Język odżibwe – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obszar | Kanada (Ontario, Manitoba, Saskatchewan, Alberta, Kolumbia Brytyjska), Stany Zjednoczone (Michigan, Wisconsin, Minnesota, Dakota Północna i Montana) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | ok. 55 tysięcy | ||
Pismo/alfabet | |||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
UNESCO | 4 poważnie zagrożony↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-1 | oj | ||
ISO 639-2 | oji | ||
ISO 639-3 | oji | ||
IETF | oj | ||
Glottolog | ojib1241 | ||
Ethnologue | oji | ||
GOST 7.75–97 | одж 515 | ||
Dialekty | |||
ISO 639-3: ojc - centralnyISO 639-3: ciw - czipewaISO 639-3: ojg - wschodniISO 639-3: ojb - północno-zachodniISO 639-3: otw - otawskiISO 639-3: ojs - sewernISO 639-3: ojw - zachodni | |||
Występowanie | |||
![]() Zasięg języka odżibwe w Ameryce Północnej przed przybyciem Europejczyków | |||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język odżibwe (ang. Ojibwe, również: Anishinaabe) – język z rodziny algonkiańskiej, używany przez ponad 50 tysięcy rdzennych mieszkańców południowo-wschodniej Kanady (prowincje Ontario i Manitoba, częściowo również Saskatchewan, Alberta i Kolumbia Brytyjska) i północno-wschodnich Stanów Zjednoczonych (od Michigan do Montana).
Rozpada się na kilka dialektów. Wraz z językami kri, ottawa, algonkińskim i kilkoma innymi tworzy kontinuum językowe, określane przez niektórych specjalistów mianem języków odżibwe. Języki odżibwe stanowią drugi język indiański w Kanadzie pod względem liczby użytkowników (po języku kri)[1] i czwartym językiem rdzennej ludności w Ameryce Północnej (po nawaho, inuickim i kri, wyłączając języki mezoamerykańskie).
Z punktu widzenia typologii lingwistycznej języki odżibwe wykazują cechy polisyntetyczne i fleksyjne.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Statistics Canada 2006. [dostęp 2009-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-25)].