Jeanette Eleanor Altwegg, po mężu Wirz, CBE (ur. 8 września 1930 w Coimbatore[1], zm. 18 czerwca 2021 w Bernie[2]) – brytyjska łyżwiarka figurowa, startująca w konkurencji solistek. Mistrzyni olimpijska z Oslo (1952)[3], brązowa medalistka olimpijska z Sankt Moritz (1948)[4], mistrzyni świata (1951), dwukrotna mistrzyni Europy (1951, 1952) oraz czterokrotna mistrzyni Wielkiej Brytanii (1948–1951).
Altwegg urodziła się w Indiach, ale została wychowana i wykształcona w Lancashire, gdzie jej szwajcarski ojciec Herman Altwegg pracował w Liverpool Cotton Exchange i został naturalizowanym Brytyjczykiem, ale powrócił do Szwajcarii w 1946 roku, gdy Cotton Exchange został znacjonalizowany[1].
Po zdobyciu tytułu mistrzyni olimpijskiej w 1952 roku Altwegg zakończyła karierę amatorską i nie wystartowała w mistrzostwach świata 1952 kończących sezon. Pomimo otrzymania lukratywnych ofert występu w profesjonalnych rewiach łyżwiarskich Altwegg wybrała pracę w szwajcarskim sierocińcu[1]. Przez rok przebywała w Wiosce Dziecięcej Pestalozzi, a po przyznaniu jej Orderu Imperium Brytyjskiego III klasy w 1953 roku wyszła za mąż za Marca Wirza, szwajcarskiego inżyniera, który był bratem jej przyjaciółki i łyżwiarki figurowej Susi Wirz[1]. Jeanette i Marc mieli czworo dzieci, rozwiedli się w 1973 roku[1]. W 1983 roku ich córka Cristina (po mężu Lestander) została mistrzynią świata 1983 w curlingu[5].
Drużynowo
- 2014:
Rosja (Pluszczenko, Lipnicka, Wołosożar / Trańkow, Stołbowa / Klimow, Bobrowa / Sołowjow, Iljinych / Kacałapow) - 2018:
Kanada (Chan, Osmond, Daleman, Duhamel / Radford, Virtue / Moir) - 2022:
(Kondratiuk, Walijewa, Miszyna / Gallamow, Sinicyna / Kacałapow)