Jim Courier – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 17 sierpnia 1970 |
Wzrost | 185 cm |
Gra | praworęczny, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny | 1988 |
Zakończenie kariery | 2000 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 23 |
Najwyżej w rankingu | 1 (10 lutego 1992) |
Australian Open | W (1992, 1993) |
Roland Garros | W (1991, 1992) |
Wimbledon | F (1993) |
US Open | F (1991) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 6 |
Najwyżej w rankingu | 20 (9 września 1989) |
Australian Open | 1R (1990) |
Roland Garros | 2R (1989) |
Wimbledon | 3R (1989, 1991) |
US Open | 1R (1989, 1990) |
James Spencer "Jim" Courier (ur. 17 sierpnia 1970 w Sanford) – amerykański tenisista, zwycięzca 4 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, przez 58 tygodni lider rankingu światowego w grze pojedynczej, 2-krotny zdobywca Pucharu Davisa, olimpijczyk.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]W ciągu kilkunastu lat kariery zawodowej (od 1988 do 2000) wygrał 23 turnieje w singlu i 6 w deblu rangi ATP World Tour. U progu kariery osiągał sukcesy w grze podwójnej, m.in. w parze z Pete’em Samprasem awansując do turnieju ATP Finals w sezonie 1989. W deblu wygrywał tak prestiżowe turnieje, jak zawody ATP Masters Series w Rzymie, Hamburgu, Montrealu i Indian Wells. Przede wszystkim przeszedł jednak do historii tenisa jako singlista.
W 1989 wygrał turniej w Bazylei, pokonując w finale Stefana Edberga. W 1991 roku awansował na pozycję nr 2. w rankingu światowym po wielu udanych startach turniejowych, w tym zwycięstwie w wielkoszlemowym French Open. Pokonał w pierwszym od 1954 amerykańsko–amerykańskim finale Andre Agassiego[1]. Również w 1991 dotarł do finału US Open (przegrał z Edbergiem; w półfinale pokonał Jimmy’ego Connorsa) i turnieju Tennis Masters Cup. Dnia 10 lutego 1992 roku Courier został liderem rankingu światowego po zdobyciu drugiego tytułu wielkoszlemowego – Australian Open. W pierwszej połowie roku osiągnął serię 25 zwycięstw z rzędu (wygrywając w Tokio, Hongkongu, Rzymie i French Open), którą przerwała dopiero porażka w 3 rundzie Wimbledonu z Andriejem Olchowskim[2]. Druga połowa sezonu 1992 nie była dla Couriera tak udana, ale ponownie osiągnął finał ATP Finals oraz przyczynił się do zdobycia przez USA Pucharu Davisa. Zapewnił sobie także pozycję lidera rankingu na koniec roku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Agassi_Courier_US_Clay_Court_2005.jpg/220px-Agassi_Courier_US_Clay_Court_2005.jpg)
Sezon 1993 Courier zaczął od triumfu w Australian Open (po 4-setowym zwycięstwie nad Edbergiem w finale), wygrywał kolejne turnieje, ale wiosną oddał pozycję lidera rankingu Samprasowi, a na kortach Rolanda Garrosa uległ w finale Sergiemu Bruguerze. Ostatni wielkoszlemowy finał w karierze Courier osiągnął podczas Wimbledonu 1993, ponosząc porażkę z Samprasem.
W 1994 roku klasyfikowany był już poza czołową "dziesiątką" w rankingu, do której powrócił jeszcze rok później i po raz ostatni wystąpił w turnieju ATP Finals. W 1995 ponownie wygrał z reprezentacją Puchar Davisa. Ostatni tytuł zdobył w 1998 w Orlando.
W 1992 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. Z rozgrywek singlowych wyeliminowany został w 3 rundzie, natomiast w grze podwójnej w 2 rundzie[3].
Mocną stroną w grze Couriera był forhend, szczególnie tzw. wychodzący (tj. grany wzdłuż linii na stronę bekhendową praworęcznego rywala)[4]. Uważano go za gracza, który sukcesy zawdzięczał nie tyle wybitnemu talentowi, co solidnemu przygotowaniu; na korcie wyróżniał się także m.in. charakterystyczną czapką baseballową.
W 2005 roku został przyjęty do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy[5]. Od października 2010 do września 2018 Courier pełnił funkcję kapitana reprezentacji USA w Pucharze Davisa, osiągając z zespołem półfinał turnieju w sezonach 2012 i 2018[6].
Finały w turniejach ATP World Tour
[edytuj | edytuj kod]Legenda |
---|
Wielki Szlem |
Igrzyska olimpijskie |
Tennis Masters Cup / ATP Finals |
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (23–14)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 8 października 1989 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() | 7:6, 3:6, 2:6, 6:0, 7:5 |
Zwycięzca | 2. | 10 marca 1991 | Indian Wells | Twarda | ![]() | 4:6, 6:3, 4:6, 6:3, 7:6(4) |
Zwycięzca | 3. | 23 marca 1991 | Miami | Twarda | ![]() | 4:6, 6:3, 6:4 |
Zwycięzca | 4. | 9 czerwca 1991 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() | 3:6, 6:4, 2:6, 6:1, 6:4 |
Finalista | 1. | 8 września 1991 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() | 2:6, 4:6, 0:6 |
Finalista | 2. | 17 listopada 1991 | ATP Finals, Frankfurt | Dywanowa (hala) | ![]() | 6:3, 6:7(5), 3:6, 4:6 |
Zwycięzca | 5. | 26 stycznia 1992 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() | 6:3, 3:6, 6:4, 6:2 |
Finalista | 3. | 9 lutego 1992 | San Francisco | Twarda (hala) | ![]() | 3:6, 3:6 |
Finalista | 4. | 16 lutego 1992 | Bruksela | Dywanowa (hala) | ![]() | 7:6(5), 6:2, 6:7(10), 6:7(5), 5:7 |
Zwycięzca | 6. | 12 kwietnia 1992 | Tokio | Twarda | ![]() | 6:4, 6:4, 7:6(3) |
Zwycięzca | 7. | 19 kwietnia 1992 | Hongkong | Twarda | ![]() | 7:5, 6:3 |
Zwycięzca | 8. | 17 maja 1992 | Rzym | Ceglana | ![]() | 7:6(3), 6:0, 6:4 |
Zwycięzca | 9. | 7 czerwca 1992 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() | 7:5 6:2, 6:1 |
Finalista | 5. | 23 sierpnia 1992 | Indianapolis | Twarda | ![]() | 4:6, 4:6 |
Finalista | 6. | 13 września 1992 | US Open, Nowy Jork | Twarda | ![]() | 1:6, 6:3, 2:6, 2:6 |
Finalista | 7. | 22 listopada 1992 | ATP Finals, Frankfurt | Dywanowa (hala) | ![]() | 4:6, 3:6, 5:7 |
Zwycięzca | 10. | 31 stycznia 1993 | Australian Open, Melbourne | Twarda | ![]() | 6:2, 6:1, 2:6, 7:5 |
Zwycięzca | 11. | 14 lutego 1993 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() | 5:7, 7:6(4), 7:6(4) |
Zwycięzca | 12. | 7 marca 1993 | Indian Wells | Twarda | ![]() | 6:3, 6:3, 6:1 |
Finalista | 8. | 18 kwietnia 1993 | Hongkong | Twarda | ![]() | 3:6, 7:6(1), 6:7(2) |
Zwycięzca | 13. | 16 maja 1993 | Rzym | Ceglana | ![]() | 6:1, 6:2, 6:2 |
Finalista | 9. | 6 czerwca 1993 | French Open, Paryż | Ceglana | ![]() | 4:6, 6:2, 2:6, 6:3, 3:6 |
Finalista | 10. | 4 lipca 1993 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() | 6:7(3), 6:7(6), 6:3, 3:6 |
Zwycięzca | 14. | 22 sierpnia 1993 | Indianapolis | Twarda | ![]() | 7:5, 6:3 |
Finalista | 11. | 17 kwietnia 1994 | Nicea | Ceglana | ![]() | 4:6, 2:6 |
Finalista | 12. | 23 października 1994 | Lyon | Dywanowa (hala) | ![]() | 4:6, 6:7(2) |
Zwycięzca | 15. | 8 stycznia 1995 | Adelaide | Twarda | ![]() | 6:2, 7:5 |
Zwycięzca | 16. | 5 marca 1995 | Scottsdale | Twarda | ![]() | 7:6(2), 6:4 |
Zwycięzca | 17. | 16 kwietnia 1995 | Tokio | Twarda | ![]() | 6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 18. | 1 października 1995 | Bazylea | Twarda (hala) | ![]() | 6:7(2), 7:6(5), 5:7, 6:2, 7:5 |
Finalista | 13. | 8 października 1995 | Tuluza | Twarda (hala) | ![]() | 4:6, 7:6(5), 0:6 |
Zwycięzca | 19. | 3 marca 1996 | Filadelfia | Dywanowa (hala) | ![]() | 6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 20. | 5 stycznia 1997 | Doha | Twarda | ![]() | 7:5, 6:7(5), 6:2 |
Zwycięzca | 21. | 27 lipca 1997 | Los Angeles | Twarda | ![]() | 6:4, 6:4 |
Zwycięzca | 22. | 5 października 1997 | Pekin | Twarda (hala) | ![]() | 7:6(10), 3:6, 6:3 |
Zwycięzca | 23. | 26 kwietnia 1998 | Orlando | Ceglana | ![]() | 7:5, 3:6, 7:5 |
Finalista | 14. | 21 lutego 1999 | Memphis | Twarda (hala) | ![]() | 4:6, 1:6 |
Gra podwójna (6–5)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 7 maja 1989 | Forest Hills | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 2:6 |
Zwycięzca | 1. | 21 maja 1989 | Rzym | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 6:3 |
Zwycięzca | 2. | 13 maja 1990 | Hamburg | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 6:2 |
Finalista | 2. | 20 maja 1990 | Rzym | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:7, 5:7 |
Zwycięzca | 3. | 10 marca 1991 | Indian Wells | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 3:6, 6:3 |
Zwycięzca | 4. | 1 sierpnia 1993 | Montreal | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 7:6 |
Finalista | 3. | 10 kwietnia 1994 | Barcelona | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:5, 1:6, 4:6 |
Zwycięzca | 5. | 8 stycznia 1995 | Adelaide | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 6:4 |
Finalista | 4. | 5 października 1997 | Pekin | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:7 |
Finalista | 5. | 10 stycznia 1999 | Adelaide | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 4:6 |
Zwycięzca | 6. | 25 kwietnia 1999 | Orlando | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:6(4), 6:4 |
Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)
[edytuj | edytuj kod]Turniej | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | – | – | 2R | 4R | W | W | SF | QF | QF | 4R | – | 3R | 1R | 2 / 10 | 35–8 |
French Open | – | 4R | 4R | W | W | F | SF | 4R | QF | 1R | 2R | 2R | – | 2 / 11 | 40–9 |
Wimbledon | – | 1R | 3R | QF | 3R | F | 2R | 2R | 1R | 1R | 1R | 4R | – | 0 / 11 | 19–11 |
US Open | 2R | 3R | 2R | F | SF | 4R | 2R | SF | – | 1R | – | 1R | – | 0 / 10 | 24–10 |
Bilans spotkań | 1–1 | 5–3 | 7–4 | 20–3 | 20–2 | 22–3 | 12–4 | 13–4 | 8–3 | 3–4 | 1–2 | 6–4 | 0–1 | N/A | 118–38 |
Legenda
W, wygrał turniej
F, przegrał w finale
SF, przegrał w półfinale
QF, przegrał w ćwierćfinale
4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie
–, nie startował w turnieju głównym
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Robin Finn: TENNIS; Courier Beats Wind, Rain And Agassi. nytimes.com, 10 czerwca 1991. [dostęp 2017-01-03]. (ang.).
- ↑ Robin Finn: TENNIS; Russian Qualifies as a Wimbledon Giant-Killer. nytimes.com, 28 czerwca 1992. [dostęp 2017-01-03]. (ang.).
- ↑ Jim Courier Bio, Stats, and Results [online], Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-24] [zarchiwizowane z adresu 2009-07-12] (ang.).
- ↑ Christopher Clarey: For Jim Courier, Remembering When America’s Big 4 Ruled the Men’s Game. bbc.co.uk, 4 czerwca 2016. [dostęp 2017-01-03]. (ang.).
- ↑ Bill Mountford: Courier Among 2005 Tennis Hall of Fame Inductions. usta.com, 25 maja 2008. [dostęp 2017-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 stycznia 2017)]. (ang.).
- ↑ Courier out as U.S. Davis Cup captain, „ESPN.com” [dostęp 2018-09-29] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-20] (ang.).