała już tylko jeden mecz – podczas turnieju w Tokio pokonała Jarosławę Szwiedową 4:6, 7:6(4), 6:4, by w drugiej rundzie ulec Samancie Stosur 6:4, 2:6, 5:7. We wszystkich pozostałych pięciu turniejach do końca sezonu przegrała w pierwszych meczach. Sezon zakończyła na 35. miejscu w rankingu oraz z bilansem zwycięstw 22-25.
2017
[edytuj | edytuj kod]Po przegraniu pierwszej rundy w turnieju Hobart Francesca Schiavone oświadczyła, że 2017 jest jej ostatnim rokiem w karierze zawodowej. Włoszka została pokonana przez Janę Fett 3:6, 2:6[2].
2018
[edytuj | edytuj kod]Swój ostatni mecz w zawodach cyklu WTA Tour rozegrała w lipcu w Gstaad, gdy przegrała w pierwszej rundzie z Samanthą Stosur 3:6, 2:6. Podczas US Open ogłosiła zakończenie kariery.
Jak poinformowała rok później, przerwanie kariery i zniknięcie z udziału w życiu publicznym spowodowane było nowotworem złośliwym[3].
Historia występów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
Występy w grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | Tytuły | Z–P | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | 1R | 3R | 1R | 2R | 3R | 4R | 2R | 3R | 1R | 4R | QF | 2R | 1R | 1R | 1R | Q2 | 1R | 1R | 0 / 17 | 19 – 17 | ||||
French Open | A | Q3 | QF | 3R | 2R | 4R | 4R | 4R | 3R | 3R | 1R | W | F | 3R | 4R | 1R | 3R | 1R | 1R | 1R | 1 / 18 | 40 – 17 | ||||
Wimbledon | A | Q1 | 2R | 2R | 3R | 2R | 1R | 1R | 2R | 2R | QF | 1R | 3R | 4R | 1R | 1R | 1R | 2R | 2R | A | 0 / 17 | 18 – 17 | ||||
US Open | Q1 | 3R | 1R | 4R | QF | 4R | 3R | 3R | 2R | 2R | 4R | QF | 4R | 1R | 1R | 1R | 1R | 1R | 1R | A | 0 / 18 | 28 – 18 | ||||
Ranking na koniec roku | 184 | 80 | 30 | 41 | 20 | 19 | 13 | 15 | 25 | 30 | 17 | 7 | 11 | 35 | 42 | 82 | 121 | 100 | 90 | – | 1 / 70 | 105 – 69 |
Występy w grze podwójnej
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | Tytuły | Z–P | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | 1R | A | 1R | 1R | 3R | 3R | 1R | SF | QF | 1R | 1R | 1R | A | A | A | A | 1R | 0 / 12 | 11 – 12 | |||||
French Open | A | A | A | 1R | A | QF | A | QF | 3R | F | 3R | 2R | A | 3R | 3R | 1R | 2R | A | QF | A | 0 / 12 | 24 – 12 | |||||
Wimbledon | A | A | A | 1R | 1R | 2R | 1R | QF | 1R | 2R | 2R | A | 1R | SF | 1R | 1R | 2R | A | 1R | A | 0 / 14 | 11 – 14 | |||||
US Open | A | A | A | 1R | 2R | 2R | 1R | SF | 1R | 2R | 2R | 1R | 2R | A | 2R | 1R | A | A | 1R | A | 0 / 13 | 10 – 13 | |||||
Ranking na koniec roku | – | – | 117 | 143 | 77 | 40 | 34 | 9 | 48 | 32 | 19 | 43 | 131 | 51 | 100 | 144 | 170 | 430 | 163 | – | 0 / 51 | 56 – 51 |
Występy w grze mieszanej
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | Tytuły | Z–P | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | SF | A | 1R | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 2 | 3 – 2 | |||||
French Open | A | A | A | A | 2R | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 1 | 1 – 1 | |||||
Wimbledon | A | A | A | 2R | A | A | A | 1R | A | A | A | A | A | A | 2R | A | A | A | A | A | 0 / 3 | 2 – 3 | |||||
US Open | A | A | A | A | A | A | A | 1R | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 1 | 0 – 1 | |||||
0 / 7 | 6 – 7 |
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
1988 – 2008 | |
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V | |
2009 – 2020 | |
WTA Premier Mandatory | |
WTA Premier 5 | |
WTA Premier | |
WTA International Series | |
WTA 125K series (2012–2020) |
Gra pojedyncza 20 (8-12)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 12 czerwca 2000 | Taszkent | Twarda | ![]() | 3:6, 6:2, 3:6 |
Finalistka | 2. | 6 stycznia 2003 | Canberra | Twarda | ![]() | 1:6, 1:6 |
Finalistka | 3. | 12 września 2005 | Bali | Twarda | ![]() | 2:6, 4:6 |
Finalistka | 4. | 10 października 2005 | Moskwa | Dywanowa (hala) | ![]() | 4:6, 3:6 |
Finalistka | 5. | 24 października 2005 | Hasselt | Dywanowa (hala) | ![]() | 2:6, 2:6 |
Finalistka | 6. | 9 stycznia 2006 | Sydney | Twarda | ![]() | 6:4, 5:7, 5:7 |
Finalistka | 7. | 3 kwietnia 2006 | Ponte Beach | Ceglana | ![]() | 4:6, 4:6 |
Finalistka | 8. | 25 września 2006 | Luksemburg | Twarda (hala) | ![]() | 3:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 1. | 29 lipca 2007 | Bad Gastein | Ceglana | ![]() | 6:1, 6:4 |
Finalistka | 9. | 19 lipca 2009 | Praga | Ceglana | ![]() | 6:7(4), 2:6 |
Finalistka | 10. | 12 października 2009 | Osaka | Twarda | ![]() | 5:7, 1:6 |
Zwyciężczyni | 2. | 25 października 2009 | Moskwa | Twarda (hala) | ![]() | 6:3, 6:0 |
Zwyciężczyni | 3. | 17 kwietnia 2010 | Barcelona | Ceglana | ![]() | 6:1, 6:1 |
Zwyciężczyni | 4. | 5 czerwca 2010 | French Open | Ceglana | ![]() | 6:4, 7:6(2) |
Finalistka | 11. | 4 czerwca 2011 | French Open | Ceglana | ![]() | 4:6, 6:7(0) |
Zwyciężczyni | 5. | 26 maja 2012 | Strasburg | Ceglana | ![]() | 6:4, 6:4 |
Zwyciężczyni | 6. | 28 kwietnia 2013 | Marrakesz | Ceglana | ![]() | 6:1, 6:3 |
Zwyciężczyni | 7. | 21 lutego 2016 | Rio de Janeiro | Ceglana | ![]() | 2:6, 6:2, 6:2 |
Zwyciężczyni | 8. | 15 kwietnia 2017 | Bogota | Ceglana | ![]() | 6:4, 7:5 |
Finalistka | 12. | 6 maja 2017 | Rabat | Ceglana | ![]() | 5:7, 5:7 |
Gra podwójna 16 (7-9)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 29 lipca 2001 | Sopot | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 6:0 |
Finalistka | 1. | 4 maja 2003 | Warszawa | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 4:6, 2:6 |
Finalistka | 2. | 27 lipca 2003 | Stanford | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(5), 1:6 |
Finalistka | 3. | 15 lutego 2004 | Paryż | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 2. | 2 maja 2004 | Warszawa | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:2, 6:1 |
Zwyciężczyni | 3. | 26 lutego 2005 | Doha | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:4 |
Finalistka | 4. | 9 października 2005 | Filderstadt | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(1), 1:6 |
Zwyciężczyni | 4. | 25 lutego 2006 | Dubaj | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 7:6(1), 6:3 |
Finalistka | 5. | 22 maja 2006 | Rzym | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 3:6, 1:6 |
Zwyciężczyni | 5. | 1 października 2006 | Luksemburg | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 6:4, 6:1 |
Zwyciężczyni | 6. | 15 października 2006 | Moskwa | Dywanowa | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 6:7(4), 6:1 |
Finalistka | 6. | 21 października 2007 | Zurych | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:7(1) |
Finalistka | 7. | 7 maja 2008 | French Open | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 5:7, 4:6 |
Zwyciężczyni | 7. | 2 października 2009 | Tokio | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:4 |
Finalistka | 8. | 15 kwietnia 2012 | Barcelona | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 0:6, 2:6 |
Finalistka | 9. | 28 lutego 2014 | Florianópolis | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:7(1), 6:2, 3–10 |
Występy w Turnieju Mistrzyń
[edytuj | edytuj kod]W grze pojedynczej
[edytuj | edytuj kod]Rok | Rezultat | Przeciwniczka | Wynik |
2010 | Faza grupowa | ![]() ![]() ![]() | 4:6, 4:6 6:3, 1:6, 1:6 6:4, 6:2 |
W grze podwójnej
[edytuj | edytuj kod]Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
2006 | Półfinał | ![]() | ![]() ![]() | 1:6, 4:6 |
Występy w igrzyskach olimpijskich
[edytuj | edytuj kod]Gra pojedyncza
[edytuj | edytuj kod]Runda | Przeciwniczka | Wynik | |
---|---|---|---|
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atenach 2004, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | 6:3, 7:6(4) | |
II runda | ![]() | 2:6, 7:6(0), 6:4 | |
III runda | ![]() | 6:7(5), 6:1, 6:3 | |
Ćwierćfinał | ![]() | 1:6, 2:6 | |
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | 6:4, 6:2 | |
II runda | ![]() | 6:3, 7:6(6) | |
III runda | ![]() | 6:7(4), 4:6 | |
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | 6:3, 3:6, 6:4 | |
II runda | ![]() | 3:6, 3:6 |
Gra podwójna
[edytuj | edytuj kod]Runda | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
---|---|---|---|
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atenach 2004, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | ![]() | 6:2, 6:4 |
II runda | ![]() | 1:6, 6:7(1) | |
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Pekinie 2008, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | ![]() | 6:4, 6:4 |
II runda | ![]() | 7:6(1), 1:6, 8:6 | |
Ćwierćfinał | ![]() | 1:6, 6:3, 5:7 | |
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo ![]() | |||
I runda | ![]() | ![]() | 7:6(4), 6:4 |
II runda | ![]() | 7:6(3), 5:7, 4:6 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ranking na dzień 11.06.2012.
- ↑ Australian Associated Press: Former French Open champion Francesca Schiavone to retire at end of 2017. The Guardian, 2017-01-09. [dostęp 2017-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-09)]. (ang.).
- ↑ Redakcja Pinbook: Tenisistka Francesca Schavione wytłumaczyła swoje nagłe zniknięcie. pinbook.pl, 2019-12-18. [dostęp 2019-12-29]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2013-08-30] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-30] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2013-08-30] (ang.).